Strona · s. 15strona oryginału ↗
«MAMINE SONECZKO» — CZASOPISMO DLA WSZYSTKICH MAMUSINCH SŁONECZEK
Слово Просвіти, №48 за 2007 рік
“Jaskółeczko moja, kwiatuszku, ptaszyno, mamusine słoneczko” — jak tylko mama nie nazywa swojego dziecka! Jak tylko nie pieści! Przecież dla niej syn czy córka to najbliższy na świecie człowiek, jej krwinka, najważniejsza cząstka życia. Mama dokłada wszelkich starań, aby jej maleństwo rosło zdrowe, silne, mądre. Dla niego jest zdolna do wszystkiego, nawet stworzyć własne czasopismo dziecięce. “Mamine soneczko” — czasopismo dla najmłodszych czytelników, które tworzy mama dla swojego i dla wszystkich słoneczek Ukrainy. Wasyl DOWŻYK Kijów. Ogromne starożytne miasto. Na jednej z jego ulic w najzwyklejszym wielopiętrowym budynku mieszka ukraińska rodzina Doroszenków. Jeszcze 10 lat temu, kiedy swoje pierwsze sylaby i słowa zaczęła czytać ich starsza córka, mama z tatą stanęli przed problemem: gdzie znaleźć jakościowe współczesne ukraińskie wydawnictwo periodyczne dla ich dziecka? A już dzisiaj wydawnictwo Doroszenka oferuje ukraińskim dzieciom czasopisma i gazety na każdy wiek i na każdy gust. Nasi czytelnicy są już zaznajomieni z czasopismem “Pryhody” oraz “Welykoju dytiaczoju hazetoju”. Dzisiaj zapraszam na wycieczkę po stronach wydawnictwa dla najmłodszych — czasopisma “Mamine soneczko”. PRZEDPOKÓJ Mieszkanie zaczyna się od przedpokoju, a czasopismo — od nazwy. Wybierając nazwę czasopisma dla maluchów, Wadym i Łesia Doroszenkowie (widzicie ich na fotografiach) wkładali w nią nie tylko informację, dla kogo stworzono czasopismo, kto jest jego czytelnikiem, ale pragnęli podkreślić, że każde dziecko dla swoich rodziców jest najdroższym słoneczkiem, które ogrzewa domy i serca. Dlatego ich wydawnictwo dla najmniejszych nazywa się właśnie “Mamine soneczko”. ŚWIETLICA W świetlicy cała rodzina zbiera się codziennie, aby podzielić się spostrzeżeniami i porozmawiać ze sobą. Do świetlicy “Mami- Bohdana MOROZ Oksana Sklarenko — młoda artystka, ale w swojej skrzyni ma niemały dorobek niepowtarzalnych autorskich prac. Nagrodzona dyplomem za udział w charytatywnej wystawie “Błahosławennia” w m. Kijowie, dyplomantka projektu “Liudy i lalky”, m. Moskwa. Jej prace znajdują się w prywatnych kolekcjach Francji, Niderlandów, Hiszpanii, Kanady, Australii, Rosji. Autorka wielu publikacji (“Kukolnyj mastier”, “Wyszywaju kriestikom”, “Rukodielije”, “Żinka”). Tworzy nadzwyczajne rzeczy: nuje czynności domowe, fantazjuje. Dla małego dziecka gra to życie. Dlatego całe czasopismo to gra — jest tu niemało różnych okienek, drzwiczek, które tak ciekawie otwierać, można układać puzzle albo bawić się w lotto z bajkowymi bohaterami, wykonać razem z mamą zabawną zabawkę. Lecz jest jedna cecha naszego czasopisma, na którą chciałbym położyć szczególny nacisk. “Mamine soneczko” — to ukraińskie wydawnictwo. Nie propagujemy globalistycznej kultury McDonaldów, Barbie i disnejowskich postaci. Niestety, w ostatnim czasie nasze maluchy zewsząd słyszą i widzą właśnie tych bohaterów. I w rezultacie — obce staje się bliższe niż własne. Dlatego mamy smutną statystykę: zgodnie z sondażem socjologicznym, który przeprowadziło Centrum Badań Społecznych “Sofija”, 40 % Ukraińców chciałoby wyjechać do innego kraju. Osobowość zaczyna się od dzieciństwa — o tym nigdy nie warto zapominać. I miłość do ojczystego języka oraz kultury, zwyczajów również należy wychowywać jeszcze od kołyski. KUCHNIA W kuchni gospodynie dzielą się swoimi