Strona · s. 5strona oryginału ↗
Krzyż pamięci ustawiono w Siewierskodoniecku
Слово Просвіти, №48 за 2007 рік
Iwan SZAMRAJ, przewodniczący Siewierskodonieckiej Miejskiej Organizacji Ludowego Ruchu Ukrainy, Halina TESLENKO, przewodnicząca Siewierskodonieckiej Miejskiej Organizacji Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. H. Szewczenki, Rymma BIŁOCERKIWSKA, przewodnicząca organizacji społecznej „Przestrzeń Prawna”
Mieszkańcy Siewierodoniecka w Dniu Pamięci Ofiar Wielkiego Głodu, 24 listopada 2007 roku o godzinie 14.30, na jednej z centralnych ulic miasta, w skwerze na Prospekcie Gwardii, postawili Krzyż na znak upamiętnienia niewinnie zgubionych rodaków. Krzyż został ustawiony z inicjatywy i z datków mieszkańców miasta, przy udziale Siewierodoniecka Miejskiej Organizacji Ludowego Ruchu Ukrainy, miejskiej organizacji „Proświta” im. T. H. Szewczenki oraz organizacji społecznej „Правовий простір” [Prawowyj Prostir]. Tego dnia wolontariusze rozdawali specjalne wydanie gazety „Правовий простір” [Prawowyj Prostir], poświęcone Wielkiemu Głodowi, oraz świece, które mieszkańcy miasta zapalili na swoich parapetach. Mieszkańcy Siewierodoniecka, połączeni tym wydarzeniem, o godzinie 16.00 razem z całą Ukrainą zapalili świece przy Krzyżu i uczcili pamięć ofiar głodu minutą ciszy. Wszystko to działo się z inicjatywy zwykłych ludzi, którzy chcą, aby ci, którzy przeżyli Wielki Głód, i potomkowie zmarłych mogli przyjść na to miejsce, pokłonić się i złożyć kwiaty. Przypadkowi przechodnie i dzieci aktywnie włączali się w akcję — pomagali ustawiać krzyż i zapalali świece. Władze miejskie nie miały do tych działań żadnego związku, wręcz przeciwnie. 07.11.2007 roku przewodniczący miejskiej organizacji Ludowego Ruchu I. Szamraj zwrócił się do miejskiego głowy Siewierodoniecka W. Hrycyszyna z prośbą o wydzielenie miejsca pod postawienie znaku pamiątkowego ku pamięci ofiar Wielkiego Głodu. Miejski głowa w swojej odpowiedzi zaznaczył: „Z szacunkiem i czcią odnosimy się do naszej historii, pielęgnujemy pamięć o straszliwych czasach Wielkiego Głodu 1932—1933 lat, jednak ponieważ nasze miasto w tamtych latach nie istniało, rozpatrywanie kwestii, która została poruszona w waszym liście, nie wydaje się celowe”. Zgodnie z artykułem 3 Ustawy Ukrainy „O Wielkim Głodzie 1932—1933 lat na Ukrainie”, organy władzy państwowej i samorządu lokalnego są zobowiązane „podejmować działania na rzecz utrwalenia pamięci ofiar i poszkodowanych w Wielkim Głodzie 1932—1933 lat na Ukrainie, w tym budowę w miejscowościach pomników pamięci oraz ustawianie pamiątkowych znaków ofiarom Wielkiego Głodu”. Władze Siewierodoniecka nie tylko nie wykonały postanowień ustawy, ale nawet nie poparły inicjatywy przedstawicieli społeczności. Również nie zrealizowano pkt 3 Dekretu Prezydenta Ukrainy „O obchodzeniu w 2007 roku Dnia Pamięci Ofiar Głodomorów” — 24 listopada o godzinie 16.00 w mieście nie wstrzymano ruchu pojazdów, nie podawano odpowiednich sygnałów dźwiękowych. Zastępca miejskiego głowy Bodrow starał się przekonać obywateli obecnych przy postawionym Krzyżu, że w mieście 63% ludności nie popiera działań upamiętniających ofiary Wielkiego Głodu. Jednak w odpowiedzi władzom w wielu oknach domów o godzinie 16.00 zapłonęły świece.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
