Strona · s. 2strona oryginału ↗
Mieć władzę dla narodu
Слово Просвіти, №49 за 2013 рік
Wołodymyr FERENC, Iwano-Frankiwsk. Tegoroczny listopad przyniósł tyle otrzeźwiających lekcji, których nie było przez dwadzieścia lat „usypiania” Ukraińców. Po pierwsze, zobaczyliśmy geopolityczną niemoc urzędu prezydenta, który opiera się na sile politycznej głównie prywatnego interesu, bez autentycznego humanitarnego kręgosłupa. Po drugie, odczuliśmy prawdziwą rynkową wielką cenę Ukrainy na przestrzeni euroazjatyckiej i ogólnie światowej konkurencji wielkiego kapitału. Nasz potencjał przyciąga jednocześnie Rosję i Europę, ale pomagać nam w naszym dążeniu do stania się bogatym państwem nie ma zamiaru nikt. Rosja chce nas za darmo, a świat obawia się nas jako silnego konkurenta, gdybyśmy byli wolni, by rozwijać się tak, jak chcemy. Chodzi o właściwy dla Ukraińców sposób prowadzenia gospodarstwa – dla potrzeb sprawiedliwego i godnego człowieka, kiedy miliardowe wzbogacenie nie jest najważniejsze. Właśnie dlatego wśród miliarderów jest znikomo mało etnicznych Ukraińców nie tylko na Ukrainie, ale i wśród światowej diaspory. Nasze problemy polegają na tym, że autentyczny ukraiński ustrój życiowy otwarcie sprzeciwia się głównej paradygmacie zglobalizowanego świata XXI wieku – na pierwszym miejscu pieniądze, a potem człowiek w ramach jednolitych, unifikowanych praw i zasad. Zmienić tradycyjny stosunek Ukraińców do bogactwa, ekonomii i sprawiedliwości nie zdołały ani próby „krawczuczkami”, ani narzucanie przeciwnej narodowemu sposobowi życia ekonomii, ani telewizyjne zombifikowanie destrukcyjną informacją, ani wyjałowienie edukacji. O tym zaświadczył Euromajdan młodych i jednakowo negatywne postrzeganie ekonomicznych „reform” rządu zarówno na Zachodzie, jak i na Wschodzie. Nieoczekiwane dla Europy zachowanie ukraińskiej strony negocjacyjnej w Wilnie okazało się nie tylko wielkim rozczarowaniem dla Ukraińców, ale i testem dla eurourzędników. Ukraina jako wielki rynek i potężny zasób zasilania światowej ekonomii jest potrzebna światu, a zwłaszcza kryzysowej Europie. Ukrainie Europa potrzebna jest jako świat, który nie obiecuje realnej bezpłatnej pomocy, ale głównie żyje według zasad. Świat rosyjskich wpływów zna tylko zasadę silniejszego, czyli Rosji. Z całego zestawu tak zwanych europejskich wartości Ukraińców przede wszystkim interesuje wolność prywatnej inicjatywy, czyli możliwość swobodnego zarabiania i bycia inwestorami własnej ekonomii, pozbycia się upokarzającej zależności państwa od światowych lichwiarzy i niebezinteresownych „inwestorów”. Wszystko inne – nasze humanitarne wartości i tradycje życia zawsze będą zależeć od nas. Są one na pierwszym miejscu i w naszych czasach właśnie ich trzeba bronić niezależnie od tego, czy w końcu będziemy w Unii Europejskiej. Dlatego władczy ekonomiczny motyw niepodpisania euro-umowy zawisł w powietrzu i nie jest przez nikogo przyjmowany. Straszaki o możliwym zajęciu rynku wewnętrznego przez Unię Europejską i ustanowieniu kontroli nad ekonomią, a także zagrożenia ze strony Rosji nie wywołują żadnych emocji. Rynek wewnętrzny dawno już został oddany obcym, aż do preferencji dla importerów chińskiej techniki i towarów powszechnego użytku. Wewnętrznego inwestora dawno niszczą niskimi dochodami ludności dla finansowego narkotyku MFW i możliwości, by wierchuszka żyła bardzo bogato. Zagrożenia ze strony Rosji zawsze są i będą, dopóki jest w niej imperialny duch czy ambicja supermocarstwa. ...Euromajdan powstał nawet nie dlatego, że umowa o możliwym przyszłym członkostwie nie została podpisana – ludzi przeraża niezrozumiałe wyjaśnienie aktu niepodpisania, różne interesy władzy i zwykłych ludzi. Brak masowej propagandy tekstu umowy i odmowa dołączenia do świata wolności prywatnej inicjatywy denerwuje doły bardziej niż zwykłe już rosyjskie zagrożenia dla słabej ekonomii, a zalew telewizyjno-filmowego second-handu i kosmo-nieukraińskość władzy przygnębiają i przeszkadzają żyć ukraińskim, autentycznym życiem. W XXI wieku ekonomia jest pochodną umiejętności narodu do korzystania z pisanych i niepisanych zasad świata, a bezpieczeństwo zależy od siły jedynego humanitarnego jądra państwa, a co za tym idzie – odporności na naciski z zewnątrz. Euromajdan zakończył się w momencie brutalnego pobicia ludzi przez „Berkut”. Po tym tak nazywać go jest nieprawidłowo, bo na pierwszym planie pojawiła się sprawiedliwość i żądanie odwrócenia państwa twarzą do narodu. Właśnie ten pragmatyczny interes narodu – mieć władzę dla narodu, a nie tylko dla nadzwyczaj bogatej wierchuszki, próbują jak najbardziej zamglić i zagłuszyć. Opozycja nie stawia zadań, których samą dymisją rządu zmienić się nie da. Jak mamy pozbyć się tego, co nie pozwala nam swobodnie zarabiać i być niezamożnymi Europejczykami niezależnie od stowarzyszenia? Która instytucja władzy najbardziej przeszkadza wolności autentyczności i prywatnej inicjatywy? Jak nazywa się twór Frankensteina, grubo zszyty z różnych kawałków, w którym ukraińska łata coraz bardziej się zwęża jak skóra szagrynowa, oczy patrzą w różne strony na wschód-zachód, a język drętwieje w języku innego państwa? Wszyscy rozpoznali ukraiński parlament, ale opozycja żąda dymisji rządu i przedterminowych wyborów prezydenta, nie odważając się powiedzieć prawdy, która w końcu położy kres ukraińskim majdanom i pozwoli nam żyć spokojnie, zamożnie i wolno. Można zmieniać rządy, prezydentów, ale o wiele ważniejsze jest tak przedterminowo wybrać parlament, aby w końcu mieć młodą, prawdziwie ukraińską większość polityczną, która już dojrzała i na majdanie zadeklarowała gotowość wzięcia odpowiedzialności za Ukrainę.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
