Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 13strona oryginału ↗

Jak wiele robi ten człowiek!

Слово Просвіти, №49 за 2007 рік

Natalia SYNYCIA, Wasyl FASZCZUK, Iwano-Frankiwsk Iwano-Frankiwskim Miejskim Zrzeszeniem Wszechukraińskiego Towarzystwa «Proświta» kieruje uczony, pedagog, działacz społeczno-kulturalny i proświtiański, doktor nauk technicznych, profesor, akademik Ukraińskiej Akademii Naftowo-Gazowej, zasłużony działacz nauki i techniki Ukrainy Wasyl Stepanowicz Bojko. Urodził się we wsi Opory w rejonie drohobyckim obwodu lwowskiego, w rodzinie robotniczej. Ukończył z wyróżnieniem Lwowski Instytut Politechniczny (w 1967 r.), uzyskując kwalifikacje inżyniera. Pracę kandydacką obronił w 1972 r., a doktorską w 1974 r. Pracuje jako profesor Iwano-Frankiwskiego Narodowego Technicznego Uniwersytetu Nafty i Gazu. Wśród licznych prac naukowych, podręczników, monografii, poradników i słowników profesora Wasyla Bojki znajdują się «Rosyjsko-ukraiński słownik naftowo-gazowniczy», dwutomowy «Objaśniająco-terminologiczny słownik-poradnik z ropy naftowej i gazu» pięciojęzyczny (ukraińsko-rosyjsko-angielsko-francusko-niemiecki), a także «Mała encyklopedia górnicza» oraz «Górniczy słownik encyklopedyczny» w dwóch tomach. Dziwisz się, ile zrobiła i robi ten Człowiek! Obejmując stanowisko przewodniczącego miejskiej «Proświty», utworzył wokół siebie zarząd z ludzi o podobnych poglądach, który zaczął aktywnie działać. W krótkim czasie zarejestrowano 86 oddziałów, w których zrzeszono ponad 2000 członków. We wszystkich szkołach działają proświtiańskie oddziały. Wspólnie z młodzieżą w Domu Ludowym «Proświta» na wysokim poziomie obchodzi się święta religijne i państwowe. Zrzeszenie wielokrotnie organizowało spotkania z deputowanymi wszystkich szczebli, przedstawicielami władz oraz wybitnymi twórczymi działaczami Ukrainy, m.in. z przewodniczącym Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Pros- Tetiana PIJAR, Równe Niedawno w moje ręce trafiła oprawiona kolekcja gazety „Українська громада” z 1927 roku (pismo ukazywało się w Łucku). Przeglądając ją, natrafiłam na notatkę, w której mowa była o utworzeniu Proświty w mojej rodzinnej wsi Syłno (obecnie Kiwerecki rejon obwodu wołyńskiego). Kiedyś wieś była duża, szkoła działała w gminie, a jej pierwszym dyrektorem był Litun, którego zwolniono z pracy w 1947 roku za to, że pozwolił dzieciom kolędować w swoim domu. Z niego w świat wyszło wielu utalentowanych ludzi, wśród nich — dwaj członkowie Narodowego Związku Pisarzy: Myron Nesterczuk (obecnie mieszka w mieście Stryj) i Stepan Rodion (niedawno zmarł w Australii). Obecnie wieś wymiera. Część ludzi, którzy tworzyli Proświtę, dobrze znałam. Na przykład mojego ojca chrzestnego S. Nesterczuka zabili medwedziewcy (ich obóz znajdował się w odległości 3—4 km od wsi). Z wieloma byłymi członkami Proświty musiałam się kontaktować, nawet być spokrewnionymi, a z ich dziećmi uczyć się razem. Ale my, uczniowie, o działalności Proświty prawie nic nie wiedzieliśmy. K. Rojko doskonale znał Biblię, na wieczornicach u mojego ojca czytał ją i objaśniał niektóre miejsca. Pisał wiersze, starał się czytać je w wiejskim klubie, ale władza bolszewicka nie pozwalała, bo występowały w nich słowa „Bóg”, „amen” i inne. D. Rojko miał złote ręce, był niezrównanym kołodziejem; bednarz M. Palecki, rodzony brat mojego dziadka, słynął z wielkiej pracowitości i pobożności. T. Ku-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn