Strona · s. 13strona oryginału ↗
XXIIII ««ЧЧЕЕРРВВООННАА РРУУТТАА»» — — ВВ ККИИЄЄЄВВІІ
Слово Просвіти, №48 за 2011 рік
850 młodych wykonawców (164 solistów i zespołów) z całej Ukrainy wzięło udział w konkursach festiwalowych. Gorące dyskusje rady sędziowskiej toczyły się wokół wyłonienia laureatów w sześciu kategoriach: ukraiński autentyczny folklor, muzyka popularna, rock, współczesna muzyka taneczna, akustyczna i eksperymentalna. Wielkie wydarzenie odbywało się jednocześnie w Kijowskim Akademickim Teatrze Młodego Widza na Lipkach oraz w kongres-hali „President Hotel” (więc trzeba było się nabiegać), a Koncert Galowy zwycięzców — w Kijowskim Narodowym Akademickim Teatrze Operetki. Ulana WOLIKOWSKA Przygotowania do finału „Czerwonej Ruty—2011” rozpoczęły się jeszcze w 2010 roku. Wtedy przeprowadzono 27 konkursów w centrach obwodowych, „ILLARIA” (m. Kijów) na Krymie, w Sewastopolu i Kijowie. Wzięło w nich udział ponad 5000 osób (2000 zespołów i solistów). Specjalnie na potrzeby udziału w wydarzeniu młodzi wykonawcy stworzyli i wykonali około 300 nowych piosenek w języku ukraińskim. „Czerwona Ruta” — to jedyny festiwal, który może ocenić te procesy kulturowe, które zachodzą na terenach naszego państwa. Bierze w nim udział niemal cała młodzież, która zajmuje się muzyką. Dzięki temu możemy ocenić stan spraw w gatunkach masowych na Ukrainie. Zadaniem twórczej inteligencji, która zajmuje się rynkiem muzycznym, jest tworzenie produktu, który można wykorzystać na Ukrainie i który cieszyłby się popularnością — podkreślił dyrektor wykonawczy festiwalu Myrosław Melnyk. — Jeśli chodzi o gatunek muzyki popularnej na Ukrainie, zaznaczę, że obecnie w swoich objęciach trzyma nas moskiewska popsa i jesteśmy rynkiem ich produktów konsumpcyjnych. Muzyka popularna jest najbardziej informacyjnie zależna od mediów, w szczególności od kanałów telewizyjnych i stacji radiowych. To, co tam „puszczają”, kultywuje nasza młodzież, uważając, że jest to warte uwagi. W muzyce popularnej zachodzi kilka procesów: kopiowanie gwiazd naszej ukraińskiej estrady (10%), kopiowanie moskiewskich muzyków (60%), reszta — estrady zagranicznej (30%)”. „Czerwona Ruta—2011” poświęciła niemałą uwagę pojawieniu się nowego gatunku — ukraińskiego autentycznego folkloru, gdyż w naszych czasach tak ważne jest zachowanie tradycji. W tej kategorii było najwięcej uczestników — ponad 500 osób. Tutaj słychać brzmienie połtawskiej wielogłosowości, gęste barwy poleskiego śpiewu, żywiołową karpacką muzykę instrumentalną… Najaktywniejsi wykonawcy folkowi pochodzą z obwodów iwanofrankiwskiego, chmielnickiego, lwowskiego, rówieńskiego, kijowskiego i charkowskiego. „Dziwny paradoks: dopóki tradycja żyje, nie chronimy jej. W naszym państwie, niestety, folklorem się nie zajmują — dzielił się przemyśleniami członek rady sędziowskiej, folklorysta Mychajło Chaj. — Te katedry folkloru, które pootwierano na „krawczukowskim strachu”, teraz są zamknięte. Zostały tylko dwie katedry i są na nie straszne najazdy — to konserwatoria w Kijowie i Lwowie. Jestem pesymistycznym optymistą. Zawsze przegrywaliśmy taktykę, ale wygrywaliśmy i będziemy wygrywać strategię. I naszą państwowość mamy nie dzięki szablom, a dzięki folklorowi, dzięki kulturze wiejskiej, której nikt specjalnie nie tworzył. Na festiwalu nie ma zespołów autentycznych, to tak zwane odtwarzanie na poziomie wtórnym, ale jest ono najlepsze, bo profesjonalne. I to jest nasza jedyna nadzieja. Wierzę w utalentowaną młodzież”. Oceniając festiwal, zasłużony działacz sztuki Ukrainy Kostiantyn Czeczenia zaznaczył: „Trudno być tak wszechstronnie obeznanym w różnorodności gatunków muzycznych. Jeśli w jury mamy specjalistów od muzyki pop, rocka, autentyki… Bez wątpienia istnieje element subiektywności. Kiedy profesor-autentyk ocenia muzykę pop, a potem autentyczny folklor, to trochę dziwne. Istnieje