Strona · s. 11strona oryginału ↗
Światło mądrości Hryhorija Koczura
Слово Просвіти, №48 за 2007 рік
rocznicy tłumacza, a zwłaszcza przygotowanie dwutomowego wydania jego dzieł, ustanowienie nagrody literackiej im. H. Koczura, zorganizowanie we Lwowie Międzynarodowej konferencji naukowej „Ukraińska szkoła przekładu: osiągnięcia, straty i perspektywy”, uporządkowanie Muzeum Literackiego H. Koczura w Irpieniu, postawienie popiersi w rodzinnej ziemi pisarza i w Irpieniu, a także wydanie „Antologii najnowszej poezji francuskiej”, obejmującej ponad 120 wierszy różnych autorów. Wybitny pedagog, twórca „Uniwersytetu Irpieńskiego”, gdzie zdobywało najwyższe wykształcenie wielu tłumaczy, Hryhorij Kochur prowadził w Związku Pisarzy wieczory poezji francuskiej, na które przychodziła ukraińska elita twórcza. Byli to Les Taniuk, Iwan Drach, Iryna Steszenko, Wołodymyr Żytnyk, Anatol Perepadia, Dmytro Pawłyczko, Wira Wowk, Myhajlina Kociubynska, Wasyl Stus, Iwan Switłyczny, Myhajło Moskalenko, Wsewołod Tkaczenko i inni — kwiat ukraińskiego tłumaczenia.
O korespondencji z Mistrzem i jego wnikliwym podejściu do oddawania wierszy Petra Bezruča opowiedział docent Narodowego Uniwersytetu „Kijowsko-Mohylańska Akademia” Wołodymyr Żytnyk. Ze wspomnieniami o „nowej fali wzlotu szestydziesiątnictwa”, Ogólnoukraińskiej naradzie tłumaczy oraz walce z „tarapuńkizacją” języka wystąpił profesor Kijowskiego Uniwersytetu Teatralnego im. I. Karpenki-Karego Les Taniuk, odczytując własne przekłady z G. Apollinaire’a. Laureat Narodowej Nagrody Ukrainy im. Tarasa Szewczenki Iwan Drach podkreślił „ogromną energię”, która była właściwa temu wybitnemu artyście. Zaznaczył, że największą lekcją jest siła in-
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
