Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 9strona oryginału ↗

Poświęcona misja w sferze edukacji dorosłych

Слово Просвіти, №50 за 2021 рік

Z ROSY I WODY! Współczesne zmiany w edukacji są uwarunkowane ogólnymi tendencjami integracji europejskiej, innowacyjnego postępu, co przewiduje utwierdzenie i implementację w sferze edukacyjnej koncepcji edukacji przez całe życie. Wśród znanych współczesnych, których życiowym credo jest rozwój edukacji ustawicznej, edukacji dorosłych w Ukrainie, wyróżnia się osobowość doktor nauk pedagogicznych, profesorki, członka korespondenta Narodowej Akademii Nauk Pedagogicznych Ukrainy, dyrektorki Instytutu Edukacji Pedagogicznej i Edukacji Dorosłych imienia Iwana Ziazuna NAPN Ukrainy, przewodniczącej zarządu związku społecznego „Ukraińskie Stowarzyszenie Edukacji Dorosłych” Łarysy Borysiwny Łukjanowej. Wektor zawodowego kształtowania się Łarysy Borysiwny skierowany jest na ciągłość rozwoju zawodowego, gdyż jej życiowo-zawodowa droga obejmowała sprawowanie stanowiska wykładowcy biologii w Kijowskim Technikum Energetycznym, młodszego pracownika naukowego laboratorium kształcenia zawodowego Instytutu Pedagogiki APN Ukrainy, obronę rozprawy kandydackiej na temat „Formowanie kultury ekologicznej uczniów szkół zawodowych w procesie nauki przedmiotów cyklu zawodowo-technicznego”, obronę rozprawy doktorskiej na temat „Teoria i praktyka edukacji ekologicznej w zawodowo-technicznych placówkach oświatowych”. Dalszą drogę naukowca Łarysa Borysiwna kontynuowała na stanowisku starszego pracownika naukowego wydziału andragogiki Instytutu Edukacji Pedagogicznej i Edukacji Dorosłych NAPN Ukrainy, później została kierownikiem wydziału. W 2015 r. Ł. B. Łukjanowa objęła Instytut Edukacji Pedagogicznej i Edukacji Dorosłych NAPN Ukrainy. Synergia fundamentalnych poszukiwań naukowych, zorientowanie na potrzeby współczesnej edukacji pedagogicznej i edukacji dorosłych, ukierunkowanie na dialogiczną współpracę nauki i praktyki edukacyjnej, nawiązywanie międzynarodowej komunikacji w dyskursie edukacyjnym są głównymi kierunkami działalności Instytutu. Kierując się menedżerską mądrością Łarysy Borysiwny, naukowcy instytutu kierują swoją działalność na badania takich problemów: rozwój osobisty i zawodowy populacji dorosłych; normowanie i ocenianie jakości edukacji; technologie nauczania dorosłych; pedagogiczne problemy przygotowania zawodowego populacji dorosłych w krajach zagranicznych; rozwój osobisty i zawodowy populacji dorosłych. Konceptualne podstawy działalności zawodowej Ł. B. Łukjanowej wyróżniają się nowatorskimi ideami, współczesną europejską wizją rozwoju edukacji zawodowej, edukacji dorosłych, edukacji ustawicznej. Jest ona jednym z fundatorów teorii edukacji dorosłych w Ukrainie, autorką około 400 prac naukowych i naukowo-metodycznych, wśród których – Koncepcja edukacji dorosłych w Ukrainie, „Zabezpieczenie legislacyjne edukacji dorosłych: doświadczenie zagraniczne”, „Przygotowanie personelu pedagogicznego do pracy z dorosłymi: aspekty teoretyczne i metodyczne” i inne. Z inicjatywy Łarysy Borysiwny przy Instytucie działa związek społeczny „Ukraińskie Stowarzyszenie Edukacji Dorosłych” (2015 r.), który został przyjęty w poczet członków Europejskiego Stowarzyszenia Edukacji Dorosłych (2016 r.), oraz organizacja społeczna „Inicjatywa kulturalno-edukacyjna” (2016 r.), których celem działalności jest wspieranie rozwoju edukacji formalnej, nieformalnej i informacyjnej w Ukrainie. W 2016 r. na bazie Instytutu otwarto katedrę UNESCO „Ustawiczna edukacja zawodowa pedagoga XXI wieku” (2016). Orientując się na europejski wektor rozwoju nauki pedagogicznej, Łarysa Borysiwna wspiera działalność Katedry, stała się inicjatorem