Strona · s. 3strona oryginału ↗
TRZECIE GŁOSOWANIE
Слово Просвіти, №50 за 2004 рік
utratę swoich pozycji pomimo masowego poparcia obywateli Ukrainy, co jest nielogiczne w danej sytuacji. POZOSTANIE NA SUMIENIU Następnego dnia, we wtorek, po negocjacjach odbyło się posiedzenie Rady Najwyższej, na którym miano rozpatrzyć pakiet ustaw włącznie z reformą polityczną. Wcześniej Kuczma oświadczył, że nie podpisze dymisji rządu Janukowycza. Jednocześnie Julia Tymoszenko poinformowała, że reforma jest projektem konserwacji obecnego reżimu, apogeum której stanie się wprowadzenie zmian do Konstytucji 1 września 2005 roku, i wezwała, by nie głosować za zmianami konstytucyjnymi. Deputowani nie zdołali osiągnąć konsensusu. Posiedzenie parlamentu przeniesiono na następny dzień. Wiktor Janukowycz w wywiadzie dla włoskich dziennikarzy oświadczył, że wszystko, co się dzieje, pozostanie na sumieniu Kuczmy. ROTACJA CZŁONKÓW TERYTORIALNYCH I OBWODOWYCH KOMISJI WYBORCZYCH POD ZNAKIEM ZAPYTANIA Centralna Komisja Wyborcza kontynuuje pracę w starym składzie na czele z Serhijem Kiwałowem i podejmuje decyzje dotyczące ponownego głosowania. Według słów jednego z członków CKW Andrija Mahery, nawet jeśli Leonid Kuczma podpisze dekret o dymisji CKW, wątpliwa pozostaje perspektywa zmiany składu terytorialnych i obwodowych komisji wyborczych. W wielu obwodach Wschodniej Ukrainy 21 listopada brutalnie złamano zasadę proporcjonalnego stosunku członków komisji od kandydata obozu władzy i kandydata opozycyjnego. Jeśli zostanie zmieniony skład CKW, a na miejscach wszystko pozostanie bez zmian — uniknięcie fałszerstw będzie trudne. SZCZEGÓLNA OPINIA W SZTABIE JANUKOWYCZA JUŻ NIE BĘDZIE ZDRAJCÓW Wiktor Janukowycz oświadczył, że będzie budował sztaby wyłącznie na „twardych zwolennikach”. „Moja drużyna oczyściła się ze tchórzy i przypadkowych ludzi, i chwała Bogu” — podkreślił Janukowycz, komentując rotację kierownictwa jego sztabu wyborczego. Przypomnijmy, że niedawno ze stanowiska szefa sztabu wyborczego kandydata obozu władzy odszedł były szef Narodowego Banku Ukrainy Serhij Tihipko. „Nie robiłem niczego takiego, co szłoby wbrew moim zasadom… Wstyd mi za to, że naszą kampanią podzieliliśmy kraj. Podzieliliśmy wystarczająco poważnie” — oświadczył Tihipko. Zamiast niego jego miejsce zajął Taras Czornowił. Poinformował on, że spróbuje zmienić wizerunek Janukowycza i pokaże go jako człowieka, który „gdzieś się uczył i gdzieś wiele się nauczył”. Również w dalszej kampanii prezydenckiej kandydata obozu władzy odmówił udziału koordynator większości parlamentarnej w Radzie Najwyższej Stepan Hawrysz. „Ponieważ dialog ze mną na ten temat się nie odbył, nie będę sam podejmował żadnych decyzji i nie będę brał udziału w kampanii wyborczej Janukowycza” — oświadczył. JANUKOWYCZA NIE ZWOLNILI. POSZEDŁ NA URLOP Premier Ukrainy Wiktor Janukowycz oświadczył, że idzie na urlop w celu prowadzenia kampanii wyborczej. „Wszystkie siły trzeba oddać na potwierdzenie mojego zwycięstwa w wyborach. Dlatego w zaistniałych warunkach zdecydowałem się pójść na urlop w celu prowadzenia kampanii wyborczej” — powiedział Janukowycz. Zgodnie z Kodeksem pracy Ukrainy, Premiera nie można zwolnić z pełnienia swoich obowiązków, dopóki nie wróci z urlopu. Oczywiście, w oczach Ukrainy i całego świata nowy Prezydent, wybrany drogą wolnego i uczciwego przegłosowania, będzie bielszy od polarnego śniegu. Kłopot tylko w tym, że dopóki głową ukraińskiego państwa będzie L. Kuczma, takie głosowanie jest równie prawdopodobne, jak śnieg w Saharze. Wszakże, może taki pesymizm jest nadmierny? Zastanówmy się. Czy uczciwe wybory gwarantuje najlepsza ustawa wyborcza? Ustawa ma znaczenie tylko dla praworządnych. Spróbujcie dać najlepszy tekst ustawy pieskowi Szarikowi. On go po prostu rozszarpie. A czy Kuczma i Janukowycz czynią inaczej? Otwarte nadużywanie władzy, masowe wrzucanie kart do głosowania, ogromna liczba fałszywych zaświadczeń do głosowania poza miejscem zamieszkania i kart do głosowania. Jaką ustawą jest to przewidziane? Wreszcie — rysowanie potrzebnych protokołów „z sufitu” i przeniknięcie sztabowców Janukowycza do komputera CKW. Jaką ustawą jest to przewidziane i jaka ustawa przeszkadza tym, którzy ignorują ustawy? Czy uczciwe wybory gwarantuje wymiana komisji wyborczych? Też nie, bo we współczesnej Ukrainie wybory przeprowadzają nie tyle komisje, co władza. I dopóki jest