Strona · s. 3strona oryginału ↗
W Połtawie zaprezentowano książkę z okazji 100-lecia Drugiego Pochodu Zimowego Armii URL
Слово Просвіти, №50 за 2021 рік
Zatem przy takiej „ucieczce” mózgów i rąk, wysokiej śmiertelności i dwukrotnie mniejszej dzietności, cieszenie się z tego, że jest to przejawem demokracji (swobodniejsze przemieszczanie się ludzi), a napływ zagranicznych zarobków stanowi rekordową sumę 16 mld dolarów (ponad 11% PKB), jest bezsensem. Tak samo jak to, że sytuację można „skutecznie” poprawiać kosztem migracji z krajów azjatyckich, zmieniając radykalnie na gorsze etnostrukturę ludności. Jednak tak mogą myśleć i myślą tylko oligarchowie, nuworysze, wyzyskiwacze, zdziercy, dla których Ukraina to tylko „terytorium zysku”, a także ich, niestety liczny, polityczny personel w postaci deputowanych, urzędników. Nie chce się grzeszyć, jednak odnosi się wrażenie, że widmo etnocydowania ukraińskości tak i nie opuściło Ukrainy i jej narodu, a niedorozwinięci koloniści kontynuują „gospodarowanie” w naszej chacie. Od już dziesięciu lat obserwuje się tendencję do wyjaławiania ukraińskości z wszelkich ważnych sfer życia. Jeśli stało się tak, że nie poszczęściło ci się zdobyć zawodu „kelnera-sługusa”, to musisz uznać swoją niepełnowartościowość, nieprzydatność. Bo w naszej Ukrainie szczególną indulgencją obdarzone są moskalofilskie elementy, którymi przepełnione są władcze, polityczne, biznesowe, finansowe, naukowe, informacyjne, a nawet wojskowe nisze. Wszyscy, którzy należą do „narodowo zatroskanych”, „świadomych”, „nacików” (tak nazywają Ukraińców ich żargonem), którzy chcą „niezależnej”, muszą zadowalać się w najlepszym przypadku drugoplanowymi czy trzecioplanowymi rolami. Reszta „plebsu” (ich żargon) musi umieć dziękować, dziękować, że ty... żyjesz. Nie przestając. I to nie jest prosty sarkazm czy nieudany żart. Bo taka jest już nie zakulisowa, a otwarta polityka, którą „zainfekowane” są liczne falangi nowo upieczonych „elit”, dla których nie stały się wartościowym drogowskazem Konstytucja Ukrainy, Flaga Państwowa, Godło Państwowe, Hymn Państwowy Ukrainy, a luksusowe biuro oligarchy, niezależnie od tego, gdzie ono stoi – w Kijowie, Doniecku, Dnieprze, Wiedniu czy Moskwie. Wszędzie, gdzie to możliwe, dochodzi do przesycenia (mentalnie, duchowo, politycznie, zawodowo) nieukraińskim elementem, którzy do tego ignorują wszystko, co ukraińskie – język, kulturę, tradycję, historię, interesy narodowe. Jak bardzo trafnie kiedyś powiedział Pantełejmon Kulisz, co jest całkowicie zgodne z naszymi zdegradowanymi realiami: „...Straszny rozplenił się na Ukrainie ucisk cudzojęzycznego, nam wrogiego państwa, które zdradziecko siedzi u nas na apostolskich siedziskach”. Prowadząca prezentację, kierowniczka działu krajoznawstwa biblioteki obwodowej Maryna Fedorowa podkreśliła, że w listopadzie-grudniu tego roku przypada 100. rocznica Drugiego Pochodu Zimowego (Rajdu Listopadowego) Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej – ostatniej próby zbrojnego odzyskania utraconej państwowości, oraz odczytała imiona i nazwiska wszystkich uczestników rajdu z Połtawszczyzny. Na podstawie badań znanego historyka Jarosława Tynczenki dane o tych bohaterach ustaliło Połtawskie biuro UINP. Uczestnicy wydarzenia edukacyjnego uczcili pamięć swoich rodaków-bojowników o wolność Ukrainy minutą ciszy i obejrzeli materiały wideo poświęcone 100-leciu Drugiego Pochodu Zimowego. Prelegentem prezentacji książki „Drugi Pochód Zimowy. Rajd Listopadowy. Bazar” był przewodniczący Połtawskiego obwodowego zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki, deputowany rady obwodowej, przewodniczący komisji Rady Obwodowej w Połtawie ds. regulaminu, działalności deputowanych, sfery informacyjnej, kontaktów ze społeczeństwem i przestrzegania praw uczestników ATO Mykoła Kulczynski. Opowiedział on, że książka jest kolejnym projektem wydawniczym z serii „Biblioteka Proświty”. „Drugi Pochód Zimowy Armii URL/Rajd Listopadowy – to partyzancko-powstańcza operacja Armii URL w październiku-grudniu 1921 roku, zorganizowana, aby wzniecić zbrojne powstanie przeciwko rosyjsko-bolszewickiej władzy i przywrócić ukraińską państwowość. Wydanie „Drugi Pochód Zimowy. Rajd Listopadowy. Bazar” jest zbiorem wspomnień uczestników pochodu” – powiedział szef prośwician Połtawszczyzny. Wysłuchawszy przestępczego slangu zastępcy ministra MSW, czujesz, jak złośliwie łamane są prawa Ukrainy, w tym także w tym, że ta nieoświecona „istota”, będąc przy wykonywaniu obowiązków służbowych, paple „wałujewskim językiem”, ignorując ukraiński język państwowy. Nie znając go! A z jakim prawem on przebywa w służbie państwowej!? Czyżby „poprosili” z kremlowskiego ułusu?! Jestem przekonany, że takie stworzenie bezkarnie formuje wokół siebie podobne moskalojęzyczne środowisko, które bardzo komfortowo czuje się w kraju, gdzie wciąż zabijają ludzi tylko za to, że rozmawiają po ukraińsku. W języku państwowym Ukrainy! Pytam „bużańskich” i innych, którzy inicjują nowe czarnosetniczne poprawki do ustawy językowej, czy były w nowoczesnej historii Ukrainy przypadki lub sugestie, żeby Ukraińcy pozbawiali kogoś życia za prawo do używania ojczystego języka tej czy innej narodowości. Nie gwałćcie się złudzeniami. Nie było i nie będzie takiego. Dlaczego więc tak dzieje się w stosunku do Ukraińców jako tytularnego, państwowotwórczego narodu? Jak długo będzie znosić ten Naród taką wszechświatową zniewagę wobec narodowej i państwowej Godności? Dlaczego władza, mając w swoich szeregach takich kremlowskich pachołków, kontynuuje udawanie, że nic się nie stało. Widocznie komuś jest to potrzebne, ale tylko nie Narodowi Ukraińskiemu. Oczywiście, Kreml zachowuje się coraz bardziej agresywnie i zuchwale. Za mało mu zachowania słonia w składzie porcelany, ponieważ on już rozwala budowlę międzynarodowego porządku przy wstydliwym przyglądaniu się temu dzikusowi przez część europejskich urzędników. Od tego na Ukrainie zaroiła się szarańcza z ruskomirowskimi karaluchami w rodzaju monarchistyczno-kadetowsko-esdeckiego (póki co niedobitego) bandyckiego ugrupowania w Radzie Najwyższej, merowskiego ogona od Odessy po Połtawę i Czernihów, którzy podchwycili cudzoziemskie hasła o „bratobójczej wojnie”, a nie moskiewskiej agresji przeciwko Ukrainie, przeciwko wstąpieniu Ukrainy do NATO, chociaż to zamach na konstytucyjne zasady. Ale przy takich słabych reakcjach, które przejawiały się przy wszystkich reżimach władzy, takim „politykom” i „morze po kolana”. Ich nic nie niepokoi, wszak rzadkim zjawiskiem było Tego dnia do literackiego salonu biblioteki obwodowej zawitali licealiści szkół centrum obwodowego, wykładowcy i studenci uczelni wyższych. Także studenci 2. roku Połtawskiego Kolegium Zawodowego Budownictwa Transportowego oraz kadeci Wojskowego Kolegium Kadry Sierżanckiej Instytutu Wojskowego karanie za antypaństwową, antykonstytucyjną, antynarodową działalność. Po „siewierodonieckim puczu”, antyukraińskich paradach językowych w 15 obwodach, głosowaniach za porozumieniami charkowskimi i „dyktatorskimi” ustawami, publiczne poniżanie godności narodowej Ukraińców i języka państwowego inicjatorzy, najbardziej aktywni uczestnicy tych zamówionych przez Kreml akcji i kampanii politycznych, nie tylko nie byli pociągani do odpowiedzialności, ale pięli się coraz „wyżej”, obsypani nagrodami i awansami zawodowymi. Wszystko jak u Wasyla Symonenki: „...Idole oślinieni, wycałowani / Szli wyniośli w swoim pochodzie”.
