Strona · s. 12strona oryginału ↗
DZIECI „PROŚWITY”
Слово Просвіти, №48 за 2008 рік
Nadia KYRIAN. W tym roku podsumowanie konkursu odbywało się niedługo przed obchodami tragicznej daty — 75. rocznicy Hołodomoru. I dzieci nie mogły pominąć tego tematu. Najlepiej udało się napisać o tym Esfir Sołosie, uczennicy 8 klasy Romenieńskiej Szkoły Ogólnokształcącej z internatem I—III stopnia dla dzieci osieroconych i dzieci pozbawionych opieki rodzicielskiej, w obwodzie sumskim. Esfir zasłużenie zdobyła pierwsze miejsce w nominacji „Poezja” w kategorii wiekowej 15—18 lat. Oto fragmenty z jej dorobku: BO SUMIENIE I PAMIĘĆ — SĄ JEDNYM! Niech gwar, jak jęk, rozbrzmiewa wokoło, Symfonia-requiem liczy lata. A my pamiętamy poległych. I w szkole Ciężkie przewrócimy znów strony… Dawno już deszczami kości obmyte, Wzdycha w polu topola pochylona. Lecz płacze i dotąd zasmucone żyto, Gdzie wiatrem usypana jęczy Mogiła… I tam, gdzie pszenica jaśnieje gęsta, Gdzie płacze samotność głucha i niema, Proszę, nie mijajcie owego Krzyża, Co Wszechświat skrzydłami obejmuje. I bądźcie wszyscy razem, jak trzeba, jak jest W naszej wielkiej rodzinie. Studiujcie, studiujcie przeszłość swoją, Bo Sumienie i Pamięć — są jednym! Z WSPOMNIEŃ MOICH ZIOMKÓW Z niepokojem oglądając się, spojrzenia chowaliśmy. Spękana ziemia i wyblakłe piaski… Nigdzie już nawet chwastu. Już powyrywali. A my zbieraliśmy w polu ostatnie kłosy. Zbieraliśmy tak powoli, jak wosk na słońcu więdnie. I dotąd pamiętam pracę niełatwą. W rękach one ziemią i trochę miodem pachniały. Ja bym pomnik postawiła z żytniego kłosa. W dziecięcych wierszach — Wszechświat. Uczniowie piszą o rodzinnej wsi czy mieście, o mamie i tacie, dziadku i babci, przyjaciołach, szkole, przyjaźni, miłości, dziecięcych świętach, ulubionych zabawkach, roślinach, domowych ulubieńcach i tym podobne. I o wszystkim — szczerze, ciepło, tworząc niepowtarzalne obrazy. Jedna z najpopularniejszych — temat języka ojczystego. Oto jak odczuwa język uczennica czwartej klasy Władysława Mychajłenko z Chotiwskiej Szkoły Ogólnokształcącej rejonu kijowsko-swiatoszyńskiego, która zajęła trzecie miejsce w kategorii wiekowej 7—10 lat: JĘZYK Nasz język bardzo piękny, Barwny, bogaty. On mi taki miły, Jak mamusia i tato. I serduszko rozgrzewa, Jak siostra, jak braciszek. Więc szanujcie język ojczysty, Droższy od złota. I już całkiem inne obrazy powstają u ósmoklasistki Ołeny Materackiej z Bałakłejewskiej Szkoły Specjalistycznej nr 1 I—III stopnia rejonu śmiałskiego w obwodzie czerkaskim (drugie miejsce w kategorii 11—14 lat): SŁÓWKO W każdym gniazdku — Małe słówka: Jaskółeczka, słowik. Na każdej gałązce — Słowa w kwiatuszku: Słoneczko, deszczyk i ciepłe lateczko. U mojej babci — Pachnące słówka: Faworki i pierożki. A kiedy babunia Jeszcze i zaśpiewa, To każde słówko, Jak kwiatuszek, W ustach jej rozkwita. Dziecięce dusze pragną słońca, ciepła i dobra, młodzi twórcy nawet przerabiają bajki, których zakończenia im się nie podobają. Tak uczynił dziewięcioletni Witalij Szmatok z Sumskiej Szkoły Ogólnokształcącej nr 20 I—III stopnia. Na motywach znanej bajki o Czerwonym Kapturku napisał utwór „Bajka o dziewczynce i wilku” (druga nagroda w kategorii wiekowej 7—10 lat). Chłopiec tworzy obraz wilka, który nie tylko nie zamierza nikogo zjeść, ale sadza dziewczynkę na grzbiet i odwozi do babci. A kończy się ta histo- Zwycięzcy konkursu z członkami jury i nauczycielami
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
