Strona · s. 14strona oryginału ↗
Korzenie karmią i trzymają drzewo
Слово Просвіти, №48 за 2017 рік
Zbliża się prawosławne święto świętego Mikołaja Cudotwórcy. We wsi Szewczenkowe (dawniej Kereliwka), na świętej ziemi Tarasa, mieszka prosty, skromny człowiek, który nosi imię tego Chrystusowego Świętego Hierarchy Mikołaja. Dobrych uczynków dla ludzi dokonał tyle, że chciałoby się o nim opowiedzieć.
„SBS”; materiały z książki autora zostały wykorzystane przy pisaniu scenariusza do filmu dokumentalno-fabularnego „I ja jednak żyłem” w reżyserii Ołeksandra Denysenki. Mykoła Łysenko jest jednym ze współzałożycieli Ogólnoukraińskiego dobroczynnego kulturalno-naukowego funduszu im. T. H. Szewczenki, od ponad dwudziestu lat kieruje Szewczenkowskim oddziałem Fundacji im. Tarasa Szewczenki, propaguje dziedzictwo kulturowe T. H. Szewczenki, spotyka się z uczniami szkół ogólnokształcących i studentami uczelni, wygłasza referaty na konferencjach naukowo-praktycznych zarówno na Ukrainie, jak i poza jej granicami. W ciągu ostatnich dziesięciu lat, jako członek jury, uczestniczy w pracy czerkaskich obwodowych konkursów recytatorów poezji T. H. Szewczenki wśród uczniów szkół ogólnokształcących, jako deputowany Szewczenkowskiej rady wiejskiej aktywnie uczestniczy w życiu wspólnoty wsi. Przez trzydzieści lat Łysenko opiekuje się „Tarasową kaliną”, pod którą w dzieciństwie szukał schronienia Taras Szewczenko, prowadzi korespondencję z instytucjami państwowymi obwodu czerkaskiego w sprawie zachowania tego historycznego i przyrodniczego zabytku, nadania mu statusu botanicznego pomnika przyrody oraz wpisania tych krzewów kaliny do regionalnego funduszu przyrodniczo-chronionego o znaczeniu lokalnym. Będąc uczestnikiem likwidacji skutków awarii w Elektrowni Jądrowej w Czarnobylu w 1986 roku oraz członkiem rady Zwenihorodzkiej organizacji społecznej „Związek Czarnobyl”, Łysenko na zasadach społecznych w ostatnim czasie wiele uwagi poświęca patriotycznemu wychowaniu młodego pokolenia, zaszczepianiu w ich sercach miłosierdzia i dobroci, kształtowaniu nawyków zdrowego stylu życia; opowiada uczniom szkół o warunkach i okolicznościach, w jakich trzeba było pokonywać „radioaktywnego potwora”, o bezinteresownej pracy ludzi podczas usuwania skutków awarii, o niewidzialnym promieniowaniu, które przez cały czas towarzyszyło im podczas tej pracy na elektrowni atomowej. Nazwisko Mykoły Łysenki jako badacza rodu T. H. Szewczenki zostało wymienione w Encyklopedii Szewczenkowskiej (zob. Kijów, wydawnictwo NANU, 2015, t. 5, s. 505). Kontynuując tradycje potomków rodziny Szewczenków, Mykoła Pawłowicz uczestniczył w posadzeniu alei dębowej w październiku 2013 r. na terenie Narodowego Rezerwatu „Ojczyzna
Tarasa Szewczenki”, przypadającej na 200. rocznicę urodzin T. H. Szewczenki. Bądźmy godni ziemi Szewczenki, jego świętej miłości do Ukrainy, narodu, niepodległości. Dębowa aleja duchowego ojca – Tarasa Szewczenki, której sadzenie zorganizował M. P. Łysenko, niech rośnie, nabiera mocy, łączy pokolenia w dobru i pokoju pod świętym ukraińskim niebem, z którego przewodnią gwiazdą świeci czysta dusza naszego Proroka — Szewczenki. „Gdzie ukraińska rozdarta dola Wyglądała wierzbą na szlak. Pierwszym dębem on wyrósł pośród pola Na słonych pańszczyźnianych łzach. Rozmaite, rozpostarte gałęzie Żołędziami obsypią nasz kraj. Słuchaj, zdziwiony świecie, Jak szumi od Tarasa nasz gaj”. (I. Drach)
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