tu problem komercyjny, bo aby zebrać kilka pełnowartościowych gwiazdorskich składów jury, potrzebne są środki. Dlatego mogą zdarzyć się elementy nietrafienia w punkt w stu procentach i jest to absolutnie normalne, bo każdy konkurs, festiwal — to nie jakaś matryca. Uważam, że lepiej, aby było osobne jury dla każdego gatunku. I bardzo ważne jest, aby państwo zwróciło się twarzą do kultury tradycyjnej, wtedy i headlinerzy, i kierownictwo festiwalu będą mogli uczynić festiwal na poziomie europejskim i światowym”. INFORMACJA Autentyczny folklor W kategorii „Śpiew solowy”: I nagrodę zdobył Ołeksej Zajeć (wieś Fasowe, rejon makarowski, obwód kijowski), Julija Mykołajczuk (Równe). II nagrodę — Serhij Hawryluk (osiedle typu miejskiego Stepań, rejon sarneński, obwód rówieński). III nagrodę — Ołeksandra Ławreniuk (m. Chmielnicki), Ołena Melnyk (wieś Drozdowycia, rejon horodniański, obwód czernihowski). W kategorii „Śpiew zespołowy”: I nagroda — zespoły „Silśka muzyka” (m. Równe), „Serpanok” (m. Sumy). II nagroda — zespoły „Dywynia” (m. Donieck), „Siwerśki klejnody” (m. Czernihów), „Mychajłowe czudo” (m. Kijów), „Ładowyci” (m. Chmielnicki), „Cimboryky” (m. Chust, obwód zakarpacki), trio „Lela” (m. Równe, osiedle typu miejskiego Stepań, rejon sarneński, obwód rówieński, wieś Bałakleja, rejon śmiałowski, obwód czerkaski). III nagroda — zespoły „Dżerełce” (m. Żytomierz), „Lileja” (wieś Koczereszky, rejon pawłohradzki, obwód dniepropetrowski), trio zespołu „Murawśkyj szlach” (m. Charków). W kategorii „Muzyka ukraińska tradycji ustno-pieśniowej” I nagrodę zdobył zespół „Choreja Kozacka” (m. Kijów). W kategorii „Wykonywanie obrzędów”: I nagroda — zespoły „Kluchiwśki uzory” (wieś Wełykyj Kluchiw, rejon kołomyjski, obwód iwanofrankiwski), „Daj Boże” (m. Kijów). II nagroda — zespoły „Szczedryk” (m. Sławuta, obwód chmielnicki), „Ternycia” (m. Kiwerce, obwód wołyński), „Wołyniany” (m. Równe). III nagroda — zespoły „Wytoky” (wieś Zaniukiw, rejon kodymski, obwód odeski), „Perłynka” (m. Sławuta, obwód chmielnicki), „Kałynonka” (wieś Byłyn, rejon kowelski, obwód wołyński), „Werbyczeńka” (osiedle typu miejskiego Nowa Wodołaha, obwód charkowski). W kategorii „Zespołowa muzyka instrumentalna”: I nagroda — zespół „Buttia” (m. Kijów), II nagroda — zespół „Troisti muzyky” Centrum Etnokulturowego Rówieńskiego Miejskiego Pałacu Dzieci i Młodzieży (m. Równe), Kapela instrumentalna „Nadobrydeń” (m. Kijów). III nagroda — zespół „Widłunnia Karpat” (wieś Zamahora, rejon werchowiński, obwód iwanofrankiwski). W kategorii „Solowa muzyka instrumentalna”: I — Iwan Jawdoszniak (m. Czerniowce), III — Mykoła Petrowanczuk (m. Iwano-Frankiwsk). W kategorii „Wykonawstwo kobzarskie”: I — Jewhen Wertuk (m. Chersoń), Ołeksandr Trius (m. Sumy). II — Jurij Awdiejew (m. Kijów), Jurij Jahusewycz (rejon iwaniwski, obwód kijowski), Maksym Trubnikow (m. Odessa). Muzyka rockowa II nagrodę otrzymały zespoły „Rokasz” (m. Mukaczewo, obwód zakarpacki), „Czumaćkyj Szlach” (m. Chmielnicki). III — zespoły „Jump to sky” (m. Drużkiwka, obwód doniecki), „KALI-KAband” (m. Kijów), „Soniz” (m. Czernihów), „Ad fontes” (m. Hłuchów, obwód sumski). Współczesna muzyka taneczna III nagroda — zespół „Rizni” (m. Chmielnicki). Muzyka pop II nagroda — Tetiana Radostiewa (m. Kijów), III — Maryna Horobcowa (Rohań, obwód charkowski), Hanna Szałtiłowa (m. Zaporoże). Muzyka akustyczna II nagroda — zespoły „Krapka” (m. Zaporoże), „Wpersze czuju” (m. Kijów), III — zespoły „Rain men” (m. Czernihów), „Bard-rock” (m. Żytomierz), Jewhen Kudłatyj (m. Charków). Muzyka eksperymentalna I nagroda — projekt „ILLARIA” (m. Kijów), II — „Sur Bend” (m. Kijów), III — zespoły „Roma Malerotta” (m. Sewastopol, AR Krym), „Zabawa Brass” (m. Kamieniec Podolski, obwód chmielnicki), orkiestra „Bobowata” (m. Iwano-Frankiwsk).
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
