Strona · s. 4strona oryginału ↗
Myrosława Honhadze: «Mam swój ból w tym kraju!»
Слово Просвіти, №49 за 2017 рік
Niedawno we Lwowie, w auli Narodowego Uniwersytetu «Politechnika Lwowska», odbyło się spotkanie z prowadzącą, redaktor naczelną i kierowniczką ukraińskiej służby «Głosu Ameryki» Myrosławą Honhadze. Na to spotkanie czekali zarówno wykładowcy, jak i studenci oraz inni zainteresowani lwowianie. Cztery lata — jak wynika z relacji inicjatora tego spotkania, dyrektor Międzynarodowego Instytutu Edukacji, Kultury i Związków z Diasporą (MIOK) Ireny Kluczkowskiej — minęły od chwili, gdy rozpoczęto rozmowy o możliwej wizycie Myrosławy Honhadze na «Politechnice Lwowskiej».
Bohdan ZALIŻNIAK, kierownik centrum prasowego dziennikarstwa naukowego Zachodniego Centrum Naukowego NC NANU i MONU, członek NSPU i NSŻU, m. Lwów
Prowadzący spotkania Andrij Jaciw zaprosił do zabrania głosu zastępcę dyrektora MIOK, pierwszego prorektora Politechniki Lwowskiej Wołodymyra Pawlisza, który wyraził nadzieję, że wybitna dziennikarka „Głosu Ameryki” „zainspiruje naszych studentów do tworzenia wartościowej produkcji dziennikarskiej”. Mirosława Gongadze jest bowiem także współautorką naukowo-publicystycznej pracy „Rozdarty nerw” — o ruchu protestu na Ukrainie w latach 2000—2004 — a także występuje jako ekspertka ds. Ukrainy, Europy Wschodniej i wolności słowa na obszarze postradzieckim. „Właściwie nie chcę mówić, chcę was wysłuchać, bo wszystko jest w waszych rękach. Nikt za was tego nie zrobi. Musicie troszczyć się sami o siebie”. Jej wystąpienie było krótkie, potem nastąpił dialog: wiele ciekawych, gruntownych pytań i wartościowych, nietuzinkowych odpowiedzi… Społeczeństwo ukraińskie jest bardziej chaotyczne niż demokratyczne. Niestety, Ukraina nie ma silnych instytucji, które mogłyby położyć podwaliny stabilnej demokracji. Trzeba tworzyć wolne media. Ukraińskie media dziś są wolne, ale nie są niezależne. W USA też bywa różnie. Niektóre kanały wspierają różne siły polityczne. Ale są też inne silne zasoby, którym przypada niezależna nisza. Tak powinno być także w Ukrainie. Widzę zmiany w ukraińskim społeczeństwie. I pierwsza wielka zmiana to zmiana świadomości. Odradza się naród, staje się silniejszy. Jestem absolutnie przekonana, że Ukraina przetrwa. Duch ukraiński zahartował się tak mocno, że tę wojnę będziemy postrzegać jako kolejny krok ku konsolidacji”, — zaznaczyła M. Gongadze. Interesująca była odpowiedź Mirosławy na pytanie o różnice między amerykańskimi a ukraińskimi mediami: „Różnic jest mnóstwo.
Kiedy czytam ukraiński zasób informacyjny, rozumiem, że w formułowaniu materiałów brakuje precyzji. Zawsze warto pamiętać, że dziennikarstwo opiera się na faktach, a nie na własnych wyobrażeniach”. W Ukrainie często ukraińscy dziennikarze budują swoje wnioski na własnych wyobrażeniach, a w Ameryce wyraźnie rozróżnia się materiał informacyjny i własne przedstawienie wydarzeń. Te rzeczy są w amerykańskim dziennikarstwie rozdzielone. W ukraińskim dziennikarstwie, zanim dotrzesz do sedna, stracisz nie jedną godzinę. 2008 roku — wojna Federacji Rosyjskiej w Gruzji. Byłam wtedy na Ukrainie i nie mogłam zrozumieć, co się dzieje. „Szanowni, dajcie mi fakty, nie potrzebuję waszych opinii”. O skorumpowanych sądach na Ukrainie Myrosława zauważyła: „Mam swój ból w tym kraju. Walczę o sprawiedliwość już 17 lat. Czy ją osiągnęłam? Czy zdołam wam pomóc? Nawet nie obiecuję”. Także dziennikarka stwierdziła: na Zachodzie, przez anglojęzyczny zasób, Rosja przedstawia swoje żądania i „propozycje”. Wreszcie wszyscy zrozumieli, że Rosja wznieciła ze światem „wojnę hybrydową”. W świecie mówi się o pomocy Ukrainie, ale jej celowej realizacji, niestety, nie ma. Obecnie od dziennikarzy wymaga się, by stali na barykadach. Ja jestem za rzeczywistością, za prawdą, a nie „za Poroszenką” ani „przeciw Poroszence”. Musimy rozumieć, nauczyć się rozbierać sprawy, a nie tylko reagować na konkretne fakty. Dopóki sami nie zaczniemy pracować nad sobą, będziemy dalej „w obozach”, — podsumowała wystąpienie pani Myrosława..
Zamiast posłowia. „Bardzo ważne jest dla nas usłyszeć, jak działa wasza służba, jak w praktyce reguluje się standardy dziennikarskie. I widzieć swoistą alternatywę — „Głos Ameryki”. Dziś jest tu wielu młodych ludzi, którzy usłyszeli historię osobistego sukcesu! I to jest ważne. Zrozumieli. Uświadomili sobie… Dziękuję Pani, pani Myrosławo, że znalazła Pani czas i dotrzymała słowa!” (Iryna Kluczkowska, dyrektor MIOK Narodowego Uniwersytetu „Politechnika Lwowska”).
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
