Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

«NAJAZD» CZY POKOJOWA EGZYSTENCJA? Książki elektroniczne zdobywają autorytet wśród ukraińskich czytelników

Слово Просвіти, №47 за 2011 рік

Natalija ANTONIUK ELEKTRONICZNA KSIĄŻKA TO MINI-KOMPUTER Ceny urządzeń do czytania wahają się od tysiąca do czterech tysięcy hrywien. W sklepach internetowych „elektroniczny zamiennik książki” kosztuje taniej. Menedżer sklepu internetowego z książkami elektronicznymi „Ibooki”, Ołeksandr, opowiedział, że w ciągu ostatnich dwóch lat wśród kupujących jest nie tylko łaknąca elektronicznych nowinek młodzież, ale także starsze pokolenie. Zaznaczył, że koszt urządzeń do czytania spada, ponieważ na kształtowanie cen największy wpływ ma jakość ekranu, a patent na jego produkcję jest obecnie szeroko rozpowszechniony. Ołeksandr wymienił zalety książki elektronicznej: „W kieszeni można nosić bibliotekę ogromnych rozmiarów, do 32 gigabajtów. Książka elektroniczna pomoże w czytaniu — można w niej robić zakładki, notatki itp. Są dodatkowe funkcje, dostęp do Internetu, można słuchać muzyki. A poza tym jest lekka — wygodniej ją nosić niż ciężki tom literatury klasycznej”. Nie jest jednak pewien, czy książka elektroniczna wyprze tradycyjną. „Kiedy zmieni się pokolenie, kiedy dorosną ci, którzy obecnie zaczynają swoje dzieciństwo od komputerów, dopiero wtedy papierowa książka może stać się historią” — przekonuje Ołeksandr. Książka elektroniczna to mimo wszystko bardziej komputer, choć mini, a nie tradycyjna książka. Z tym urządzeniem do czytania trzeba być ostrożnym, jego ekran bardzo łatwo uszkodzić. Ten problem jest aktywnie omawiany na forach internetowych, ponieważ niejeden Ukrainiec nieostrożnym ruchem zniszczył modny zakup. Wybrać model urządzenia, przeczytać opinie użytkowników i znaleźć informacje o darmowej literaturze do pobrania można na stronie „Ukraińskiego klubu miłośników książek elektronicznych”. W wersji elektronicznej dostępna jest prawie cała literatura o światowym znaczeniu. — Pani Ołeno, jak powstał pomysł projektu „Kreatywna książka”? — Pomysł stworzenia „Kreatywnej książki” przyszedł natychmiast i jasno, jak błysk pioruna. Najpierw pojawił się obraz haftowanej książki, a dopiero potem dodawano szczegóły. Jestem wdzięczna Bogu za ten pomysł, ponieważ praca dla dzieci Ukrainy to wielki zaszczyt i nagroda dla mnie. Dzisiejsze dzieciaki dobrze i szybko orientują się w światowych markach i znakach towarowych, ale niestety nie potrafią odróżnić liści lipy od topoli itp. Dlatego chce się od małego uczyć ich, czym jest bursztyn, słoma czy haft. — Twórczością zajmuje się też Pani syn. O czym jest jego pierwsza bajka? — Andrij napisał pierwszą bajkę „Meduza-Wszechczepuła”, odrabiając zadanie domowe z literatury ukraińskiej. Z czasem właśnie ona zajęła drugie miejsce w obwodowym konkursie literackim „Perła wielocenna”. — Dziecko poznaje świat książki przez słuch, wzrok, dotyk itp. Dlatego bardzo ważne jest, aby książka akumulowała w sobie wszystkie te odczucia, formując przestrzenne postrzeganie świata. Wtedy będzie rozwijać się wyobraźnia twórcza. Nie bez powodu obecnie rozpowszechnione są tak zwane książki-zabawki (miękkie książki, książki, które mówią, śpiewają, książki do kąpieli itp.). Jak Pani uważa, czy tworzą one poważną konkurencję dla zwykłej drukowanej książki dziecięcej? — Drukowana książka dziecięca zawsze cieszyła się popytem. To uniwersalna metoda wzbogacania dziecka w informacje: tekstem, ilustracją. Art-książki będą rozwijać dziecko wszechstronnie — w szczególności w sferze sztuki. Publiczność czytelników naszej artystycznej książki to dzieci od 6 miesięcy i starsze. Jak mówi Jewhen Szmorhun, bajka musi „dogodzić” trzem pokoleniom: dziecku, jego rodzicom, babci z dziadkiem. Biorąc pod uwagę to, że bajki kupuje się dziecku, jak buty, na wyrost, postanowiliśmy stworzyć ją trwałą. Wszystkie strony „haftowanej” książki są z naturalnej tkaniny, lnu. Każda bajka ma swój kolor, tak by rzec, sezonowy. Powiedzmy, „Śnieżynka-Darynka” wykonana jest z niebieskiego lnu, „Jeżyk Sto Igiełek”, w którym mowa o lecie, — z zielonego. Jesienna bajka „O literach, które rosły na drzewach” — z brązowego… KOPIA NIGDY NIE BĘDZIE LEPSZA OD ORYGINAŁU Bibliotekarze są nastawieni sceptycznie co do możliwego wyparcia tradycyjnych książek przez elektroniczne. „Książka to książka, a zamiennik to zamiennik” — mówią. Biblioteka im. Marka Wowczka. Bibliotekarka Ołena Wołodymyriwna: „Książki elektroniczne mogą stać się niezastąpione tylko dla młodzieży, dla starszych ludzi nowinki techniczne nie będą autorytatywne, oni lubią czytać z przyjemnością, przewracając strony”. Biblioteka im. T. Drajzera. Główna bibliotekarka ds. pracy z księgozbiorem Natalija Mykołajiwna: „Tendencja wypierania papierowych książek przez elektroniczne istnieje, ale na razie tradycyjna książka godnie odpiera «najazdy» informacyjnych nowinek. Uważam, że na Ukrainie zawsze równolegle będzie istnieć jedno i drugie”. Biblioteka im. I. Serhijenki. Kierownik biblioteki Ołena Ołeksandriwna: „Nieprędko będziemy mieli taki poziom życia, by móc korzystać z książek elektronicznych. Nie mogę pozwolić sobie na taki «luksus» — kosztuje ponad moją miesięczną pensję. Dlatego papierowa książka ma ważną zaletę — jest dostępna. A ten, kto ma pieniądze, w ogóle nie czyta książek albo korzysta z literatury wąskoprofilowej”. Biblioteka im. O. Wyszni. Bibliotekarka Natalija Mychajliwna: „Dziecko przyzwyczajone do papierowej książki lgnie do tradycyjnego czytania. W naszej bibliotece odwiedzających nie ubyło: kto przyzwyczaił się do nas chodzić, ten chodzi, nawet zmieniając miejsce zamieszkania. Ale postęp jest. Czytelnicy opowiadają, że wygodniejsza jest dla nich książka elektroniczna, oszczędza ich czas. Problem bibliotek tkwi w wyposażeniu: nie ma nowości książkowych, a czytelnicy są «zaawansowani»”. Nie ma statystyki, która językiem liczb określiłaby, ilu Ukraińców kupiło książki elektroniczne. Ale nie jest ona potrzebna, bo o ich popularności można zaświadczyć, wystarczy raz przejechać się transportem publicznym. Zamiast porannej prasy i powieści skupieni pasażerowie coraz częściej rozkładają, a dokładniej włączają swoje książki. Elektroniczne. Spore i niewielkie, „wypasione” i prostsze, weszły do ukraińskich rodzin i zaczęły spychać w kąt „papierowych aborygenów”. Nawet państwo sprzyja temu procesowi — Ministerstwo Edukacji i Nauki, Młodzieży i Sportu Ukrainy stopniowo wprowadza elektroniczne podręczniki w szkołach. Ukraińców od dzieciństwa będą przyzwyczajać do Wysokiego Słowa, prawda, że elektronicznego. Zatem czy elektronika wyprze tradycyjną książkę?

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn