Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

POMNIK KLUSKI CZY PRYMITYWIZMU I BEZDUCHOWOŚCI „OJCÓW MIASTA”?

Слово Просвіти, №50 за 2005 рік

OSTRYM PIÓREM Połtawianie zdążyli już ochrzcić pomnik kluski, który „ojcowie miasta” za wszelką cenę postanowili wznieść, mianem miski z kamieniami. Dla niewtajemniczonych wyjaśniamy, że wyrażenie „ojcowie miasta” to eufemizm zastępujący słowa „urzędujący deputowany lub Anatolij Tychonowycz Kukoba, były mer”. Teraz, gdy doprecyzowaliśmy główne terminy, porozmawiajmy o kamiennym owocu „twórczości ludowej” pod wodzą urzędującego deputowanego. Zaraz po tym, jak do prasy przedostała się informacja o oczekiwanej ozdobie miasta, społeczność przyjęła ją z pobłażliwością: mówiono, czymkolwiek by ojciec się nie cieszył... Wkrótce stało się jasne, że radni miejscy podczas wprowadzania zmian do budżetu na ten rok odmówili przeznaczenia środków na kluskowe zachcianki. Jednak „ojciec miasta” się nie poddał, oświadczył, że 170 tysięcy hrywien się znajdzie. Tutaj już zamarli ze strachu przedsiębiorcy: czyżby znów miały się zacząć dobrowolno-przymusowe zbiórki? I czyż ta miska z kamieniami i wielką łyżką może tyle kosztować? Lecz wkrótce usłyszeliśmy, że kluskowy projekt będzie kosztował nie 170, a 300 tysięcy hrywien! Tę cyfrę na moją prośbę potwierdzili również w służbie prasowej miejskiego komitetu wykonawczego, zauważając, że dokładny koszt pomnika będzie zależał od tego, czy będzie on z marmuru, czy z granitu. Wszystko to były kwiatki. Prawdziwie zatrzęsło miastem wtedy, gdy „pod kluskę” zaczęli „kopać” na Iwanowej Górze, obok posiadłości Iwana Kotlarewskiego i Soboru Katedralnego Zaśnięcia Matki Bożej, dopiero co odrodzonego po siedmiu dekadach niebytu. Orły z gniazda Kukoby, tłumacząc się przed społecznością, wyjaśniają wybór miejsca tym, że misa ze skamieniałym narodowym produktem będzie podpisana cytatami z utworu Kotlarewskiego. Tymczasem połtawska inteligencja swój stosunek do tego, co się dzieje, wyraziła w oświadczeniu „Nie narzucajcie społeczności swoich prymitywnych gustów”, którego fragmenty warto zacytować: „Większego drwiny z uczuć połtawian, a zwłaszcza wierzących, trudno sobie wyobrazić. Przecież Iwanowa Góra to święte miejsce, przychodzą tu ludzie, aby poczuć aurę wieków, pokłonić się w głębokim szacunku naszym przodkom, którzy właśnie tutaj założyli nasze miasto i wielu z których kośćmi legło w tę świętą ziemię. To miejsce wymodlone przez wiele pokoleń naszych dziadów i pradziadów. Tutaj Połtawa rozmawia z Bogiem. Tutaj Połtawa PO SĄSIEDZKU O Białorusi dzisiaj wiedzą niewiele. Zbyt mało informacyjnego powodu. Ciężki szlak historycznego dziedzictwa zakończył się sowiecką skostniałością na czele z Łukaszenką. Zwykły samodur na początku rządów, bardzo szybko wbił się w tyranopodobne piórka. Przyszłość pokaże, jak ściśle przylgnęła do jego szalonych zbrodni „ręka Moskwy”... Na razie, jak śpiewali Hadjukiny, na białoruskiej ziemi panuje „ład i spokój”. Ot, chyba że niedawno podjęto kolejną próbę rozbicia Związku Pisarzy. Scenariusz mało różni się od niesławnego ukraińskiego buntu. Wynająwszy w stolicy całkiem spory pałac kultury, przeprowadzono zebranie założycielskie i wybrano nowe stowarzyszenie społeczne „Związek Pisarzy Białorusi”. W wystąpieniach na wspomnianym zebraniu ministra informacji W. Rusakiewicza, ministra kultury L. Hulaki mowa była o tym, że „poprzednia organizacja „Związek Białoruskich PROWOKACJA Jako akt wandalizmu, wyzwanie rzucone ruchowi kozackiemu Krymu, ocenia społeczność zniszczenie znaku pamięci, niedawno ustawionego w Zatoce Kozackiej w Sewastopolu ku czci Ukraińskiego Kozactwa Rejestrowego, które prowadzi na półwyspie znaczącą pracę patriotyczną na rzecz odrodzenia kultury, historii narodu ukraińskiego, języka ojczystego, wychowania młodzieży w najlepszych tradycjach kozackich. Dla stworzenia kozackiego Centrum w Sewastopolu władze miejskie obiecują przydzielić miejskiej organizacji UKR, która zrzesza ponad tysiąc kozaków, niemało młodzieży, 4 ha ziemi. Należy zaznaczyć, że działalność Centrum będzie rozszerzać się również na inne ośrodki UKR: na Krymie oddziały kozactwa rejestrowego aktywnie działają w Symferopolu, Dżankoju, Kerczu, Ałuszcie, Sudaku i mają w swoich szeregach ponad 6 tysięcy kozaków i Berehyni. W sumie zaś Ukraińskie Kozactwo Rejestrowe, kierowane przez znanego uczonego i działacza społecznego Anatolija Szewczenkę, liczy ponad 50 tysięcy patriotów. Na początku listopada w Zatoce Kozackiej, gdzie podczas wojny rosyjsko-tureckiej pokłoniła się Słowu, które samo jest Bogiem i które wyprowadziło naród ukraiński z mroków niewoli i bezpaństwowości. Tutaj nie ma miejsca na połykanie klusek i opijanie się samogonem. I dlatego proponowana budowla jest tutaj zbędna, obca i niestosowna. Stanie się symbolem prowincjonalności, bezduchowości i prymitywizmu myślenia „ojców miasta”, ale cień tego „chłopskiego” prymitywizmu będzie padał na całą społeczność, która na to w żaden sposób nie zasługuje, bo dawno przerosła swoich sterników. Ciekawie wiedzieć, jakimi argumentami kierowali się urzędnicy, wyznaczając właśnie to miejsce? Czyżby w Wydziale Kultury miejskiego komitetu wykonawczego nie było mądrzejszych pomysłów niż ślepe małpowanie projektów innych miast, na przykład Odessy? Dlaczego tak uczepił się tego pomysłu urzędujący deputowany? Miejsce dla rzeźby ogrodowo-parkowej „Połtawska kluska” jest na podwórku jakiejś restauracji czy w dawnym ogrodzie miejskim (obecnie park „Peremoha”), gdzie zazwyczaj organizuje się święta smakoszy w rodzaju święta piwa. Wszystko powinno być stosowne i na swoim miejscu. Żeby potem nie przerabiać i nie przenosić”. Tym, zdaje się, wszystko powiedziano. Pozostaje retoryczne pytanie: dokąd? Na wyborach zaufany „brat” Janukowycza gwałcił miasto bilbordami, teraz ze świętego miejsca chce zrobić szopkę. Jezus, który wyganiał handlarzy ze świątyni, pokazuje nam przykład tego, jak trzeba działać w tym przypadku: brać bicz i gnać „ojców miasta” z Iwanowej Góry razem z ich kamiennymi kluskami. z Hanna DENYSKO, dziennikarka JUBILEUSZ

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn