Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 12strona oryginału ↗

Pomnik Chmielnickiego w jego małej ojczyźnie

Слово Просвіти, №47 за 2020 рік

Wręczyła atamanowi Borysowi Marczence tradycyjny ukraiński korowaj jako amulet naszego narodu, symbol jego pracy i miłości do ziemi ojczystej. A przewodniczący Lisiańskiej Rejonowej Administracji Państwowej W. Hunia wręczył odznaczenia wszystkim tym, którzy przyczynili się do powstania tego pomnika. Ataman Ukraińskiej Republikańskiej Kozaczyzny Borys Marczenko powitał wszystkich obecnych i podziękował kozakom-wojownikom Lisiańskiego pułku kozackiego za obronę Ojczyzny na Wschodzie, działalność wolontariacką, okazywaną postawę obywatelską, patriotyzm, bezinteresowną służbę narodowi ukraińskiemu, a także za znaczący wkład w odrodzenie tradycji duchowych i patriotycznych, przywrócenie sprawiedliwości historycznej, ukształtowanie i umocnienie URK na Czerkaszczyźnie, budowę społeczeństwa obywatelskiego, swojej gminy oraz obronę demokratycznych praw i wolności człowieka, utwierdzenie ukraińskiej państwowości. Podziękował autorom pomnika Bohdana Chmielnickiego, jego budowniczym oraz tym patriotom, którzy przekazali własne środki na ten cel, włożyli swoją pracę i duszę w jego powstanie, czyniąc go ogólnonarodowym, społecznym, który pokazał siłę naszej jedności. A ataman Ołeksandr Hawryliuk przypomniał wszystkim obecnym słowa Bohdana Chmielnickiego: „Nikt nie ucieknie od swojego losu, a nasz los to życie z gołą szablą!”. Żyć, walczyć i zwyciężać, szczególnie dziś, gdy jak nigdy dotąd trzeba bronić niepodległości, suwerenności państwowej i soborności Ukrainy, pomagać tym, którzy bronią naszego państwa. Ukraińska rejestrowa kozaczyzna ma dwóch Bohaterów Niebiańskiej Sotni, Andrija Kornijewa i Mykołę Semysiuka, oraz ponad tysiąc kozaków, którzy z bronią w rękach bronią suwerenności i integralności państwa na Wschodzie Ukrainy. Wśród nich jest 10 kozaków i berehyń Lisiańskiego pułku kozackiego, a także 8 ich dzieci, które broniły Ukrainy w strefie operacji sił połączonych, wszyscy pozostali zostali wolontariuszami. Tylko w czasie trwania akcji „Narodowa bojowa chorągiew” w latach 2014–2020 lisiańscy kozacy wykonali dla jednostek wojskowych, związków taktycznych i ich pododdziałów Sił Zbrojnych 75 narodowo-bojowych chorągwi oraz ponad 1000 ich kopii, a także setki honorowych odznak dla jednostek wojskowych, szewrony wojskowe, proporczyki, naklejki, plakaty i inne rzeczy. I nie licząc dziesiątek ton dostarczonej pomocy materialnej i wojskowego umundurowania dla Sił Zbrojnych. W tym czasie na placu Pokoju pracownicy muzeum zorganizowali wystawę 65 narodowo-bojowych chorągwi Sił Zbrojnych, a także chorągwi Lisiańskiego pułku kozackiego, która w latach 2011–2019 odwiedziła 66 krajów świata i dwukrotnie Antarktydę, na stacji naukowej „Akademik Wernadski”, niosąc światu ideę jednoczącą kozaczyzny. Ponadto do galerii sztuki muzeum przekazano jeszcze dwie prace kozaka Ju. Kamu-za oraz jeden obraz artystyczny i kozacki sztandar od Illińeckiego RKT WGO URK. Obrzęd przyjęcia i poświęcenia w kozaki i berehynie URK przeprowadzali otaman ČOKT WGO URK B. Marczenko, otaman Lisiańskiego pułku kozackiego W. Kołodiażnyj oraz duchowni PCU o. Iwan (Mazur) i o. Bohdan (Fedczyszyn). Przywiedli oni do przysięgi 8 nowych kozaków, którzy złożyli przysięgę wierności Bogu, narodowi, Ukrainie i URK. Cały ten proces filmowali reżyser filmowy Oleh Bijma oraz operator Mychajło. Dzięki Lisiańskiemu kozactwu wzniesiono pomnik Mychajła i Bohdana Chmielnickiego, znak pamiątkowy w „Monastyrku” na miejscu rodzinnej posiadłości Chmielnickich w Lisiance, wydano książkę O. Hawryliuka „Lisianka – wielkość ducha ukraińskiego”, a obecnie powstaje nowy film dokumentalny. Właśnie z kozackiego miasta-twierdzy Lisianka rozpoczęła się droga życiowa założyciela Ukraińskiego Państwa Kozackiego, wybitnego hetmana Ukrainy Bohdana Chmielnickiego. Dopiero potem w życiu rodziny Chmielnickich pojawiły się Czehryń i Subotów. Prasa Lisiańskiego pułku ČOKT WGO URK

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn