Strona · s. 6strona oryginału ↗
NA ZBOCZACH DNIEPRU — PAMIĘĆ ŻYWA
Слово Просвіти, №50 за 2007 рік
Za zabójstwo jednego człowieka karze się dwudziestoma latami więzienia. Dlaczego zatem nie mają zostać ukarani ci, którzy zgładzili, według różnych szacunków, od 7 do 10 milionów niewinnych ludzi? Hołodomor w latach 1932–1933 na Ukrainie na zawsze pozostanie w pamięci Ukraińców jedną z najstraszniejszych kart. 26 listopada 2005 roku Prezydent Ukrainy wraz z przedstawicielami wszystkich regionów zapoczątkował tradycję sadzenia gajów kalinowych na pamiątkę ofiar również Hołodomoru. Kaliny posadzono na terenie przeznaczonym pod kompleks pamiątkowy — na zboczach Dniepru, obok Mogiły Askolda i Memoriału Sławy. Przy każdym krzaku kaliny ustawiono krzyż z czarną tablicą, na której wskazano wieś oraz liczbę zmarłych z powodu Wielkiego Głodu. Planuje się tu wznieść Memoriał ofiar hołodomorów. Nie pozostały obojętne poetka Antonina Ostrołucka oraz 16-letni kompozytor Witalij Kyjanycia: stworzyli pieśń-requiem „Kalinowy gaj”. Rozbrzmiewały jak przestroga wyśpiewane, wycierpiane słowa:
Kalinowym kwieciem
Zatęskni ziemia
Za ojcowskim smutkiem,
Za płacz niemowląt,
Kalinowy gaj,
Kalinowy gaj,
Cierpienie narodu
Wszystkim przypomnij.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