Doświadczenie pokazuje, że ta lawina przejawów publiczno-politycznej, ustawodawczej, codziennej, edukacyjno-wychowawczej, sportowej, artystycznej ukrainofobii zaczyna nerwowo grzebać w swoich ostępach wtedy, gdy poruszył się przywódca watahy, a na pograniczu widać „braci-wyzwolicieli”. I prawdopodobnie nie tylko osobiście rządowy Pełnomocnik ds. ochrony języka państwowego Taras Kremiń jest przyczyną kolejnej histerii moskalofilów, a przede wszystkim tkwi ona w nietolerancji wobec ukraińskości u rodzimych sługusów-sprzedawczyków, upokarzająco wysługujących się przed lalkarzami ukrainonienawiści. Tym zjaniczarzonym sługom należałoby powiedzieć prawdę swoim wyborcom – dlaczego Kreml ściągnął do granic Ukrainy 175 tysięcy wojskowych ordyńców? Kto komu zagraża? Kto solidaryzuje się z histerią „skabiejewo-sołowjowskich” kanałów moskiewszczyzny? Wtedy stanie się zrozumiałe, kto jest kim, na czyj młyn leje się woda. Bo to nie NATO napada na Ukrainę, a moskiewska horda, z którą nigdy nie jest nam po drodze. Właśnie NATO, które jest naszą wewnętrzną siłą narodową, stanie się dla Ukrainy tą zbiorową ochroną i amuletem, które nie pozwolą zamierzać się na Suwerenność, Tożsamość, Państwowość Ukrainy. A z kim i po co się przyjaźnić, to prawo Narodu Ukraińskiego. Ukraińcy muszą pamiętać o tym, będąc przekonanymi o swojej racji, aby krzewić osobistą, narodową, państwową Godność, umożliwić zwycięstwo, pokonując boguprzeciwnego przeciwnika-Moskala. Wierzmy, twórzmy, walczmy całym ukraińskim światem, aby nie pozwolić nikomu i nigdy krzywdzić Ukrainy, bo z nami Bóg i prawda. Heorhij FILIPCZUK telekomunikacji i informatyzacji imienia Bohaterów Krut. Mykoła Kulczynski wręczył egzemplarze prezentowanej książki dla bibliotek tych placówek oświatowych. Połtawskie biuro Północno-wschodniego międzyregionalnego oddziału UINP „Drugi Zimowy pochód. Listopadowy rajd. Bazar” – tak nazywa się książka, która niedawno ukazała się drukiem kosztem budżetu obwodowego przy wsparciu Połtawskiej Rady Obwodowej oraz Departamentu działalności informacyjnej i komunikacji społecznej Połtawskiej Obwodowej Administracji Państwowej. Prezentację nowego wydania zorganizowały Połtawskie obwodowe zrzeszenie Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” imienia Tarasa Szewczenki, dział krajoznawstwa Połtawskiej Obwodowej Uniwersalnej Biblioteki Naukowej imienia Iwana Kotlarewskiego oraz Połtawskie biuro Północno-wschodniego międzyregionalnego oddziału Ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