utworzenia Rady Młodych Naukowców Instytutu Edukacji Pedagogicznej i Edukacji Dorosłych imienia Iwana Ziazuna NAPN Ukrainy. Dla wielu instytucji naukowych i edukacyjnych Polski, Niemiec, innych krajów idee badawcze, teorie naukowe Łarysy Borysiwny w sferze edukacji dorosłych służą jako ważna metodologiczna i praktycznie zorientowana podstawa do tworzenia nowych koncepcji, technologii nauczania różnych kategorii dorosłych. Jako kierowniczka szkoły naukowej i dyrektorka Instytutu Edukacji Pedagogicznej i Edukacji Dorosłych NAPN Ukrainy, Ł. B. Łukjanowa posiada takie cechy osobiste i zawodowe, które pozwalają jej z sukcesem kierować zespołem naukowym i swoimi uczniami (aspirantami i doktorantami). Posiadając cechy prawdziwego lidera, który potrafi zorganizować pracę naukową, zawsze pomóc, doradzić, Łarysa Borysiwna wspiera rozwój osobisty każdego: inicjuje przeprowadzanie treningów, platform naukowych, seminariów, angażuje do współpracy międzynarodowej itp. Szkoła naukowa Ł. Łukjanowej rozwija się na podstawie zasad całościowości, celowości, intelektualności, prognostyczności, humanizmu, wartościowego wznoszenia się człowieka do szczytów sukcesu naukowego. Jej życiowy sukces, humanizm, czynienie dobra służą za przykład dla młodych i doświadczonych naukowców, pedagogów. Koledzy pracownicy Instytutu Edukacji Pedagogicznej i Edukacji Dorosłych imienia Iwana Ziazuna NAPN Ukrainy życzą drogiej jubilatce dalszej realizacji potencjału naukowego i twórczego, nowych ciekawych idei, osiągnięć osobistych, wcielenia w życie wszystkich zamierzonych planów i projektów. Życzymy Pani, Łaryso Borysiwno, nieustannej twórczości, harmonii duszy, udanej realizacji wszystkich planów i zamierzeń, zgody i dobrobytu w Pani domu na długie i błogosławione lata. Pracownicy wydziału treści i technologii edukacji pedagogicznej Instytutu Edukacji Pedagogicznej i Edukacji Dorosłych imienia Iwana Ziaziuna NAPN Ukrainy: Myrosława Wowk, Natalija Filipczuk, Julija Hryszczenko, Switłana Sołomacha, Sniżana Chodakiwska szczególnie przed zatopieniem progów (i przybrzeżnej części wsi!) w wyniku uruchomienia Dnieprogesu. Tutaj odkryto zabytki od epoki paleolitu do czasów Rusi Kijowskiej (prawdziwe Eldorado dla archeologów!), przytoczono rysunki i fotografie ważnych znalezisk, mapę zabytków wołoskich. Z szczególnym zainteresowaniem czyta się rozdziały o legendach i baśniach o Wołoskim, niektóre z nich sięgają korzeniami jeszcze epoki pierwotnej (o progach, kamieniach Bohaterach, wspominanej Smoczej jaskini (czyżby z nią wiązało się gniazdo Żmija-Gorynycza?), o skarbach... Znalazło się miejsce także na opisy malowniczej przyrody Wołoskiego, symbolikę wsi, opowieści o obchodach 250-lecia wsi. Książkę korzystnie wyróżnia spośród badań krajoznawczych szerokie wykorzystanie dokumentów archiwalnych, przede wszystkim z zasobów Dniepropietrowskiego Obwodowego Archiwum Państwowego. Tak szerokiego ich wykorzystania nie znajdzie się nawet w wielu badaniach naukowych. Książka jest pełna świadectw zapisanych od najstarszych mieszkańców wsi, którzy barwnie opisują przeszłość wsi w XX wieku, zwłaszcza o ponurych latach Hołodomoru 1932–1933 oraz II wojny światowej. Książka ma twardą oprawę, jest wydana elegancko, ze smakiem. Zawiera wiele fotografii, w tym rzadkich, wziętych z rodzinnych albumów czy zasobów archiwalnych, rysunków, schematów i map. Czyta się ją łatwo i z zainteresowaniem. Mówią, że w Niemczech czy we Włoszech każda wieś ma kilka solidnych opracowań swojej historii. Nam na Ukrainie do tego jeszcze daleko, ale wzór już jest. Bez wątpienia takie książki budzą miłość do swojej „małej ojczyzny”, a wraz z tym i do „wielkiej Ojczyzny-Ukrainy”!..

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn