Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

NARÓD MÓJ

Слово Просвіти, №48 за 2008 рік

Halyna ŁEWICKA, członkini Narodowego Związku Dziennikarzy Ukrainy, m. Kijów Na przykładzie innych narodów widzimy, jak głęboko tragiczne wydarzenia przeszłości mogą konsolidować naród w imię przyszłości. Obecny Prezydent Ukrainy robi wszystko, co możliwe, aby jedną z płaszczyzn konsolidacji Ukraińców świata stała się pamięć o Hołodomorze i milionach ofiar jednej z największych zbrodni cywilizacyjnych XX wieku. To, że Rosjanie, poczynając od pierwszych osób państwa, próbują umniejszyć rozmiary katastrofy i znaleźć „korzystną” dla siebie jej naturę, obecnie mało kogo dziwi. Prawda, ten fakt więcej zdziwienia wywołuje w Europie niż w samej Ukrainie. 22 listopada na Międzynarodowym forum „Naród mój zawsze będzie!” wszyscy prezydenci: Gruzji Micheil Saakaszwili, Republiki Łotewskiej Valdis Zatlers, Republiki Litewskiej Valdas Adamkus, Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński — byli jednomyślni w opinii, że uczczenie pamięci ofiar Hołodomoru jest niezwykle ważne dla tego, aby ostrzec świat przed powtórzeniem podobnego horroru. Prezydent Ukrainy na Forum, reprezentowanym przez delegacje 44 państw świata, a także organizacje międzynarodowe — Parlament Europejski, UNESCO, Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy — po raz kolejny zwrócił się do świata z apelem o uznanie Hołodomoru za ludobójstwo narodu ukraińskiego. Przytoczył argumenty na korzyść tego, że głód w Ukrainie miał sztuczny charakter i był zaplanowaną polityką przeciwko ukraińskim chłopom — najbardziej samowystarczalnej warstwie społeczeństwa lat 30. XX wieku. Prezydent podkreślił, że głód wybrano jako narzędzie ujarzmienia Narodu Ukraińskiego. Celem głodu było wykrwawienie Ukrainy, podważenie jej sił i w ten sposób usunięcie możliwości odrodzenia państwowości. Oczywiście, te słowa były dobrze znane wszystkim obecnym w Kijowie, którzy w tamtej chwili solidaryzowali się z Ukrainą w jej żałobie. A nieobecni w tym czasie myśleli, jak ukarać Ukrainę za jej politykę, w tym także za wskrzeszenie pamięci o Hołodomorze. I wymyślili: uderzyć Ukrainę astronomiczną ceną za gaz… Wszyscy obecni w Kijowie na Dniu pamięci ofiar Hołodomoru w takim czy innym stopniu zwracali się do głównego nieobecnego — Rosji. Moim zdaniem, najdobitniej zrobił to deputowany Parlamentu Europejskiego, polski polityk Adam Bielan. W imieniu struktury, którą reprezentuje, przypomniał światu, że „obecnie wciąż są kraje, w których ukrywa się prawdę o zbrodniach reżimu komunistycznego, a Stalina przedstawia się jako skutecznego zarządcę. Oskarżanie Ukrainy o to, że wykorzystuje pamięć o Hołodomorze w celach politycznych (tutaj nieukrywana aluzja do niedawnego szokującego listu prezydenta Rosji do Prezydenta Ukrainy. — Red.) wywołuje oburzenie jako hipokrytyczna próba odwrócenia uwagi od krzywd wyrządzonych przez reżim komunistyczny. My jednak zawsze będziemy pamiętać o ofiarach tamtej strasznej zbrodni”. Właśnie dlatego Parlament Europejski wezwał wszystkie kraje, które powstały po rozpadzie ZSRR, do umożliwienia przeprowadzenia kompleksowego badania archiwów dotyczących Hołodomoru. Wiele krajów UE samo przeżyło stalinowskie represje i dlatego zaświadcza o solidarności z narodem ukraińskim, wyrażając szacunek milionom ofiar reżimu. „Solidaryzujemy się — powiedział deputowany Parlamentu Euro-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn