Strona · s. 13strona oryginału ↗
Dyskusyjny klub współczesnej literatury ukraińskiej
Слово Просвіти, №49 за 2007 рік
Wasyl WOŹNIAK, Kijów
Na Narodowym Uniwersytecie Pedagogicznym im. M. P. Drahomanowa działa dyskusyjny klub współczesnej literatury ukraińskiej, utworzony przez oddział „Młodej Proświty”. Przez ponad pół roku istnienia klub zyskał wielu zwolenników. Jego celem jest popularyzacja wśród młodzieży dorobku współczesnych ukraińskich pisarzy.
Uczestnicy dyskusyjnego klubu spotykają się w każdy czwartek na uniwersytecie pedagogicznym i omawiają poezję lub prozę współczesnych twórców pióra. Klub ma stałe pomieszczenie, które życzliwie udostępniła wykładowczyni katedry literatury ukraińskiej i inicjatorka powstania trupy „Babilon” Iryna Sawczenko. Liczba odwiedzających klub jest mniej więcej stała.
Na początku klub koordynowała Tetiana Myhajłowa, ówczesna zastępczyni redaktora uniwersyteckiej gazety „Drahomanowiec”, obecnie — Ludmyła Zawacka.
Czytelnicy omówili już szereg popularnych utworów znanych autorów, wśród których: Iren Rozdobudko „Guzik”, „Dwanaście, czyli przetrwanie kobiety w warunkach niezdatnych do życia”, „Amulet Pascala”; Jurij Andruchowycz „Tajemnica”; Ljubko Dereszz „Zamiar”; Maria Matios „Dziennik zabitej” i „Słodka Daruśka”; „Eliksir miłości” braci Kapranowych. Niedawno rozpatrywano antologię poezji dwutysięczników „Dwie tony”.
Planujemy omówić utwory: Jarosława Łytwyn „Gry”, Roman Skyba — poezja, Jurij Andruchowycz „Rekreacje”, Ljubomyr Łytwynczuk „Podróżator”, bajki Saszka Lirnyka i inne. Możliwe, że do niektórych utworów współczesnych autorów zorganizujemy audiosłuchanie.
Osobliwość dyskusyjnego klubu współczesnej literatury ukraińskiej polega na tym, że nie ma on żadnych konserwatywnych ram ani ograniczeń, i to daje możliwość każdemu czytelnikowi brać aktywny udział w dyskusji literackiej.
Prowadząca Ludmyła Zawacka dobrze przemyślała pracę w klubie: zapoznanie, omawianie przeczytanego, herbatkę, zapisywanie myśli do Księgi opinii. Do pióra prowadzącej należy szereg nowel i wierszy. 20 listopada Ludmyłę wybrano jeszcze przewodniczącą Makarowskiego rejonowego oddziału „Młodej Proświty”. Teraz ma zamiar przyłączyć do proświtiańskiego klubu literackiego także utalentowaną młodzież rodzinnego rejonu.
...tiw. Gospodarz domu, zobaczywszy ich, nie wytrzymał i na wpół poważnie, na wpół żartem zapytał: czy aby mnie za to nie spotka coś, że w mojej chacie są zebrania? Zebranie odbyło się spokojnie i dobrze. Po zebraniu policjanci jakby trochę urośli mniej, bo wspomniano ich w przemówieniu przedstawiciela pow. „Proświty”, na co mają prawo, a na co nie, i że w ogóle jest nad nimi jakieś prawo. Wybory do rady Tow-wa i komisji rewizyjnej: do rady wybrano — przewodniczącym starszego, szanowanego gospodarza Semena Nesterczuka, pisarzem Karpa Rojko, skarbnikami Kyryla Rojko, zastępcą przewodniczącego Talimona Kunyckiego i Mychajła Rojko; a do komisji rewizyjnej wybrano Iwana Bliźniuka (przewodniczącego zebrania), Mykołę Palećkiego (ukończył kursy spółdzielcze w Łucku) i Mykyporo Kunyckiego członkami, a Denysa Rojko i Semena Martynjuka — zastępcami. Naznaczono też pracę na najbliższy czas: prenumerować organ „Proświty” „Narodnju Proswitu”, zamówić kalendarz „Proświty” na 1927 r., w którym jest instrukcja pracy w „Proświtach”, prenumerować czasopisma „Nowyj czas”, „Ukraińską hromadę” i „Naszie żyttia”, wprowadzić zbiorowe czytanie gazet i książek w czytelni, założyć amatorski kółko. Tak oto, zdaje się, przełamano lody i powoli zaczęto torować drogę światłu prawdy także w naszej poleskiej głuszy. Praca niełatwa — wiemy o tym, nie jedną przykrość przy niej poniesiemy — uczy nas tego dotychczasowa praktyka, ale wierzymy, że w połowie drogi nie zatrzymamy się. Prosвітянин
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
