Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

Wieczność była bliżej niż rodzinny dom…

Слово Просвіти, №48 за 2021 рік

Serhij TIUTIUNNYK, Siczesławska „Proświta” w porywie wokół wspólnego celu. Czy Majdan był potrzebny? Czy postąpiliśmy słusznie? Czy warto było tych wszystkich wysiłków i strat? Tak, zdecydowanie warto! Mieliśmy absolutną rację! Głębia kryzysu państwowego, wielkość zagrożenia niepodległości i wszechogarniające bezprawie władzy nie pozostawiły nam wyboru! Tylko zdecydowany protest i radykalne działania milionów zdołały odciągnąć Ukrainę od krawędzi przepaści. Majdan był konieczny, nieodwracalnie zmienił kraj, pomógł zrzucić okowy i wyciągnąć kraj z moskiewskiego jarzma. Jednak Majdan, choć znaczący, jest tylko jednym z wielu aktów budowania państwa. Więc walka trwa…” W Siczesławskiej „Proświcie” proświcianie i aktywna młodzież miasta wspominali i przypominali o burzliwych wydarzeniach Rewolucji Godności 2013–2014 lat, które miały miejsce zarówno na Ukrainie, jak i w Dnieprze. Pragnienie bycia Ukraińcami „duchem i ciałem”, a nie tylko obywatelami Ukrainy „z paszportu”, wiara, że jesteśmy „kozackiego rodu”, a nie częścią „południa Rosji”, zrozumienie i uświadomienie sobie, że na tej ziemi „…gospodarzem jest Ukrainiec” – wszystko to było fundamentem Zrywu pod koniec 2013 roku. Ludziom dała się we znaki doniecka banda swoją zuchwałością, kłamstwem, ukrainofobią, moskwofilią. Majdan był reakcją na działania antyukraińskiej władzy, antyukraińskich sił ze strony zdrowych i silnych ludzi, których były miliony, którzy jednym głosem w różnych miastach Ukrainy wykrzyknęli bezapelacyjnym, nietolerancyjnym: „Zeka – precz!” Młodzieńcy i dziewczęta, należący do Młodzieżowego Klubu Siczesławskiej „Proświty”, przygotowali do obejrzenia film dokumentalny o Rewolucji Godności, który naświetlił główne momenty tamtych wydarzeń – wydarzeń, które stały się początkiem przebudzenia Narodu z letargu poradzieckiej Ukrainy. Maksym Dorofiejew Andrij Kulisz „Zapach opon i blask oczu współmyślicieli, dymne świece i krzyki „Berkutu”, bicie serc i płonące samochody, ciemne noce i ciężkie dni: w deszczu, pod pałkami, podczas mrozu i krwi – wszystko to jest Majdan! Gdzie bili się Ludzie ze zwierzętami w mundurach; gdzie najbardziej ceniono życie towarzysza czy towarzyszki, a nie swoje osobiste; gdzie strzelano do zmarzniętych powstańców, którymi kierowało gorące ukraińskie serce i wola, a nie chłodny rozum komfortu; gdzie Wieczność była bliżej niż rodzinny dom…”, – tak wspomina tamte wydarzenia uczestnik Majdanów w Kijowie i Dnieprze, proświcianin, swobodowiec Maksym Dorofiejew. Przyjemnie, że właśnie od młodych wyszła inicjatywa zrobienia wydarzenia o Majdanie 2013–2014 lat w „Proświcie”. Świadczy to o tym, że już nigdy młodzi Ukraińcy nie będą niewolnikami, że cenią i szanują wyczyn majdanowców, Niebiańskiej Sotni, którzy wskazali narodową drogę rozwoju Ukrainy. Ukraina ma swoje tradycje, korzenie i bez wątpienia zasługuje na to, by mieć swoje narodowe państwo, którym będą kierować Ukraińcy: ludzie, którzy a priori mają nie tylko prawo, ale i obowiązek prowadzić Ukrainę do rozkwitu! Doświadczenie Majdanu, uczciwość i autentyczność Majdanu dowodzi nam, że Naród jest gotowy walczyć, kiedy mowa o Godności, Honorze, Prawdzie! My, „Proświta” Dniepru, jesteśmy gotowi kontynuować Rewolucję Godności aż do Ukraińskiego Zwycięstwa! Sława Ukrainie! Proświcianin Andrij Kulisz jest przekonany: „Obydwa nasze Majdany – to wielki zryw ducha narodowego, jednoczenie narodu w jednolitym

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn