Strona · s. 15strona oryginału ↗
W poszukiwaniu Don Juana
Слово Просвіти, №48 за 2020 рік
W Operze Kijowskiej (Kijowskim Miejskim Akademickim Teatrze Opery i Baletu dla Dzieci i Młodzieży) odbyło się koncertowo-sceniczne wykonanie opery Wolfganga Amadeusza Mozarta „Don Juan”, które w istocie stało się pełnowartościowym spektaklem. – Do twórczości Mozarta zwróciłem się po raz pierwszy – wyznał reżyser spektaklu, główny reżyser teatru Witalij Palczykow. – On jest geniuszem, aby go wystawiać, trzeba się z nim przyjaźnić. To samowystarczalny kompozytor, który pisząc opery, już czynił je spektaklami. Zebrał się nasz zespół – śpiewacy, dyrygent Serhij Hołubnyczyj i zrozumieliśmy, że nadszedł czas, by wystawić Mozarta. Pomysł poparł dyrektor–artystyczny kierownik teatru Petro Kaczanow. Pokaz był zagrożony, ale Petro Fedorowycz pozwolił odłożyć o pięć dni wprowadzenie w teatrze kwarantanny i zdążyliśmy pokazać spektakl. Właściwie ten zamysł powstał jeszcze trzy lata temu. Wtedy zaczęliśmy bardzo owocnie współpracować z Andrijem Bondarenką. Przyjechał z zagranicy i w pewnym momencie zapytał: „Dlaczego w Ukrainie nie jest wystawiany „Don Juan”?” (To już teraz wystawiła go Opera Lwowska). Ta muzyka, która przechodzi przez wieki i przez światy, musiała zabrzmieć także w Kijowie. W styczniu 2019 roku odbyło się koncertowe wykonanie „Don Juana” w Narodowej Filharmonii Ukrainy. A w minionym sezonie teatralnym, w maju, planowaliśmy zrobić w Operze Kijowskiej tydzień Mozarta. Mieliśmy po raz pierwszy w Ukrainie wykonać trzy opery Mozarta: „Czarodziejski flet”, „Don Juan” i „Wesele Figara”. Ale ograniczenia kwarantannowe nie dały nam możliwości zrealizowania tego ambitnego projektu. Jednak nie porzuciliśmy tego pomysłu i już częściowo go zrealizowaliśmy. „Wesele Figara” jest prezentowane w repertuarze teatru, a do pracy nad „Czarodziejskim fletem” musimy zaangażować reżysera Andrija Masłakowa. Od razu zdecydowaliśmy, że wykonanie „Don Juana” będzie półkoncertowe. Ale odnaleźliśmy taką formę, aby to właśnie aktor wychodził na pierwszy plan. Widzowie widzą wszystkie emocje, wszystkie perypetie fabularne dzięki profesjonalizmowi wykonania partii, które napisał kompozytor. Próby trwały przez tydzień. Wykorzystaliśmy kostiumy zbliżone do współczesnych. I nie jest to dziwne, wszak poruszone przez Mozarta kwestie nie straciły swojej aktualności i dzisiaj. Kto powiedział, że Don Juan nie mógłby istnieć dzisiaj? Są tacy sami Leporello, takie same dziewczyny jak Donna Anna, Donna Elvira czy Zerlina. Uważam, że mamy po prostu genialny skład śpiewaków. Przede wszystkim są to wykonawcy głównych ról Andrij Bondarenko (Don Juan) i Andrij Honiukow (Leporello), a także solista Opery Narodowej, artysta ludowy Ukrainy Taras Sztonda, który z zachwytem przyjął naszą propozycję zaśpiewania partii Komandora. Zaprosiliśmy także solistkę Opery Lwowskiej, wspaniałą wykonawczynię, zasłużoną artystkę Ukrainy Ludmyłę Ostasz (Donna Elvira). Cudownie zaśpiewała i trafnie ukazała postać Daria Mykołenko (Zerlina). Także wspaniale poradzili sobie ze swoimi zadaniami Julia Pohrebniak (Donna Anna), Serhij Bortnyk (Don Ottavio), Ołeksandr Charłamow (Masetto). Takiego składu śpiewaków mógłby pozazdrościć znany Festiwal w Salzburgu. Za granicą ludzie płacą duże pieniądze, aby posłuchać takich wykonawców. Jeszcze jednym ważnym składnikiem tej inscenizacji stał się Narodowy Zespół „Kijowscy Soliści”, którego muzycy bezbłędnie wykonali partyturę Mozarta pod batutą Serhija Hołubnyczego. Tworzenie spektaklu z takimi profesjonalnymi artystami to prawdziwa przyjemność. Spektakl wyszedł bardzo organiczny, gdyż wykonanie i reżyseria dopełniały się nawzajem. Finał, jak dla mnie, był bardzo dramatyczny i poruszający. Szczególnie chcę zaznaczyć twórczą pracę nad spektaklem utalentowanej scenografki Marii Hrabczenko. – Moje życie sceniczne rozpoczynało się od współpracy z Witalijem Palczykowem – wspomina laureat międzynarodowych konkursów, wykonawca roli Leporella Andrij Honiukow. – Jeszcze kiedy byłem studentem, Witalij podszedł do mnie i zaproponował zaśpiewanie w operze „Gianni Schicchi” G. Pucciniego – początkowo przy fortepianie, a potem z orkiestrą w Studiu Operowym Narodowej Akademii Muzycznej. Potem była „Mądra” Carla Orffa, inne projekty. Witalij Palczykow to myślący reżyser, on jasno wyznacza priorytety i jasno daje zadania. Bardzo komfortowo mi się z nim pracuje, jeszcze nie zdarzyły się takie momenty, żebyśmy mieli nieporozumienia. Naszą poprzednią wspólną pracą była opera komiczna „Viva la mamma (Niech żyje mama!), albo Porządki teatralne oraz
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
