Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 9strona oryginału ↗

Wira Wirowa Wiary. Człowiekowi kultury Wirze Kytajhorodskiej – 60!

Слово Просвіти, №48 за 2021 рік

Wiktor BEZPALCZENKO, pracownik Czerniowieckiej Obwodowej Uniwersalnej Biblioteki Naukowej im. Mychajła Iwasiuka. Zawsze uśmiechnięta, dobra, w dobrym nastroju – właśnie taką jest Wira Mykytiwna Kytajhorodska, która potrafi oczarować każdego swoją prawdziwością i naturalnością. Zawsze potrafi zebrać i zaprzyjaźnić wokół siebie rodzinę krajoznawczych twórców z Bukowiny i rozmawiać godzinami o życiu, ojczystym języku, rodzinnym bycie oraz ojczystym kraju. Wira Kytajhorodska to znana postać we współczesnej literaturze ukraińskiej. Napełniła ją czysto besarabskim, wciąż jeszcze nie do końca zbadanym kolorytem. Jej stylu nie pomylisz z innymi. I nie tylko dlatego, że jest w nim to nieliterackie „se”, ale także dlatego, że żyje w nim ów honorowy pradziadowski duch Podniestrza. Nigdy nie rwała się do gwiazd pierwszej wielkości, a cicho i owocnie pracowała, rozmawiając ze współczesnymi językiem ogólnoludzkich prawd. Wiersze i proza Wiry Mykytiwny porażają głębokością, emocjonalno-psychologicznym napięciem, siłą duchowych i moralnych prób ludzkiego losu oraz miłości do ojczystego kraju. Liryczne „Ja” pisarki napełnione jest tą skoncentrowaną kobiecą energetyką, która podnosi ludzkie serce i zarówno w tragicznym, jak i optymistycznym postrzeganiu świata nie pozwala mu zobojętnieć. Obdarzył ją talentem sam Najwyższy. Z wielką czułością i miłością Wira Mykytiwna pisze o swojej rodzinnej wsi nad Dniestrem, ludziach i ojczystej ziemi. Poezja Wiry Kytajhorodskiej – pejzażowa, intymna, obywatelska liryka – przesiąknięta jest niepodrobionymi uczuciami, medytacyjnymi nastrojami. Mądrość narodu, wieczne wartości moralno-etyczne i estetyczne są nienachalne, lecz ekspresyjnie wcielone w wierszach-dedykacjach dla Iwana Mykołajczuka, Tarasa Melnyczuka, Sofii Majdańskiej, Marii Matios i innych. Poetka rozmawia ze współczesnymi językiem ogólnoludzkich prawd i odkryć, nie przekraczając granicy miary i harmonii. Bogata jest gama kolorystyczna i instrumentacja głoskowa wierszy Wiry Kytajhorodskiej. Są także opowiadania i artykuły na tematy literacko-artystyczne oraz społeczno-polityczne. Urodziła się 5 grudnia 1961 roku we wsi Nahoriany, w rejonie kelmienieckim (obecnie dniestrowskim) obwodu czerniowieckiego. Ukończyła szkołę średnią w Kelmieńcach (1979) oraz wydział filologiczny Czerniowieckiego Uniwersytetu Państwowego (1984). Pierwsze wiersze opublikowała w 1972 roku w gazecie „Naddnistrianska prawda”. Publikowała w czasopismach „Ukraina”, „Dnipro”, „Żowteń” (obecnie „Dzwin”), w „Bukowynśkomu żurnali”, w gazetach „Literaturna Ukraina”, „Ty”, „Żywe słowo”, „Bukowyna”, „Mołodyj bukowyneć” i innych. Szereg wyborów opublikowano w zbiorach zbiorowych. Autorka książek: „Wynohradna kołyska” (Użhorod, 1986), „Sonce wnochi” (Czerniowce, 1995), „Dekadans” (Czerniowce, 1999), „Łowinnia witru” (Czerniowce, 2005), „Bezkonechnyk” (Czerniowce, 2009), „Hojra” (Czerniowce, 2011), „Sim winkiw sonetiw” (Czerniowce, 2011), „Obłyczcziam do stiny” (Czerniowce, 2018), „Chorna hwardija” (Czerniowce, 2019). Redaktorka książek Tamary Sewerniuk „Dotyk bezsmertnyka...” (Czerniowce, 2003); zbioru wierszy „Słowo pro ridnu matusiu” (oprac. M. Polak; Czerniowce, 2010); Jewdokii Antoniuk „Z Czerniwećkych nastrojiw, abo Krynycia żywoji wody”, „Z wody i z rosy, abo Słowo do słowa” (obie – Czerniowce, 2015). Członkini Narodowych Związków Pisarzy i Dziennikarzy Ukrainy. Przewodnicząca Czerniowieckiej Organizacji Obwodowej Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy (2012–2014). Współzałożycielka międzynarodowej nagrody literacko-artystycznej im. Olhy Kobylańskiej. Laureatka obwodowej nagrody literackiej im. Dmytra Zahula (2003), obwodowej nagrody literacko-artystycznej im. Sydora Worobkewycza (2004), obwodowej nagrody literackiej im. Iwana Bażanśkiego (2012), nagrody literackiej „Kniaź rosy” im. Tarasa Melnyczuka (2012). W latach 2014–2019 – naczelniczka wydziału kultury Czerniowieckiej Obwodowej Administracji Państwowej. Od 2021 roku – przewodnicząca Czerniowieckiego Obwodowego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. H. Szewczenki. Zasłużony Pracownik Kultury Ukrainy (2010). Słowo Kytajhorodskiej – to nie po prostu siła, to broń. To – Modlitwa! Bo poeta – to nosiciel wszechstronnego obdarowania oraz chrześcijańskiej miłości do ojczystego języka, jak zauważyła sama pisarka. Czcząc Wirę Kytajhorodską, Czerniowiecka Obwodowa Uniwersalna Biblioteka Naukowa imienia Mychajła Iwasiuka przygotowała wirtualną wystawę „Caryca w białym welonie” na podstawie materiałów z informatorów i wydawnictw periodycznych, indeksów bibliograficznych, przewodników.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn