Strona · s. 14strona oryginału ↗
SONKO-DRIMKO: „BUDŹMY SIĘ, DOROŚLI I MALI!”
Слово Просвіти, №50 за 2004 рік
Wśród 500 artystów, którzy zadeklarowali chęć występu ku radości wszystkich, którym znudziła się władzowa różnorodność informacyjno-kulturowa, nie było ani Pawła Zibrowa, ani Taisiji Powalij. Ta druga otwarcie oświadczyła, że w jej garderobie nigdy nie będzie nic pomarańczowego, a kozak Zibrow, chichocząc jak po dobrej nocnej hulance, przeskoczył z workiem pieniędzy od Janukowycza do tych, z którymi chce się podzielić. Gościnność tego człowieka to cecha bardzo dobra i wśród artystów słynna. Więc, nie potępiając, chcę podkreślić, że ewolucja rozwoju naszego społeczeństwa ma zbyt głębokie i już oczyszczone podłoże. Duchowość nie pochodzi od złego, wszak czyni cuda, które w tych dniach przykuwają uwagę całego cywilizowanego świata. Wolność to Bóg, ona jest prawdą, ona jest drogą do sprawiedliwości. Nie ma granic i zapala serca tych, którzy duszą i ciałem stanęli w obronie honoru i sumienia swojego narodu. „My idziemy” śpiewa cały Majdan, podchwytuje tę pieśń cała Ukraina... W niedzielę na Majdanie Niepodległości odbył się koncert, o którym pomarańczowo marzyli wszyscy, którzy tworzyli każdego dnia przez wiele lat cuda, BLITZ-WYWIAD Poniedziałek — ciężki dzień, ale nie taki, jak zawsze. Jak mówi pan Popławski: od czego zacznie się ten dzień, tym i zbierze się plon tygodnia... Zatem, najbardziej pomarańczowy poniedziałek listopada dla prowadzącej „Wieczorynkę”, kompozytorki Ałły Mihaj zaczął się wezwaniem do swoich fanów: „Budźmy się, dorośli i mali, Sonko-Drimko was prosi!”. Opowiem o tym, co usłyszałam od tej kobiety, która przez dwadzieścia pięć lat opowiadała wraz ze swoimi bohaterami napisane przez siebie bajeczki. — Pomarańczową rewolucję ja i cała moja rodzina odebraliśmy jak bajkę, która dzieje się wokół, ale realnie zaczęliśmy od tego, że zakwaterowaliśmy w swoim małym mieszkaniu tych, którzy musieli się ogrzać, zjeść. Mieszkam na Peczersku, czyli w rejonie, gdzie odbywają się pikiety, dlatego z mężem, zobaczywszy przemarzniętych ludzi, zaprosiliśmy ich do siebie. Mąż z przyjaciółmi bierze aktywny udział w „Nocnej warcie”. Jestem z niego dumna. Już kilka dni czekam na swoją kolej w „5 kanale”, żeby zwrócić się do ludzi ze słowami podziękowania. Mam im co powiedzieć. Objechałam całą Ukrainę i znam cenę swojego słowa i na Zachodzie, i na Wschodzie, gdzie początkowo odmawiano mi udostępnienia dużych sal na przeprowadzenie akcji popularyzacji dziecięcej bajki i piosenki, a potem oferowano największe i najlepsze pomieszczenia. Na Majdanie stoją ludzie różnych pokoleń, ale dobrze pamiętają „ciocię Ałłę” jako młodą. Oto już stałam się dojrzałą, pomarańczową i młodą duchem, a w tych dniach — po prostu szczęśliwą obywatelką państwa, w którym żyje taki naród! Czekam na swoją kolej na występ przed narodem, który tak szybko opanował kulturę wiecową, właściwą krajom z odwieczną demokracją. A jeszcze obiecuję wszystkim swoim fanom powrót na teren Pierwszego kanału telewizji narodowej, którego kierownictwo za was wszystkich zdecydowało o losie ukraińskiej bajki i moich postaci. Nie wychodzę na antenę, ale piszę dalej. Moje bajki i piosenki ostatnio są pomarańczowe, bo to kolor ulubionego przez nasze dzieci owocu, który przez cały rok zachowuje wszystkie potrzebne witaminy dla życia człowieka. Dla każdego dziecka pomarańcza to nie tylko najsmaczniejszy prezent, ale i najzdrowszy. Taką Ałłę Mihaj spotkałam na scenie Majdanu Niepodległości, gdzie czekała na swoją kolej na występ. L. S. z
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
