Strona · s. 6strona oryginału ↗
Pamiętać, żeby się nie powtórzyło…
Слово Просвіти, №50 за 2007 рік
miseczce kaszę jaglaną, w garnuszku fasolę, w kociołku barszcz, lecz nasza wieś nie wypełniła planu skupu zboża i wpisano Bohdanówkę na czarną listę. Przyjechało jeszcze zdrowych, uzbrojonych ludzi, cała nawała. Otoczyli wieś, nikogo nie wypuszczają. Sklep zamknęli. Ani soli, ani nafty, ani zapałek, ani mydła… A tu jeszcze jedno nieszczęście: Oleksandra umarła. Serce nie wytrzymało takich prób. Pochowaliśmy ją na ogrodzie po cichu, pospiesznie, jakbyśmy popełnili jakąś zbrodnię. I cały świat. Słychać tylko strzały i przekleństwa. My też odważyliśmy się na ucieczkę. Brak słów, by opowiedzieć, jak wydostawaliśmy się ze wsi, a jednak wydostaliśmy się, uciekliśmy od tej „Prawdy”. Ale od głodu nie uciekliśmy. W Wasylkówce zamieszkaliśmy w pustej chacie (opuszczonych chat było dużo), lecz ani pracy, na którą liczył Panas, ani żywności, ani opału nie było. Panas pojechał do kopalń, myślał, że zabierze i nas. Ale tu chłopcy — Semenko, Wasylko, Oleksa, trzy
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
