Strona · s. 10strona oryginału ↗
KIEDY ZŁAMANO KOD…
Слово Просвіти, №49 за 2011 рік
Swietłana OREL, m. Kirowohrad
W Kirowohradzie, w ramach podróży po miastach środkowej Ukrainy, gościła wybitna socjolingwistka, profesor Akademii Kijowsko-Mohylańskiej Larysa Masenko. Nasza rodaczka, a jej korzenie sięgają stepowego kraju, spotkała się z młodzieżą w Kirowohradzkim Uniwersytecie Pedagogicznym, ze słuchaczami obwodowego instytutu dokształcania pedagogicznego imienia Wasyla Suchomlinskiego, z członkami miejscowego „Klubu Ukraińskiego”. Sakramentalne, a dla wielu, niestety, retoryczne pytanie — jaka to różnica, jakim językiem mówić — ma bardzo konkretną i naukowo uzasadnioną odpowiedź. Narody, które w niewoli zdołały zachować stabilność językową, znacznie szybciej wstępują na drogę postępu, cywilizacji, osiągają wyższy poziom życia. Czesi, Słowacy, Bałtowie, Gruzini — konkretne przykłady językowej stabilności, a zatem jedności, spójności w dążeniu do urządzenia własnego życia. Innym przykładem jest Białoruś, Kazachstan, Kirgistan. Ukraina gdzieś pomiędzy nimi. Ani „tak”, ani „nie”, wieczne „nie wiem” właśnie warunkuje nasze niezawidziane położenie i mnóstwo porażek. Jednym z naszych największych problemów, zdaniem wiodącej socjolingwistki Ukrainy, pozostaje rozdźwięk między językiem edukacji a językiem przestrzeni informacyjnej. Ostatnie monitoringowe badania najpopularniejszych kanałów telewizyjnych świadczą, że język ukraiński obecny jest tam jedynie w 28 %. Surżyk, dwujęzyczni prezenterzy konserwują nasz złamany kod językowy. Jednym z przejawów tego zgubnego zjawiska jest także niedawna zmiana w Kirowohradzie nazwy ulicy Lenina na Dworcową. Surżykowa nazwa po raz kolejny utrwala złamanie ukraińskiego kodu językowego, główną przyczynę naszego upadku społecznego.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
