Strona · s. 2strona oryginału ↗
KOMU KORZYSTNA JEST SPRAWA „GENPROKURATORÓW”?
Слово Просвіти, №50 за 2005 рік
sprawami pracy, wynagrodzenia za pracę i wypoczynku, kwestiami ulg oraz innymi, które są regulowane przez prawo pracy. Miał on prawo zwracać się do zwykłego sądu we wszystkich sprawach, aż do żądania zwrotu jakiejkolwiek niedoliczonej do pensji kopiejki, ale nie miał prawa żądać uchylenia decyzji o własnym zwolnieniu. Przecież procedura i warunki mianowania Prokuratora Generalnego są jasno określone przez Konstytucję Ukrainy, której normy stoją wyżej niż jakakolwiek ustawa. W przypadku sprzeczności między artykułem Konstytucji a artykułem ustawy zawsze obowiązuje artykuł Konstytucji, w przeciwnym razie niweluje się autorytet Konstytucji jako Ustawy Zasadniczej, według której żyje naród, na której buduje się państwo. Zgodnie ze 122. artykułem Konstytucji Prokuratora Generalnego zwalnia z zajmowanego stanowiska Prezydent bez żadnych uzgodnień, przesłanek i wyjaśnień. Dodatkową przyczyną zwolnienia jest brak zaufania parlamentu, ale poprzez dymisję, to znaczy musi być oświadczenie prokuratora lub decyzja Prezydenta, lecz zawsze ostateczna decyzja należy do Prezydenta. Rada Najwyższa uzgadnia kandydaturę Prokuratora Generalnego, ale nie może ochronić go przed zwolnieniem, raczej może „pomóc”. W odróżnieniu od zwykłej umowy o pracę obywatela, procedura mianowania Prokuratora Generalnego przewiduje zgodę parlamentu oraz obowiązkową zgodę kandydata na warunki mianowania i zwolnienia, określone przez Konstytucję. W ten sposób kandydat zobowiązuje się do przestrzegania Konstytucji, w tym zgadza się z możliwością bycia zwolnionym bez wyjaśnień i przesłanek. Jest to prawo Prezydenta jako Gwaranta Konstytucji, które daje mu możliwość zrównoważenia ogromnych uprawnień Prokuratora Generalnego konkretną możliwością zastąpienia go inną, nie mniej godną kandydaturą. Dlatego kwestia zwolnienia Prokuratora Generalnego nie tylko nie powinna być rozpatrywana przez żaden sąd, ale też nie może być poddawana w wątpliwość jako wykonana norma Konstytucji. Oto dlaczego były prokurator generalny może skarżyć się do sądu w jakichkolwiek sprawach, ale nie w kwestii własnego zwolnienia, nie ma prawa publicznie krytykować decyzji Prezydenta. Dlatego publiczne wyjaśnienia pana Piskuna, że Prezydent nie może go zwolnić, już mogły być dla Prezydenta przekonującym motywem, by jednak go zwolnić. Z drugiej strony, jako człowiek wolny w podejmowaniu jakichkolwiek decyzji, pan Piskun miał prawo zarówno składać skargę na swoje zwolnienie do sądu, jak i krytykować konstytucyjną decyzję Prezydenta. Ale sąd nie miał prawa podejmować decyzji w tej sprawie, dając odpowiedź, że dotrzymano artykułu bezpośredniego działania Konstytucji Ukrainy. Chodzi o szacunek dla instytucji Prezydenta i Konstytucji. Jest to zrozumiałe nie tylko dla profesjonalnych prawników, ale i dla zwykłych obywateli. Uświadamiając to sobie, było mi jakoś przerażająco słuchać niektórych wystąpień w tym programie „Swoboda słowa” i pomyślałem, że na coś takiego na próżno odważyli się zainteresowani politycy. Wybory wyborami, ale Konstytucją bawić się nie wolno nikomu. Konstytucja zbudowana jest tak, aby naród ją czytał i sam rozumiał bez pomocy prawników. W przypadku mianowania i zwolnienia Prokuratora Generalnego Konstytucja mówi jednoznacznie i zrozumiale dla każdego obywatela: zwalnia Prezydent na podstawie absolutnego prawa konstytucyjnego, które nie podlega wątpliwości, tak jak sama Konstytucja. Jeśli już poddają w wątpliwość konstytucyjną decyzję Prezydenta, myśląc, że naród nie zna Konstytucji, to jest to komuś bardzo na rękę. Szef prezydenckiego Sekretariatu radzi poczekać, aby dowiedzieć się, na czyjej liście wyborczej będzie pan Piskun. Moim zdaniem polityków, którzy rozdmuchują sprawę „dwóch prokuratorów generalnych”, bardzo mało interesuje kariera polityczna pana Piskuna. Najprawdopodobniej o bardzo zainteresowanej sile można dowiedzieć się po tym, na jakich listach będą obrońcy prawa jego przywrócenia na stanowisko. Przecież tak zwany „upadek prawny” nie sprzyja autorytetowi Prezydenta i szkodzi kampanii wyborczej jego siły politycznej. To, że podważa to fundamenty ukraińskiej państwowości, która jeszcze nie okrzepła jak należy, jest zrozumiałe dla wszystkich, ale pokusa władzy bierze górę — trwają wybory. Oni myślą, że elektorat nie umie czytać Konstytucji i nie zrozumie, o co chodzi, zagłosuje za obietnicami i przysięgami w imię Majdanu. Wołodymyr FERENC, m. Iwano-Frankiwsk
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
