Strona · s. 15strona oryginału ↗
EGZAMINOWAŁA MUZYKA LYSENKI
Слово Просвіти, №50 за 2007 рік
Walentyna DAWYDENKO Zdjęcia OłeksandraŁYTWYNENKA
Około 150 młodych muzyków z różnych krajów świata rywalizowało na Międzynarodowym Konkursie im. M. Łysenki, który trwał niemal dwa tygodnie w Kijowie. Wśród inicjatorów powstania takiego turnieju muzycznego była wnuczka Mykoły Łysenki, profesor Narodowej Akademii Muzycznej Ukrainy im. P. Czajkowskiego Ariadna Łysenko. Konkurs zapoczątkowano w 1962 roku z okazji 120. rocznicy urodzin i 50. rocznicy śmierci klasyka muzyki ukraińskiej. Mykoła Witalijowycz Łysenko – twórca ukraińskiej klasycznej muzyki, kompozytor, pianista-wirtuoz, wybitny dyrygent chóralny, fundator narodowego kształcenia artystycznego, był ponadto organizatorem pierwszych ogólnoukraińskich zrzeszeń społecznych, w szczególności wiele sił włożył w rozwój „Proświty”. Przyjaźnił się z wieloma prosvitianami, na przykład na propozycję Ołeksandra Barwińskiego napisał muzykę do „Testamentu” Tarasa Szewczenki, który po raz pierwszy wykonano we Lwowie na koncercie poświęconym siódmej rocznicy śmierci Kobzarza. Uczestnicy gorąco oklaskiwali kompozytora, a koncert zapoczątkował coroczne obchody Dni Szewczenkowskich we Lwowie, które później rozprzestrzeniły się po całej Galicji. Zatem powiedzenie Mykoły Łysenki, którym kiedyś zakończył swoje wystąpienie o innym prosvitianinie, Borysie Hrinczence, może w pełni charakteryzować także jego własną postać: „Młodszym obywatelom twoje pracowite życie powinno stać się wzorem do zbawiennego naśladowania”. Symboliczne jest, że podobnie jak w edukacji muzycznej Mykoły Łysenki uczestniczyli muzycy różnych krajów i narodowości, tak i dziś jego konkurs otwiera drogę w życie uczestnikom z Białorusi, Wielkiej Brytanii, Kanady, Chin, Korei, Niemiec, Polski, Francji, Japonii i innych krajów świata. Ten najbardziej prestiżowy forum muzyczne Ukrainy stało się już wysokim startem dla całej plejady uznanych muzyków: pianistek Ludmiły Marcewicz, Etelli Czuprik, Witalija Samoszki, skrzypaczek Olgi Riwniak,
Olesia Siemczuka, Dmytra Tkaczenka, wiolonczelistów Iwana Kuczera i Hanny Nuży, śpiewaczki Lidii Zabiljastej, Mykoły Szopszy, Andrija Szkurhana, Wołodymyra Hryszka. Uczestnicy konkursu oprócz repertuaru klasycznego obowiązkowo wykonują utwory Mykoły Łysenki i innych ukraińskich kompozytorów. Do jury III Międzynarodowego konkursu weszli wybitni muzycy różnych krajów, a poszczególne kategorie prowadzili: Myrosław Skoryk — fortepian, Bohodar Kotorowycz — skrzypce, Jurij Laniuk — wiolonczela, Jewdokija Kolesnyk — śpiew. Wymagania wobec konkursowiczów były wysokie, ponieważ jego organizatorzy przygotowują formalności niezbędne do przystąpienia do Międzynarodowej Federacji Konkursów w Paryżu. Wybitny muzyk, któremu poświęcono konkurs, jako pierwszy podsumował wielki okres rozwoju rodzimej muzyki na fundamentach głębokiego i wszechstronnego poznania życia ludowego i twórczości. Mykoła Łysenko zawsze stawiał sobie za cel odsłanianie społeczeństwu niewyczerpalnych artystycznych skarbów ukraińskiego narodu. Tę tradycję kontynuuje także konkurs.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