firmowymi przepisami. Dzisiaj w kuchni “Maminego soneczka” dzieli się swoimi przepisami-radami, jak najefektywniej czytać czasopismo z dzieckiem, redaktor odpowiedzialna Switłana Dobrowolska: — Przede wszystkim dobrze wybierzcie czas na zajęcia z dzieckiem: żeby nie było głodne, nie chciało spać, nie było zajęte jakąś grą… Po drugie, pamiętajcie, że małe dzieci nie potrafią długo koncentrować się na jakimś zadaniu, dlatego dzisiaj wykonajcie zadanko na jednej stronie, jutro — na innej. Często dzieci śpieszą się przewracać strony, przecież ciekawi je, co będzie dalej. Dlatego, po raz pierwszy zapoznając się z czasopismem, po prostu przejrzyjcie je, krótko, jednym zdaniem opowiadając, o czym napisano na każdej stronie lub co będziecie razem później majsterkować. Możliwe, że syn lub córka sami wybiorą stronę, która ich zainteresowała najbardziej — od niej i zacznijcie bawić się-zajmować. Możliwości dzieci w różnym wieku bardzo się różnią, dlatego radzę uważnie czytać rady dla rodziców, podane na dole każdej strony. Uwzględniajcie też upodobania swojego dziecka: jeśli bardziej chce kolorować farbami niż ołówkami, niech maluje, a was niech nie powstrzymuje to, że będzie malować w czasopiśmie. Oprócz tego, dwuletnim dzieciom pozwalajcie zamalowywać, używając paluszków, a jeśli będziecie dawać ołówek lub pędzelek, to od razu wkładajcie w rękę prawidłowo — oduczać zawsze trudniej niż uczyć. Aplikacje staramy się dobierać tak, aby mogło sobie z nimi samodzielnie poradzić już trzyletnie dziecko. Dlatego, uważnie śledząc pracę syna lub córki, nie przeszkadzajcie im, nawet jeśli wasze słoneczko wytnie i naklei nie całkiem równo, ale to będzie jego własna praca. Nie zapominajcie chwalić swojego maleństwa — jest u was najmądrzejsze i najzręczniejsze. Pochwała jest potrzebna dziecku dla pewności siebie, sprzyja ona rozwojowi talentu. POKÓJ DZIECIĘCY W pokoju dziecięcym się bawią, tutaj jest szczególny świat. Razem z czasopismem “Mamine soneczko” pobawmy się w popularne dzisiaj gry paluszkowe. Nawiasem mówiąc, ludowa mądrość od dawna przechowuje wiedzę o celowości używania gier z paluszkami. Zatem siadamy obok dziecka, swojego małego słoneczka, i razem z nim bawimy się: Pierwszy paluszek — nasz dziadziuś, Drugi paluszek — to babcia, Trzeci paluszek — nasz tatuś, A czwarty — to mamusia, A mały paluszek — nasz maluch, On schował się tutaj. (Pokazujemy na paluszek i mówimy: “pierwszy paluszek…”, i kontynuujemy grę, zaginając każdy paluszek). Upieczemy chlebek Upieczemy, upieczemy chlebek Dzieciom na obiadek. Największemu — chleb miesić, A tobie — wodę nosić, A tobie — w piecu palić, A tobie — drewno rąbać, A małemu — zamiatać. Tylko chleba napiekli — tańczyć zaczęli. To praca niełatwa — wycinać hopaka. (Rozginamy paluszki, zaczynając od kciuka. Imitujemy paluszkami taniec). ZAPRASZAMY W GOŚCI — ZAWSZE JESTEŚCIE MILE WIDZIANI I na koniec zapraszamy was, abyście przychodzili do nas częściej. Najprostszy sposób, by to robić — pójść na pocztę i zaprenumerować “Mamine soneczko”. Wtedy co miesiąc wy ze swoim małym słoneczkiem będziecie mieli możliwość czytać i bawić się razem z nami. raińskie tradycje, niestety, odchodzą wraz z ludźmi, zacierają się w pamięci, gubią w głębi wieków. Lecz dzięki bezgranicznej miłości do swojej pracy, wdzięczności dla rodziców Oksana Sklarenko odradza najlepsze wartości narodowe i tradycje, na których z pewnością wyrośnie jeszcze niejedno pokolenie.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
