Strona · s. 15strona oryginału ↗
Drewniane cerkwie ozdobiły Odessę
Слово Просвіти, №48 за 2010 рік
Stanisław ZMIEJEWSKI, m. Odessa
Drewniane cerkwie coraz bardziej stają się ozdobą Odessy. Pierwsza, choć niewielka cerkiew została wzniesiona pięć lat temu na ulicy Wasyla Stusa, w rejonie Drugiej Zastawy na Mołdawance. Ten kościół zbudowano specjalnie dla ikony Wszechcarycy (Pantanassy). Odeska ikona to kopia oryginału cudownej ikony Matki Bożej, zwanej „Wszechcarycą” (Pantanassą). Przechowywana jest ona w klasztorze Watopedi na Świętej Górze Athos w Grecji, namalowana w XVII wieku. Kopia ofiarowana Odessie przez klasztor ma taką samą cudowną moc jak oryginał. Mogło się o tym przekonać wielu wiernych. A niedawno, w dniu świętego archistratega Michała, otworzyła swoje drzwi pięciokopułowa drewniana cerkiew na terenie kliniki Odeskiego Narodowego Uniwersytetu Medycznego, przy ulicy Tinystej w Arkadii. Cerkiew nosi imię archistratega Michała i świętego wyznawcy Łukasza (Walentina Wojno-Jasienieckiego) — sławnego uczonego-chirurga i kapłana, kanonizowanego w 2000 roku. Zbudowano ją dzięki dobroczynnym datkom przewodniczącego rady dyrektorów Stoczni Remontowej w Iliczowsku Michaiła Zinowijewicza Rafajewicza. Dobroczyńca zrobił wszystko, aby w ciągu pół roku wyrósł cud-kościół, prawdziwe dzieło ukraińskiego ludowego budownictwa. Wzniesiono go z karpackiego drewna przez najlepszych karpackich mistrzów według dawnej słowiańskiej technologii, bez gwoździ, posługując się jedynie piłą i siekierą. I oto stanęła cerkiew ze złotymi kopułami, dzwonnicą, na którą wkrótce zostanie wciągniętych sześć dzwonów, altaną do poświęcania wody, refektarzem. Z czasem kompleks świątynny uzupełni centrum duchowo-oświatowe z niedzielnymi szkołami dla dorosłych i dzieci, biblioteką oraz pomieszczeniami do działalności społecznej. Obok cerkwi urządzono plac zabaw dla dzieci, posadzono setki brzózek i krzewów róż.
...pisarze, poeci, dziennikarze, tłumacze Ołeksandr Syzonenko, Walentyn Czemeris, Pawło Hłazowyj, Leonid Horłacz, Mykoła Łukiw, Wadym Kriszczenko, Myhajło Szewczenko, Stanisław Szewczenko, Jewhen Niefiodow (Rosja), Dmytro Iwanow, artyści Wasyl Perewalśkyj, Petro Pecznyj i Taras Dżus, mistrzowie ludowej twórczości Mykoła i Ołeksandr Poszywajłyj, kobziarze Wasyl Łytwyn i Wiktor Lisowyj, strażnik i propagator twórczej spuścizny I. S. Necuja-Lewyckiego Serhij Chawrus oraz inni nie mniej godni twórcy. W tym roku słynne grono laureatów zasiliło: donieczczanin Iwan Biłyj — za poetyckie utwory ostatnich lat oraz opracowanie podręczników „Stopnie” i „Stopnie 2”; dwie znakomite mistrzynie malarstwa petrykiwskiego, Walentyna Panko i Halina Nazarenko, dobrze znane na Ukrainie dzięki licznym wystawom swoich doskonałych prac; publicysta Wołodymyr Stadnyczenko — za książkę „Łono Dunaju”, „Milczenie przyrody staje się coraz głośniejsze”; oraz niezwykły poeta Oleksij Dowhyj, którego aforystyczne słowo jest przepojone przezroczystym liryzmem, czystością i prawdą — za zbiór wierszy „Oddech wieczności”.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
