Strona · s. 7strona oryginału ↗
Świat nas usłyszał
Слово Просвіти, №50 за 2007 рік
Nikt już nie może zarzucić nam obojętności ani słabości. Nikt już nie powie, że Wielki Głód 1932–33 to przypadkowa tragedia, za którą nikt nie ponosi odpowiedzialności. Uznaliśmy to 28 listopada 2006 r., i świat nas poparł. 1 listopada tego roku 34. sesja Konferencji Generalnej UNESCO jednogłośnie przyjęła Rezolucję „Upamiętnienie ofiar Wielkiego Głodu na Ukrainie”. W tekście Rezolucji wyrażono współczucie dla naszego narodu. Kwestię upamiętnienia ofiar Wielkiego Głodu 1932–33 Ukraina wniosła we współautorstwie z 45 innymi państwami członkowskimi UNESCO: Azerbejdżanem, Algierią, Argentyną, Bangladeszem, Burkina Faso, Wenezuelą, Gabonem, Gwatemalą, Gwineą, Hondurasem, Gruzją, Demokratyczną Republiką Konga, Gwineą Równikową, Estonią, Zambią, Zimbabwe, Kazachstanem, Kamerunem, Kanadą, Kenią, Kostaryką, Wybrzeżem Kości Słoniowej, Kuwejtem, Kirgistanem, Łotwą, Litwą, Mauritiusem, Madagaskarem, Macedonią, Mołdawią, Monako, Nigrem, Nigerią, Paragwajem, Peru, Polską, Suazi, Senegalem, USA, Surinamem, Tadżykistanem, Urugwajem, Filipinami, Francją i Czechami. Wiele krajów odpowiedziało na ukraińską inicjatywę. Parlament Estonii 20 października 1993 r. przyjął oświadczenie, w którym potępił komunistyczną politykę ludobójstwa na Ukrainie. Senat Kanady w rezolucji z 19 czerwca 2003 r. wezwał rząd do uznania Wielkiego Głodu za ludobójstwo na Ukrainie. Sejm Litwy w oświadczeniu „O upamiętnieniu ofiar represji politycznych i Wielkiego Głodu na Ukrainie w latach 1932–1933” z 24 listopada 2005 r. uznał Wielki Głód za starannie zaplanowane ludobójstwo przeciwko narodowi ukraińskiemu. Potępili je również, wyrazili solidarność i współczucie wobec krewnych i bliskich ofiar Wielkiego Głodu Zgromadzenie Narodowe Węgier w uchwale nr 129/2003 (XI.26) z 26 listopada 2003 r.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
