Strona · s. 15strona oryginału ↗
PROBLEMY WSPÓŁCZESNEGO PRODUKOWANIA
Слово Просвіти, №49 за 2010 рік
Uliana WOŁIKOWSKA
Jakie nowe podejścia obowiązują w dziedzinie produkcji (producenckiej działalności) w XXI wieku? Jak chronić ramy prawne działalności producenckiej na Ukrainie? Jakie problemy ma współczesny show-biznes? Właśnie te ważne pytania zostały omówione na II Międzynarodowej konferencji naukowo-praktycznej „Działalność producenta w kulturalno-artystycznej przestrzeni XXI wieku”, która odbyła się w murach Narodowej Akademii Kadr Kierowniczych Kultury i Sztuki. Konferencję tego rodzaju zorganizowała Katedra Kulturoznawstwa Teoretycznego i Stosowanego NAKKiKS, która jako pierwsza na Ukrainie zainaugurowała nową, nowoczesną specjalizację „Muzykolog – producent muzyczny, impresario, nauczyciel dyscyplin artystycznych”.
Ewolucja działalności producenckiej może zostać zapewniona przez synergię praktycznego i teoretycznego pokładu kulturoznawstwa. Właśnie na tym aspekcie skupiła się kierowniczka Katedry Kulturoznawstwa Teoretycznego i Stosowanego NAKKiKS Walerija Szulhina, przedstawiając szczegóły kształcenia specjalistów tego profilu oraz priorytety działalności naukowo-badawczej katedry.
Po zbadaniu normatywno-prawnego uregulowania działalności producenckiej na Ukrainie zastępca dyrektora ds. naukowych Ukraińskiego Centrum Kultury i Dziedzictwa Ministerstwa Kultury i Turystyki Ukrainy Walentyn Sołodownyk doszedł do wniosku, że w ustawodawstwie ukraińskim w ogóle brak uniwersalnej definicji pojęcia „producent”.
Nie można pominąć uwagą wystąpienia docenta Katedry Show-biznesu KNUKiM Ołeksandra Łytowka o działalności festiwalowej w pracy producenta. Prelegent wyodrębnił problemy, na które cierpią krajowe festiwale muzyczne, w szczególności: brak jasnej koncepcji, która określałaby oryginalność, „twarz” imprez, nieudolną infrastrukturę, słabe wyobrażenie o docelowej grupie odwiedzających festiwale.
Docent Katedry Menedżmentu KNUKiM Ołeksandr Zyryn opowiedział o „formacie telewizyjnym” jako elemencie działalności producenckiej w sferze audiowizualnej Ukrainy, podkreślając, że Ukraińcom „wykrzywiają” wyobrażenie o telewizji, lecz krajowy rynek nie może się temu przeciwstawić, ponieważ „na ukraińskie pieniądze nie dają”.
Jednak są też pozytywne momenty: napływ na nasz rynek międzynarodowych formatów daje pracę ukraińskim profesjonalistom telewizyjnym, którzy przynajmniej nie tracą kwalifikacji.
Profesor Katedry Kulturoznawstwa Teoretycznego i Praktycznego NAKKiKS Larysa Horenko skupiła się na historyczno-kulturoznawczym wymiarze działalności producenckiej, a także poruszyła problem „ksero-kopiowania” zagranicznych projektów. Jej zdaniem trzeba kształcić producenta, który będzie miał nie wąskobranżowe, lecz zintegrowane podejście do swojej działalności i będzie kształtował wokół siebie środowisko zawodowe.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
