Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

KIJÓW OCZAMI CUDZOZIEMCÓW, KTÓRZY TU STUDIOWALI

Слово Просвіти, №48 за 2008 рік

Gabriela ŠUTJAKOWA, doktor nauk biologicznych, m. Bratysława, Słowacja W obecnym maju, po siedmiu latach przerwy, ponownie przebywałam w Kijowie. Bardzo się cieszyłam i przygotowywałam do tego spotkania. W latach 1956–61 wielu nas, studentów zagranicznych, studiowało na Kijowskim Państwowym Uniwersytecie im. Tarasa Szewczenki. W 2001 roku odwiedziłam Kijów z prywatną wizytą. W tym roku też przyjechałam. Zazwyczaj do Ukrainy dojeżdżałam samolotem, ale tym razem postanowiłam jechać pociągiem, ponieważ bardzo chciałam przyjrzeć się niepodległej Ukrainie, spotkać się z ludźmi i porozmawiać z nimi. Dzisiejszy Kijów to piękne europejskie miasto. Ale od razu boleśnie uderzyła mnie chaotyczna i bezdarna, jak na te pięć lat, zabudowa historycznej części stolicy Ukrainy. Widzę w tym otwarty brak szacunku władz dla własnej historii i jej twórców. Tak, na Placu Sofijskim, naprzeciwko tysiącletniej świątyni — soboru, pnie się w górę pseudonowoczesny, wulgarny budynek hotelu, który budzi odrazę i oburzenie. Z niższych części dawnego Kijowa, zwłaszcza z Placu Niepodległości, Sofii już nie zobaczysz! Staje się oczywiste, że władze Kijowa na pierwszym miejscu stawiają biznes, osobistą korzyść, a nie historię i kulturę. Na niepowtarzalnie urokliwych zboczach Dniepru, obok Mogiły Askolda, buduje się groźny wieżowiec, mimo że kijowska społeczność protestuje. Ale nikt na to nie zwraca uwagi. O, święty mądry książę Jarosławie, święta Zofio, wasi potomkowie zasłaniają was ze wszystkich stron! Na jednej z najstarszych ulic Kijowa, Andrijiwskim Uzwozie, zamiast odrestaurować oryginalne, starożytne domki — zabytki przeszłości — buduje się obrzydliwe budowle w rodzaju podobnej do reaktora czarnobylskiego, stojącego obok muzeum M. Bułhakowa. Oburza bezczynność miejskiej rady. A może to celowe lekceważenie niepowtarzalnie pięknego oblicza złotoglawego Kijowa? Rzeczywiście, wszystko to nie inaczej jak zbrodnię trzeba nazwać. W mieście przebywałam w czasie, gdy trwała w pełni kampania wyborcza na stanowisko mera. Kijów był zasypany ulotkami, plakatami agitacyjnymi, „ozdobiony” licznymi billboardami. Z samochodów agitacyjnych dziką muzyką ogłuszano przechodniów. Wrażenie przygnębiające. Nie poznawałam: czy to ten kulturalny, czysty, czarujący Kijów, w którym uczyliśmy się w latach sześćdziesiątych? Trochę dalej od centrum — sterty śmieci, straszliwy brud na przystankach komunikacji. Tyle brudu nie widziałam ani razu, przyjeżdżając na Ukrainę w poprzednich latach. Najwyraźniej u was znów nastała epoka bezkulturowości i ruiny. I nic dziwnego, bo z centrum waszej stolicy zniknęły wszystkie księgarnie, pozamykano liczne biblioteki, pracownie artystyczne, muzea.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn