Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

NURZA, KOZACY I KOZACZKI! RYCERZE ŚWIATŁA

Слово Просвіти, №49 за 2011 рік

Oleksandr WAKULENKO O Naród, silny i wieczny jak Bóg, — Nie to pokolenie chłopów, — Kto złoto zniesławi twoich zwycięstw Pod Korsuniem i Konotopem? Ołeh Kandyba-Olżycz W wiosce Szapowaliwka w rejonie konotopskim obwodu sumskiego, w stronach, gdzie 352 lata temu trwała okrutna bitwa między ukraińskimi kozakami a moskiewskimi najeźdźcami, odbyła się Rada Kozacka. Ataman marszowy, generał-major Międzynarodowej organizacji “Kozactwo Ukrainy” Wiaczesław Jakut podkreślił: — Przed ukraińskim kozactwem stoją bardzo odpowiedzialne zadania. Wśród najważniejszych — formowanie elity narodu, autorytatywnych przywódców, którzy cieszyliby się zaufaniem narodu. Prawdziwy polityk powinien najpierw uformować się jako człowiek duchowy, patriota Ukrainy poprzez kozackie wyszkolenie. Drugie odpowiedzialne zadanie przed kozactwem — przywrócenie moralnego autorytetu ojca w rodzinie. Bo tylko ojciec, prawdziwy gospodarz, dla przyszłości swoich dzieci własnym przykładem wychowywał obrońcę rodziny, sprawy, Ojczyzny. Społeczeństwo musi przywrócić moralny autorytet żywiciela, obrońcy rodziny i, zgodnie z tym, stworzyć i wyznawać prawa, które chronią rodzinę, ród, naród. Ojciec — głowa rodziny, matka — strażniczka rodzinnego ogniska. Następne — tylko niezależny człowiek jest zdolny budować niezależne państwo, dlatego trzeba aktywizować budowę prywatnych mieszkań na całej Ukrainie, rozwijać i podnosić z upadku wioski, małe miasta, osiedla robotnicze. I oczywiście kozactwo powinno być jedno, Ukraińskie — które wyznaje ideę i czyn rycerstwa, dziedziczność obrońców ojczystej ziemi. Jaskrawym przykładem tego jest legendarny ród konotopskich sotników Kandybów, który zaczął się od korsuńskiego pułkownika Fedora Mychajłowycza Kandyby, mianowanego konotopskim sotnikiem 330 lat temu. Jego syn Andrij, wnuk Danyło, prawnuk Ołeksandr Ołeś oraz praprawnuk Ołeh Olżycz-Kandyba, zastępca przewodniczącego OUN(m). Przez 20 lat odrodzenia kozactwa na kozackiej niwie dojrzewają prawdziwi duchowi wojownicy światła, naśladowcy zaporoskich kozaków, sławnych hetmanów, Strzelców Siczowych oraz żołnierzy UPA. Na radzie kozackiej dyrektor centrum “Ukrainoznawstwo”, Towarzystwa “Znannia”, zasłużony pracownik nauki Ukrainy Anatolij Martynjuk, przewodniczący fastiwskiej stanicy Bractwa OUN—UPA Wołodymyr Pidipryhora, przewodniczący rady nadzorczej projektu Wołodymyr Hrancew oraz inni obecni poparli inicjatywę konotopskich kozaków dotyczącą stworzenia Konotopskiego centrum duchowego odrodzenia Ukraińców imienia Hryhorija Jakuta, bojownika wiary prawosławnej, represjonowanego przez władzę bolszewicką w 1930 roku. Ulana WOLYKOWSKA — Obecnie młodzież mało wie o kozactwie. Bardzo ważne jest studiowanie jego historii, bez której po prostu nie mamy przyszłości, — uważa najsilniejszy człowiek świata. — Póki co moje dzieci nie bardzo interesują się historią kozactwa, fascynuje je coś innego — rysują na przykład dinozaury, pożary… Ale my obowiązkowo będziemy studiować naszą historię. Konkurs “Jestem z kozackiego rodu” zapoczątkowano w 2009 roku. Pierwszy sezon — sezon legend i podań, drugi — utworów wierszowanych, a trzeci — artystyczny. W tym sezonie dzieci w wieku od 7 do 15 lat będą rywalizować w sztuce tworzenia obrazów, szkiców, rysunków, będą odtwarzać kozackie wizerunki, zabytki architektury kozaczyzny. Dziesięcioro zwycięzców otrzyma skierowania do obozu dziecięcego “Kozacka Twierdza”, a pozostali zwycięzcy — cenne kozackie prezenty. Konkurs potrwa od 28 listopada 2011 do 28 marca 2012 roku. Przewodniczący komitetu organizacyjnego konkursu “Jestem z kozackiego rodu” Wołodymyr Szerstjuk opowiedział, że po raz pierwszy idea konkursu zrodziła się w obozie dziecięcym “Kozacka twierdza”. Kiedy przy ognisku zbierali się dorośli i dzieci, to ktoś opowiadał legendy, ktoś wiersze, a ktoś rysował. “Mam nadzieję, że stworzymy galerię rysunków, do której zaprosimy wybitnych artystów i malarzy”… “Kozacka twierdza” — to nie tylko obóz, a mała Sicz dla dzieci, gdzie byt jest maksymalnie zbliżony do siczowego, tutaj mogą zrealizować swoje kozackie marzenia. — Dzieci u nas się wyszkalają, — dzielił się przemyśleniami osauł obozu Taras Łemeszko. — O siódmej rano pobudka, kąpiemy się w rzece, maksymalnie ładujemy się energią ziemi, jak to robili kozacy. W “Kozackiej twierdzy” dzieci jeżdżą konno, strzelają z łuku, ćwiczą w tych sztukach walki, które pomagały kozakom zwyciężać w bitwach. Prawie codziennie w naszym obozie prowadzone są treningi sztuki walki “Hopak”, która hartuje ciało i ducha. Wyjaśniamy dzieciom statuty i zasady zachowania, które istniały 300 lat temu, ale nie straciły aktualności i dziś: miłość do ojczyzny, siła, męstwo. W obozie mogą przebywać dzieci od 7 do 15 lat. Na otwarciu każdy mógł poczuć atmosferę kozactwa i wejść w postać kozaka czy kozaczki. Wystarczyło tylko podejść do artystów, którzy wszystkich chętnych przedstawiali w kozackich wizerunkach. Młody kozak Ołeksandr, który zajmuje Nadija ONYSZENKO, m. Niżyn obwodu czernihowskiego. Zdjęcie Serhija KOWALOWA Ksiądz i znany działacz społeczny już po raz czwarty przyjeżdża do miasta, które 300 lat temu gościnnie przyjęło jego rodaków — uciekinierów przed osmańskim zniewoleniem. W 2008 roku w radzie miejskiej wdzięczność za to ukraińskim kozakom wyraził Prezydent Republiki Greckiej Karolos Papulias. Historia greckiej kolonii w Niżynie w XVII—XIX wiekach stała się tematem badań greckich i ukraińskich naukowców. Rozpatrują oni Grecję jako składową ukraińskiego światopoglądu. Przez prawie 700 lat (do 1686 roku) Ukraińska Cerkiew Prawosławna pozostawała pod kanoniczną jurysdykcją patriarchy carogrodzkiego. Pod wpływem dzieł bizantyjskich pisarzy religijnych formowała się dawna ukraińska kultura. Gości z Grecji zawsze zachwycają zachowane zabytki greckiej architektury cerkiewnej, zadbane groby greckich patriotów Mykoły i Anastasija Zosymów, rzadkie wydania zrealizowane ich kosztem, wystawione w Muzeum rzadkiej książki Niżyńskiego uniwersytetu państwowego imienia Mykoły Hohola. Jego kierownik Ołeksandr Morozow podarował Satyrisowi Koskorisowi, jego synowi Panajotisowi i biznesmenowi-farmaceucie Hryhorijowi Skacykasowi wydane w 2011 roku w Niżynie “Szkice z historii greckiej kolonii w Niżynie (XVII—XVIII w.)” ukraińskiego historyka Kostiantyna Charłampowycza. przebywa drugi rok w obozie, podzielił się wrażeniami: — Bardzo fascynują mnie wyprawy łodziami po Dnieprze. Nauczyłem się jeździć konno, strzelać z łuku, rzucać kozackimi „gwiazdkami”, nożami, strzelać z karabinu. Jest wiele ciekawych gier, na przykład „Szturm twierdzy”, „Poszukiwanie skarbów”. Czytają nam bardzo ciekawe wykłady. W ramach uroczystości odbyła się prezentacja książki Natalki Prystup „Przygody w kozackiej twierdzy”. Według autorki można ją nazwać „Prawdziwymi historiami i podaniami Kozackiej twierdzy”. To wydanie bazuje na realnych wydarzeniach i przygód tam nie brakuje. Nie ma w niej absolutnie żadnych zmyśleń, opowiada się tam o życiu zwykłych kijowskich uczniów, którzy trafiają na Sicz. Będzie ona interesująca dla dzieci i rodziców, którzy będą mogli odkryć dla siebie niektóre kozackie sekrety wychowania. W szczególności jak ze spokojnego dziecka zrobić zawzięte, z hałaśliwego — bardziej powściągliwe, jak z dziewczynki, która wychowuje się na ideałach lalki Barbie, zrobić prawdziwą kozaczkę. Także dzieci rozważają, czy obecnie potrzebni są kozacy… Z początkiem trzeciego sezonu konkursu wszystkich powitali malarze Anatolij Burtowyj, Kość Ławro, Mykoła Stratiłat. Dyrektor wydawnictwa „A-BA-BA-HA-ŁA-MA-HA” Iwan Małkowycz życzył twórczych i bojowych zwycięstw: — Bardzo mi się podoba, że wychowujecie i hartujecie siłę oraz ducha. Niech w tych rysunkach odzwierciedli się całe spektrum kozackich nastrojów: od obrońcy do tego, kto potrafi atakować i odzyskiwać swoje. I pamiętajcie, że kozacy — to bardzo wykształceni ludzie. Kozactwo — mentalność czy archaizm? Na czym obecnie polega istota kozackiego zwycięstwa? Co jest ważniejsze dla współczesnego kozaka: żelazne bicepsy czy bystry, giętki umysł? W poszukiwaniu odpowiedzi warto zajrzeć do Narodowego Centrum Kultury Ludowej „Muzeum Iwana Honczara”, gdzie wystartował trzeci sezon Dziecięcego narodowego konkursu „Jestem z kozackiego rodu” na temat „Rysunek o tematyce kozackiej”. Gości zebrało się niemało, ponieważ to nie tylko konkurs, a zgromadzenie ludzi bliskich duchem, którzy cieszą się dziecięcą twórczością. A oto i ucieleśnienie prawdziwej kozackiej siły Wasyl Wirastiuk z kozackimi klejnotami. Buńczuk i pieczęć, którą tego dnia „opieczętowano” początek konkursu, w jego potężnych dłoniach były jakby zabawkowe.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn