Strona · s. 6strona oryginału ↗
A MY TĘ STRZELECKĄ SŁAWĘ ZACHOWAMY
Слово Просвіти, №51 за 2007 рік
Mychajło SOPIWNYK, kierownik centrum informacyjnego Sekretariatu Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki. Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” im. T. Szewczenki, Międzynarodowe Stowarzyszenie „Kozactwo” oraz klub turystyczny „Robinson” przeprowadziły „okrągły stół” poświęcony Ukraińskim Strzelcom Siczowym. W słowie wstępnym p.o. Najwyższego Atamana MS „Kozactwo”, generał-pułkownik kozactwa Mychajło Sztytyj nakreślił historyczną drogę i ciągłość ukraińskiego wojska od kozactwa, przez Strzelców Siczowych, żołnierzy UPA, aż po dzisiejsze Siły Zbrojne Ukrainy. Biorąc pod uwagę pragnienie uczestników „okrągłego stołu” (a byli to członkowie klubu „Robinson”, uczniowie szkół rejonu dnieprowskiego stolicy), aby dowiedzieć się więcej o Ukraińskich Strzelcach Siczowych, a w szczególności o bitwie pod Motowyliwką w grudniu 1918 roku, swoje wystąpienie przygotował pisarz Andrij Moroz. Podkreślił on szczególną oddajność siczowców sprawie ukraińskiej, ich rycerskie wychowanie, uprzejmość, uczciwość i duchowość. Temat historii powstania Ukraińskich Strzelców Siczowych rozwinął w swoim wystąpieniu autor publikacji i prowadzący „okrągły stół” Mychajło Sopiwnyk. Opierając się na wspomnieniach dr. Kyryła Trylowskiego, założyciela i organizatora towarzystw „Sicz”, „Ukraińscy Strzelcy Siczowi”, 13 marca 1913 roku to historyczna data powstania wojskowego towarzystwa „Ukraińscy Strzelcy Siczowi”. Ukraińscy Strzelcy Siczowi ochraniali wszystkie instytucje państwowe, w szczególności Centralną Radę, brali udział w walkach pod Krutami, w walkach w Kijowie podczas bolszewickiego powstania w Arsenale i warsztatach kolejowych w styczniu 1918 roku, w zaciętych walkach o Korosteń w lutym 1918 r. 10. i 11. dywizja Strzelców Siczowych walczyły w składzie Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej, utworzono Korpus Strzelców Siczowych pod dowództwem pułkownika Jewhena Konowalcia. O heroicznych walkach Korpusu Siczowców o Ukraińską Republikę Ludową wiele powiedziano we wspomnieniach generała Ołeksandra Udowyczenki, szefa Sztabu Generalnego ukraińskiego wojska okresu URL. O bitwie Ukraińskich Strzelców Siczowych o wieś Litky z bandami Murawjowa, które parły do Kijowa w styczniu—lutym 1918 roku, opowiedział proświcianin, generał chorąży MS „Kozactwo” Mykoła Ocun. Pamięć ludowa przechowuje wspomnienia o tamtej bitwie i o miejscu pochówku Strzelców-kozaków. Na miejscu pochówku usypano, zgodnie z kozackim zwyczajem, mogiłę, lecz bolszewicko-komunistyczny system nie mógł dopuścić do istnienia takiego pomnika i mogiłę rozkopano. Jednak mieszkańcy wsi odnowili ją i ustawili kozacki krzyż na miejscu pochówku bohaterów. Za to został ukarany zesłaniem na Sybir wiejski cieśla Stepan Oberemek. W 1996 roku mogiłę odnowiono ponownie i ustawiono krzyż, a w 2001 roku uporządkowali ją miejscowi litkiwscy patrioci Wołodymyr Czepur, Wasyl i Lidija Szusti, Wiktor Tereszczenko, Wiktor i Ołeksandr Muzyczenkowie, Mykoła Własenko, Mykoła Sadowyj, Ołeksej Szowkun, Ołeksandr Omelczuk. Należy zachować i przekazać kozacką i strzelecką sławę młodzieży, aby przyszłych obrońców Ojczyzny wychować na świadomych narodowo potomków rycerskiego męstwa. Petro ANTONENKO. Podczas niedawnej wizyty roboczej w Baturynie Prezydent Wiktor Juszczenko wyraził zaniepokojenie powolnym tempem odrodzenia hetmańskiej stolicy i postawił zadanie zakończenia głównych prac renowacyjnych do listopada przyszłego roku, 300. rocznicy tragicznej daty — zniszczenia miasta przez wojska moskiewskie. Prezydent i na jego polecenie rząd przyjęli szereg ważnych decyzji dotyczących Baturyna. Przede wszystkim dekretem głowy państwa historyczno-kulturowemu rezerwatowi „Baturyn — hetmańska stolica” nadano status Narodowego. Oprócz tego, decyzją Gabinetu Ministrów główny obiekt historyczny Baturyna — Pałac hetmana Kyryła Rozumowskiego przekazano z własności komunalnej obwodu na własność państwową. Pałac podporządkowano Ministerstwu Kultury i Turystyki Ukrainy z włączeniem go w skład Narodowego rezerwatu „Baturyn — hetmańska stolica”. Prezydent polecił również Rządowi rozpatrzenie kwestii nadania osiedlu typu miejskiego Baturyn statusu miasta. Oczywiście, w tym celu muszą zostać zakończone rozpoczęte w ostatnich latach znaczne prace związane z gazyfikacją, budową, rozwiązano wiele innych kwestii społecznych. Głowa państwa poleciła również Czernihowskiej obwodowej administracji państwowej oraz Ministerstwu Obrony Ukrainy rozpoczęcie przygotowań do utworzenia w Baturynie liceum wojskowego. Są wieści także z jeszcze jednego świętego dla całej Ukrainy i światowego ukraiństwa miejsca — z Krut. Dopóki trwa śledztwo w sprawie znieważenia pomnika Bohaterów Krut, w celu niedopuszczenia do takiego barbarzyństwa na terenie memoriału zainstalowano całodobowy monitoring wideo. Być może to powstrzyma nowych barbarzyńców. Choć, oczywiście, prawo musi ukarać wrogów naszej państwowości. Wskazywano na potrzebę godnego uwiecznienia tego ważnego wydarzenia historycznego i na jubileuszową 90. rocznicę podpisania umowy ustanowić w tym miejscu nowy znak pamiątkowy według projektu fastiwskiego rzeźbiarza Anatolija Drewieckiego oraz ustawić w centrum miasta pomnik Jedności, a także uwiecznić to wydarzenie w nazwach ulic miasta. Ale aby zamierzenia się ziściły, potrzebne jest nie tylko pragnienie nieobojętnej społeczności, ale i pomoc organów władzy w osobie radnych miasta, którym należy, nie zwlekając, zwrócić się do centralnych i obwodowych organów władzy z prośbą o wydzielenie z budżetu centralnego i obwodowego środków na realizację projektów oraz zaplanować w budżecie miejskim pewną sumę na częściowe finansowanie uroczystości jubileuszowych. Nam, fastiwianom, warto sławić swoje miasto, swoją historię, szczycić się naszą wiekopomną przeszłością, która inspirowałaby i kształtowała następne pokolenia.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
