Strona · s. 7strona oryginału ↗
ZATUŻYT ZIEMIA
Слово Просвіти, №50 за 2007 рік
TERNISTA DROGA PRAWDY. Chronologia uznania Hołodomoru ludobójstwem narodu ukraińskiego
Przemówienie Prezydenta Ukrainy L. Krawczuka na międzynarodowej konferencji naukowej, która odbyła się w związku z 60. rocznicą Hołodomoru: „Całkowicie zgadzam się z tym, że była to zaplanowana akcja, że był to ludobójstwo przeciwko własnemu narodowi. Ale nie postawiłbym tu kropki. Tak, przeciwko własnemu narodowi, ale na dyrektywę z innego centrum. Najwyraźniej właśnie tak należy interpretować tę straszliwą kartę naszej historii”. (Hołodomor 1932—1933 w Ukrainie: przyczyny i skutki. Międzynarodowa konferencja naukowa. Kijów, 9—10 września 1993 r. Materiały. — K., 1995. — S. 10). Apel Prezydenta Ukrainy L. Kuczmy do narodu ukraińskiego w związku z Dniem Pamięci Ofiar Hołodomoru i represji politycznych, 24 listopada 2002 roku. Głowa państwa w Apelu uznała Hołodomor 1932—1933 lat ludobójstwem narodu ukraińskiego, opowiedziała się za wzniesieniem wspaniałego Memoriału Pamięci jego ofiar w Kijowie i wezwała społeczność międzynarodową do uznania Hołodomoru za ludobójstwo narodu ukraińskiego i zbrodnię przeciwko ludzkości. Uchwała Verchownej Rady Ukrainy z 28 listopada 2002 roku nr 258-IV „O 70. rocznicy Hołodomoru w Ukrainie” potępiła „politykę ludobójstwa, prowadzoną na szczeblu państwowym przez kierownictwo totalitarnego reżimu radzieckiego wobec obywateli Ukrainy, ducha narodowego, mentalności i funduszu genetycznego narodu ukraińskiego”, przewidywała przeprowadzenie konkursu na najlepszy projekt memoriału ofiarom Hołodomoru w Ukrainie 1932—1933 lat dla jego wzniesienia w Kijowie, zapewnienie budowy pomników ofiarom hołodomoru, sprzyjanie utworzeniu Międzynarodowego Muzeum Hołodomoru pod egidą ONZ. W rozporządzeniu Prezydenta Ukrainy L. Kuczmy z 6 grudnia 2002 roku nr 393 „O dodatkowych środkach w związku z 70. rocznicą Hołodomoru w Ukrainie”, na mocy którego rząd ukraiński otrzymał polecenie rozpoczęcia projektowania i budowy Memorialnego Kompleksu ofiar Hołodomoru 1932—1933 lat, Ministerstwu Spraw Zagranicznych zlecono rozpoczęcie działań na rzecz międzynarodowego uznania Hołodomoru za ludobójstwo narodu ukraińskiego i zbrodnię przeciwko ludzkości. W Zaleceniach parlamentarnych wysłuchań w sprawie upamiętnienia ofiar Hołodomoru 1932—1933 lat, zatwierdzonych Uchwałą Verchownej Rady Ukrainy z 6 marca 2003 roku nr 607-IV, odnotowano uznanie Hołodomoru 1932—1933 lat w Ukrainie za akt ludobójstwa narodu ukraińskiego. Ponadto Verchowna Rada Ukrainy zleciła rządowi rozwiązanie kompleksu kwestii związanych z budową w Kijowie Memorialnego Kompleksu ofiar Hołodomoru 1932—1933 lat, w szczególności dotyczących jego projektowania, przydziału działki gruntu i finansowania budowy.
Zdjęcie: Ołeksandr Łytwynenko
Uczestnicy parlamentarnych wysłuchań wyrazili szereg postulatów, w szczególności: Prezydentowi Ukrainy — sprzyjać współpracy i stymulować konsolidację wszystkich gałęzi władzy w realizacji działań, przypadających na 70. rocznicę Hołodomoru 1932—1933 lat, Radzie Najwyższej Ukrainy — wspólnie z Gabinetem Ministrów Ukrainy zainicjować w ustalonym trybie kwestię przed Organizacją Narodów Zjednoczonych o uznaniu Hołodomoru 1932—1933 lat ludobójstwem narodu ukraińskiego, utworzyć na szczeblu państwowym komisję specjalistów-prawników w celu przygotowania specjalnej dokumentacji i przeprowadzenia niezbędnych procedur przewidzianych międzynarodowym prawem, uchwalić w ustalonym trybie ustawę Ukrainy o uznaniu faktu ludobójstwa narodu ukraińskiego w latach 1932—1933, wspólnie z Gabinetem Ministrów Ukrainy zapewnić, zgodnie z ustawodawstwem, przekazanie do Narodowego Funduszu Archiwalnego materiałów Komisji Kongresu Stanów Zjednoczonych Ameryki do zbadania Hołodomoru 1932—1933 lat, Gabinetowi Ministrów Ukrainy — wnieść, zgodnie z ustawodawstwem, do Rady Najwyższej Ukrainy projekt ustawy dotyczący polityczno-prawnej oceny Hołodomoru 1932—1933 lat, jego konsekwencji dla narodu ukraińskiego oraz statusu ofiar Hołodomoru. Na podstawie wyników Specjalnego posiedzenia Rady Najwyższej Ukrainy z 14 maja 2003 roku w sprawie upamiętnienia ofiar Hołodomoru 1932—1933 lat przyjęto Postanowienie nr 789-IV, które zatwierdziło Apel do narodu ukraińskiego, określający Hołodomor 1932—1933 lat jako ludobójstwo. W szczególności w rzeczonym Apelu wyrażono przekonanie, że w oficjalnym ujawnianiu prawdy o Hołodomorze 1932—1933 lat wiodąca rola w warunkach niepodległości Ukrainy przypada państwu; Hołodomor, świadomie zorganizowany przez reżim stalinowski, powinien zostać publicznie potępiony przez społeczeństwo ukraińskie i wspólnotę międzynarodową jako jeden z największych pod względem liczby ofiar w historii świata akt ludobójstwa; „kwalifikacja tej Katastrofy narodu ukraińskiego jako ludobójstwa ma zasadnicze znaczenie dla stabilizacji stosunków społeczno-politycznych na Ukrainie”; nadanie polityczno-prawnej oceny Hołodomorowi 1932—1933 lat jest w pewnym stopniu wypełnieniem obywatelskiego, patriotycznego obowiązku wobec pamięci milionów ludzi, wobec pokolenia wzrastającego.
Dekret Prezydenta Ukrainy W. Juszczenki z 11 lipca 2005 roku nr 1087 „W sprawie dodatkowych działań na rzecz uwiecznienia pamięci ofiar represji politycznych i Hołodomorów w Ukrainie” zawiera – oprócz innych ważnych postanowień – polecenie dla rządu utworzenia Ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej, a także przygotowania i wniesienia w ustalonym trybie pod obrady Rady Najwyższej Ukrainy projektu ustawy dotyczącej polityczno-prawnej oceny Hołodomorów w historii narodu ukraińskiego.
Dekret Prezydenta Ukrainy W. Juszczenki z 4 listopada 2005 roku nr 1544 „W sprawie upamiętnienia ofiar i poszkodowanych w wyniku Hołodomorów w Ukrainie” przewidywał utworzenie Komitetu Organizacyjnego pod przewodnictwem Premiera Ukrainy w celu obchodzenia 75. rocznicy Hołodomoru 1932–1933 lat w Ukrainie oraz przeprowadzenie szeregu innych działań, w szczególności przyspieszenie przygotowania i przedłożenia projektu ustawy dotyczącej polityczno-prawnej oceny Hołodomorów w historii narodu ukraińskiego, podjęcie dodatkowych działań na rzecz uznania przez społeczność międzynarodową Hołodomoru 1932–1933 lat w Ukrainie za ludobójstwo narodu ukraińskiego i jedną z największych tragedii w dziejach ludzkości, rozstrzygnięcie kwestii wzniesienia w Kijowie Memoriału pamięci ofiar Hołodomorów w Ukrainie oraz przyspieszenie utworzenia Ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej.
Dekret Prezydenta Ukrainy W. Juszczenki z 12 października 2006 roku nr 868 „W sprawie obchodzenia w 2006 roku Dnia Pamięci Ofiar Hołodomorów i Represji Politycznych” zatwierdził Komitet Organizacyjny do obchodów w 2006 roku Dnia Pamięci Ofiar Hołodomorów i Represji Politycznych, przewidział opuszczenie Państwowej Flagi na terytorium kraju 25 listopada 2006 roku, ogłoszenie Ogólnonarodowej Minuty Ciszy oraz szereg innych działań, w szczególności przyspieszenie projektowania i budowy Kompleksu Memorialnego Pamięci Ofiar Hołodomoru, intensyfikację pracy na rzecz uznania przez społeczność międzynarodową Hołodomoru 1932–1933 lat w Ukrainie za ludobójstwo narodu ukraińskiego i jedną z największych tragedii w dziejach ludzkości.
V kadencja Rady Najwyższej Ukrainy uchwaliła ustawę, w której Hołodomor uznano za ludobójstwo narodu ukraińskiego. Przeciw nie głosowali jedynie członkowie frakcji Partii Regionów oraz Komunistycznej Partii Ukrainy. Odbyły się wydarzenia upamiętniające 75. rocznicę Hołodomoru.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