Kuczma, ona otwarcie wrzuci tyle kart do głosowania, ile zechce, i protokoły narysuje, jakie zapragnie. Dopóki jest Kuczma, pozostaną też bandyckie ugrupowania, które dosłownie terroryzują całe regiony — Donbas, Zakarpacie, obwód sumski itd. Kogoś posadzili? A bezkarność, jak wiadomo, zachęca. Tym bardziej opłacona. Oto i pytanie, a dlaczego by wszystkiego tego Kuczmie nie powtórzyć i podczas trzeciego głosowania? Wymienione bezpieczniki — to dla uczciwych ludzi, a jakie są realne dla niego? Ludzie na majdany wyjdą? A teraz oni gdzie?! I czego oni będą żądać w razie fałszowania jeszcze i trzeciego głosowania? Czwartego głosowania? Teraz zastanówmy się, co może stać się z ludźmi, którzy opuszczą majdany, żeby przygotowywać się do kolejnego głosowania. Masowe zwolnienia i prześladowania, czyż nie? FRAKCJE OBOZU WŁADZY W PARLAMENCIE ROZPADAJĄ SIĘ Po dymisji Tihipki ze stanowiska szefa NBU frakcja „Trudowa Ukraina” w parlamencie skurczyła się z 30 do 19 osób. Duża grupa deputowanych opuściła frakcję z powodu nieakceptowania pozycji jej lidera. „Przez jego pracę na czele sztabu Janukowycza autorytet partii został utracony” — powiedział w komentarzu dla „Ukraińskiej Prawdy” deputowany Ołeksandr Jedin, który wyszedł z „Trudowej Ukrainy”. Jednocześnie inny deputowany na warunkach anonimowości z oburzeniem skomentował swoje wyjście słowami: „Nie lubimy, kiedy nas porzucają”. Deputowany poinformował również, że wychodźcy z „Trudowej Ukrainy” planują stworzyć swoją frakcję, która może liczyć 20 deputowanych. Poseł Jedin powiedział, że byli członkowie frakcji Tihipki „przystaną do obozu ludzi, którzy występują za demokracją i unitarnością państwa”. Oprócz tego, kilku deputowanych opuściło frakcje „Partia Regionów” oraz SDPU(o). Ze składu regionalnych wyszedł deputowany Wałerij Akopian (okręg nr 132, obwód mikołajowski), Ihor Czołombitko (okręg nr 198, obwód czerkaski), Wołodymyr Majstryszyn (okręg nr 14, obwód winnicki) oraz deputowany Nwer Mchitarian. W tym tygodniu ze składu SDPU(o) wyszli deputowani Ołeh Łukaszuk (okręg nr 188, obwód chmielnicki), Anatolij Lwiw (nr 18 na liście wyborczej „esdeków”), Wołodymyr Zaplatynśkyj (nr 15 SDPU(o)) i Wiaczesław Dubycki (okręg nr 192, obwód chmielnicki). W zeszłym tygodniu z frakcji SDPU(o) odszedł Anton Kisse (okręg nr 136, obwód odeski). Przygotował Bohdan Hdal
Ludzie już podnieśli się z kolan, więc po co mieliby upadać jeszcze raz, żeby spróbować podnieść się ponownie. Czyżby po łyku wolności — znów wybory pod patronatem Kuczmy?! A co może stać się z samym Majdanem? Czyżby specnaz na transporterach opancerzonych i brutalna reakcja w całym kraju? Wprawdzie, być może, polityka Kuczmy i Janukowycza zmieni się na lepsze? Być może, ale póki co ona tylko się pogarsza. Nie dalej jak 29 listopada w Ługańsku i Doniecku bezczelnie i bezkarnie pobito niewinnych ludzi. Pod zagrożeniem jest już także integralność terytorialna Ukrainy. Niezwłoczne sformowanie nowego koalicyjnego Rządu, wymiana zdyskredytowanych przewodniczących obwodowych i rejonowych administracji państwowych, Prokuratora Generalnego — to niezbędne przesłanki uczciwego głosowania. Ale — niewystarczające. Dopóki Kuczma pozostaje głową państwa, dopóki pozostaje numerem pierwszym, ryzyko jest zbyt wielkie. Jeśli zaś dodać, że Kuczma jest marionetką potężnego sąsiedniego państwa, to to ryzyko wielokrotnie się wzmacnia. W związku z tym logiczna jest taka kolejność działań: najpierw nowa porządna władza, a dopiero potem ponowne głosowanie lub powtórne wybory. Nawiasem mówiąc, właśnie w takiej kolejności odbyły się aksamitne rewolucje lat 1989—1991. Najpierw ustanawiano nową porządną władzę, a dopiero potem przeprowadzano uczciwe wybory. Czy może przeprowadzali je T. Żiwkow, E. Honecker, N. Ceaușescu? Tak dokonała się też zeszłoroczna „rewolucja róż” w Gruzji. I co, świat nie uznaje M. Saakaszwilego, współczesnych bułgarskich czy rumuńskich liderów? Natomiast porównywanie naszej sytuacji z ponownym głosowaniem między L. Wałęsą a A. Kwaśniewskim w 1995 roku jest niepoprawne. Przecież w tamtym czasie Polska już ponad 5 lat była demokratyczna. Nasza zaś sytuacja jest raczej podobna do przejścia od reżimu generała W. Jaruzelskiego do demokracji w 1989 roku. Mamy wspaniałe szanse, musimy też zwyciężyć. Borys BESPAŁYJ, deputowany ludowy Ukrainy, frakcja „Nasza Ukraina”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
