Strona · s. 9strona oryginału ↗
Język ojczysty — tęczowa wstęga
Слово Просвіти, №47 за 2011 рік
Dobrego dnia, szanowni proświtanie!
Z waszą gazetą zapoznaję się nie tak dawno. Prenumerowałam ją za dobrą radą sekretarz naszego obwodowego zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Proświta», W. K. Pryłuckiej, i od tego czasu czytam ją z wielkim zadowoleniem. Zostałam także członkinią «Proświty», ponieważ jej działalność zgadza się z moją życiową postawą. «Słowo Proświty» czytam od pierwszej do ostatniej strony, daję też do czytania koleżankom i kolegom. Szczególnie poruszają mnie poruszane na łamach gazety problemy naszej państwowości i języka. Co do języka, zdumiewa zwłaszcza stanowisko władz. Nie rozumiem, czy trzeba tak nie kochać języka swojej ojczyzny, czy być tak obojętnym wobec niego, by mówić o uznaniu drugiego języka państwowego. Nie, nie jestem przeciwna języka rosyjskiego, podoba mi się również jako język wybitnie utalentowanych dzieł literackich, jako język moich przyjaciół i krewnych. Ale przecież ja jestem Ukrainką! Dlaczego w żadnym innym państwie nie pojawiają się podobne problemy? Dlaczego Rosja nie przyjmuje naszego języka jako drugiego państwowego, skoro na jej terytorium mieszka bardzo wielu etnicznych Ukraińców?
Swoje refleksje czasem ubieram w rymy.
JĘZYK — TO ŻYCIE
Język — pieśń z duszy narodu,
Słońce złote,
Wieczny kwiat, który i w niepogodę
Sobie kwitnie.
Język — jasna gwiazda z nieba,
Czysty śpiew kobzy
I ogień — wysoki, szlachetny,
Który w latach nie przygasł.
Język ojczysty — tęczowa wstęga.
Barwy w niej migocą.
Strzeżmy matczynego języka,
Bo on — to życie!
Życzę wszystkim proświtanom zdrowia i sił w szlachetnej sprawie.
Z szczerym szacunkiem
Walentyna KOBZARENKO, obwód czerkaski
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
