Strona · s. 14strona oryginału ↗
Nowe spojrzenie na Mozarta i Salieriego
Слово Просвіти, №50 за 2021 рік
Kijowski Narodowy Akademicki Teatr Operetki nadal pozycjonuje się jako teatr szerokiego profilu i szuka nowych form pracy z widzem. Kolejnym twórczym eksperymentem stała się opera dramatyczna „Amadeusz”, która niedawno weszła do repertuaru teatru (muzyka Wolfganga Amadeusza Mozarta, libretto Petera Shaffera, przekład z angielskiego Ołeksandra Stepanowa).
...teatru, którego studenci wykonali plakaty do tego spektaklu, wydane osobnym folderem. – Współpraca z Narodową Operetą Ukrainy rozpoczęła się trzy lata temu od wystawienia rock-opery „Biała wrona”, – przypomniał reżyser-inscenizator Maksym Holenko. – Potem zaproponowałem Bohdanowi Strutynskiemu kilka spektakli z mojego „portfela reżyserskiego”, w którym latami przechowuję pomysły i myśli, dzięki czemu zawsze jestem gotów na propozycje nowych inscenizacji. „Amadeusz” to dramat. Ale w teatrze muzycznym można go wzmocnić i odświeżyć, wzbogacając żywą muzyką – fragmentami różnych oper Mozarta, wokalem i śpiewem chóralnym. Wydało nam się, że te możliwości wzbogacą inscenizację, czyniąc ją taką, jaką dotąd nigdzie nie była wystawiana. Jedna z głównych linii, przenikających cały spektakl, dotyczy „systemu”, który łamie losy, miele kości, niszczy talenty i osobowości. Do roli Salieriego zaprosiliśmy aktora Kijowskiego Narodowego Akademickiego Teatru Młodego Marka Drobota, na którym opiera się kolosalny sensowny пласт spektaklu, a Dmytro Wiwczaruk – solista Narodowej Operety Ukrainy – wydaje się być urodzony do roli Mozarta – oryginalny, z zdumiewającą autorską plastyką i swoistym rytmem. Uważam za bardzo udane dla spektaklu to, że zaproszenie przyjął scenograf Wołodymyr Karaszewski, z którym miałem szczęście zrealizować kilka udanych projektów. Dlaczego właśnie Teatr Operetki? Tutaj udało nam się połączyć część operową i dramatyczną. W żadnym teatrze dramatycznym na tak wysokim poziomie zawodowym by się to nie udało. Uważam, że zdołaliśmy połączyć salę i scenę, wyszło pięknie i ciekawie. – Mozart jest kosmiczny, impulsywny, dziecięcy, o otwartym rozumieniu rzeczywistości lub nierzeczywistości, szczery, naiwny, – twierdzi solista Narodowej Operety Ukrainy Dmytro Wiwczaruk. – Wszystkie nieprzyjemne sytuacje życiowe, w jakie wpadał, działy się dlatego, że Mozart nie miał czarnych, złych zamiarów, był bardzo szczery, lekki, „fruwał”, jak motyl. Maestro jawi się nam różnie: zawiedziony, ale zaraz potem wzniesiony, lśniący, zamyślony i tak bardzo nieuważny, jakby nie z tej planety. Nigdy nie obchodziło go, co ludzie o nim myślą. Pod pewnymi względami rzeczywiście wyglądał na głupca. Ale, w końcu, geniuszy i głupców często się myli. Bardzo żal mi Mozarta: tworzył boską muzykę, a inni go nieustannie wykorzystywali dla własnych korzyści. Genialny kompozytor zupełnie nie rozumiał, jak nahabnie oszukiwali go niektórzy hultaje. Aura Mozarta urzekała ludzi, gdy tylko wychodził na scenę. Wszyscy zamierali w oczekiwaniu na coś niepojętego, nieziemskiego. Genialnym trzeba się urodzić, bo stać się nim nie można. Geniusz nie zna granic! Oczywiście byli tacy, którzy bardzo zazdrościli szalonej popularności Mozarta. I to mimo że zazdrośnicy byli zamożni, wpływowi i bardzo szanowani, a sam Mozart nigdy nie zastanawiał się nad majątkiem i umarł w nędzy… Kostiumolog Olha Lewczenko opowiedziała, że w spektaklu zrobiono stylizację historycznych kostiumów z czasów Mozarta i zaszyto sylwetki z elementami baro...
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
