Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

NA KOLANACH PRZED CIENIEM DWUGŁOWEGO, czyli POSŁOWIE DO PRZYJAZDU CYRYLA NA BUKOWINĘ

Слово Просвіти, №49 за 2011 рік

Świętował, bawił się kler Patriarchatu Moskiewskiego wraz z najwyższym kierownictwem naszego obwodu z okazji przyjazdu do kraju Patriarchy Moskiewskiego Cyryla (Gundiajewa). Do jego spotkania prowadzono niespotykane przygotowania: remontowano drogi, płoty, malowano wszystko, co można było pomalować wzdłuż drogi, którą wieziono gościa w towarzystwie wzmocnionej ochrony milicyjnej. Jednym słowem, wbrew zdrowemu rozsądkowi przygotowywano się do powitania, jak pisano na jaskrawych billboardach, „swojego patriarchy” — rzecznika „ruskiego miru”. Ołeksandra POPELUK, honorowa przewodnicząca Czerniowieckiego oddziału Związku Ukrainek Dwadzieścia lat na Bukowinie, pomimo agresywnego oporu duchowieństwa Kościoła Prawosławnego podległego Moskwie, odradza się rodzimy — UKP Patriarchatu Kijowskiego. Patriarcha Cyryl kłamliwie nazywa go raskolniczym, niełaskawym, niekanonicznym, chociaż nie ma takiego kanonu, zgodnie z którym Kościół odrębnego państwa można poddawać anatemie za jego usamodzielnienie. Jeszcze minister do spraw wyznań rządu hetmańskiego Ołeksandr Łotocki twierdził: „W samodzielnym państwie musi być samodzielny kościół”. Drogą usamodzielnienia poszły kościoły prawosławne Albanii, Serbii, Rumunii, Bułgarii i Rosji. Aby nazwać wszystko po imieniu i ocenić przyjazd patriarchy Cyryla, Czerniowiecko-Bukowińska eparchia UKP Patriarchatu Kijowskiego przeprowadziła konferencję prasową z udziałem Hałyny Mohyłnyckiej, pedagoga, pisarki, laureatki Ogólnoukraińskiej nagrody literackiej imienia Wasyla Stusa. Każdemu myślącemu człowiekowi wiadomo, że patriarcha Cyryl przyjechał na Bukowinę nie z pokojem, nie dla duchowego zbawienia wiernych. Cel wizyty nie jest pasterski, a polityczny (było ich już pięć w bieżącym roku). Buduje on „kraj ruskiego miru”, innymi słowy, odradza więzienie narodów — Imperium Rosyjskie. Dzieje się to przy tym, że Kościół Rosyjski nie posiada na Ukrainie terytoriów kanonicznych. Potwierdzeniem tego jest oświadczenie pięciu najstarszych prawosławnych kościołów apostolskich świata o tym, że terytorium Ukrainy nigdy nie było i nie jest kanonicznym terytorium Patriarchatu Moskiewskiego. Ale ani konferencja prasowa, ani odezwy kobiecych organizacji społecznych do przewodniczącego Czerniowieckiej obwodowej administracji państwowej z prośbą o odmowę przyjazdu Gundiajewa na Bukowinę (bo to drwina z wiernych, którzy dobrze pamiętają zbrodnie krwawej moskiewskiej władzy w naszym kraju) nie wpłynęły na lokalną władzę. Choć przewodniczący administracji oświadczył przez radio, że Kościół jest oddzielony od państwa, to wraz z urzędniczym orszakiem p.o. mera miasta Mychajliszynem popędził na lotnisko witać gościa. A „ojciec miasta” nawet padł na kolana przed „ruskomirowcem” i ucałował go w rękę… Powinniśmy uczyć się od małej Mołdawii, która godnie zachowała się przed kadzidłem moskiewskiego „jedinonedielimca”. Mołdawianie przypomnieli mu, że są samodzielnym państwem, które nie wchodzi w skład Federacji Rosyjskiej i narzucać im „ruski mir” nie warto, Mołdawia nie jest kanonicznym terytorium Patriarchatu Moskiewskiego i w ten sposób Cyryla zwolniono ze składania kwiatów pod pomnikiem wojewody Stefana Wielkiego. Tak zachowują się ludzie, którzy mają własną i narodową godność. Oszukani, zaślepieni ludzie drogę od bramy do drzwi Soboru Świętego Ducha zamienili w żywy dywan z barwinka i kwiatów, na którym ułożyli słowa powitania. Po zakończeniu całonocnego czuwania chór zaśpiewał „Mnogaja leta” i „Mulți ani trăiască”, witano po rosyjsku i rumuńsku. Obyło się bez ukraińskiego, ale to nikogo nie dotknęło, nikogo nie zabolało. Na próżno ludzki korytarz czekał wzdłuż żywego zielonego dywanu — wytworu chłopskiej służalczości. Ale moskiewski gość zignorował ich. Przeważająca większość Bukowińczyków nie była zachwycona Cyrylem. Bukowinki zwróciły się do kierownika władzy wykonawczej kraju, ale ich stanowisko opublikowała tylko gazeta „Czas”. Odezwy rozesłano pocztą elektroniczną do wszystkich lokalnych czasopism, jednak patriotyczny apel Bukowińczyków przyciągnął uwagę zagranicznych wydawnictw. Ale ani oszukiwanie wiernych, ani manipulacje kanonami, ani bajki o „jedinym gosudarstwie” i „jedynym narodzie” — nic nie zmusi niepodległej Ukrainy do powrotu do więzienia — do Imperium Rosyjskiego. A patriarsze Cyrylowi warto byłoby bardziej przejmować się rosyjskimi problemami. Czas już coś zbudować i poświęcić w Penzie, Tambowie, Permie… Oto gdzie trzeba budować „ruski mir”. Wtedy potomkowie państwa Moskiewskiego przestaną bać się, że jeśli „ruskiego miru” nie będzie na Ukrainie i w Mołdawii, to w Rosji, według słów Cyryla, „zostaną tylko matrioszki i samowary”. Będzie sprawiedliwie, jeśli na Ukrainie będą żyły kolędy, pisanki, wyszywanki, w Rosji — czastuszki, matrioszki, samowary, w Mołdawii — swoje ludowe zwyczaje i tradycje. I w każdym niepodległym państwie — swoje. Tak jak powinno być. W przyszłym roku będziemy obchodzić 1160-lecie Rusi Kijowskiej — naszego państwa. Dlatego wstyd piecze za taką ukraińską władzę, która obecnie, po 20 latach niepodległości Ukrainy, nie może podnieść się z kolan, całując ręce nosicieli cienia drapieżnego dwugłowego orła.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn