Strona · s. 16strona oryginału ↗
JAK DZIEWCZĘTA WRÓŻYŁY W DZIEŃ ŚWIĘTEGO ANDRZEJA
Слово Просвіти, №51 за 2007 рік
Ołena TUNIK Zdjęcia Witalija MOROZA Sekretarz odpowiedzialny Iryna SZEWCZUK Dział literatury Ulana HLIBCZUK 270 55 57 Dział kultury Wałentyna DAWŁDENKO 270 55 57 Dział korekty Iryna STELMACH Ołena SZYŁHA 278 63 69 Skład komputerowy Iryna SZEWCZUK Ołeh BESSKYJ 278 63 69 Redaktor dyżurny Ulana HLIBCZUK Księgowość 279 41 46 Adres redakcji: ul. Chreszczatyk, 10HB, m. Kijów, 01001 E-mail: slovo_prosvity@ukr.net http://slovoprosvity.com.ua Wydrukowano z gotowych form fotograficznych w kombinacie “Presa Ukrajiny” w środę. Zam. nr 3301251 Nakład numeru — 9000 Korespondencja z czytelnikami — tylko na łamach gazety. Odpowiedzialność za wiarygodność informacji ponoszą autorzy. Redakcja zastrzega sobie prawo do redagowania i skracania tekstów. Przy korzystaniu z naszych publikacji powołanie się na “Słowo Proświty” jest obowiązkowe. Indeks gazety “Słowo Proświty” — 30617 Cena prenumeraty, uwzględniając usługi pocztowe: na miesiąc — 3,94 hrywny. na 3 miesiące — 11,32 hrywny. na 6 miesięcy — 21,64 hrywny. 0 7 0 5 1 4 820095 780016 W noc andrzejkową młodzi proświcianie urządzili wieczornice. Dom zastąpił Narodowy Uniwersytet Pedagogiczny im. M. Drahomanowa. Na początku wieczornic kogut uciekł ze sceny (nawet “gospodarz” go nie złapał). Kiedy dziewczęta weszły do chaty, “gospodyni” wygoniła z domu “gospodarza”, żeby nie przeszkadzał. A same zaczęły wróżyć. Za “gospodarza” robił Serhij Wasyluk, lider zespołu “Tiń Soncia”. Na sali zebrał chłopaków i poszli razem podglądać, co też dziewczęta wywróżą. Najpierw puszczano świeczki na wodę. Cudem to było czy zwykłym zbiegiem okoliczności, ale dwie świeczki jednak przywarły do “brzegu”, jedna została pływać pośrodku, a czwarta całkiem zgasła. Dalej brano cztery miski, pod którymi “gospodyni” schowała chleb, wstążkę, kwiat oraz pierścień. A dziewczęta już wybierały: cieszyła się Oksana, która wyciągnęła pierścień, a oto Tetiana natrafiła na kwiat — jeszcze będzie panienką, jednak rozczarowania nie było, bo w wieku 18 lat za wcześnie na zamążpójście. Potem ktoś z sali przyniósł jednak koguta. Postawiono dla niego miskę z wodą, nasypano ziarna i położono lusterko. Każda z dziewcząt puszczała go, a kogut szedł tam, dokąd go ciągnęło. U Oksany i Marii poszedł do ziarna — pracowity będzie mąż, a oto u Kateryny poszedł całkiem w bok: jaki to będzie mąż — kto go tam wie. Dobrze, że do żadnej nie poszedł do wody czy lusterka, bo mąż byłby pijakiem albo leniem. Ledwo dziewczęta zdążyły powróżyć z kogutem, jak przyszli chłopcy z “gospodarzem”. Przynieśli kołacze, a dziewczęta poczęstowały ich oraz gości z sali pierogami — z kaszą jaglaną, makiem i rodzynkami. Choć nie były postne, nikt nie odmówił. Kilka pierogów było z kwaśnymi jabłkami — żeby chłopakom “dosolić”, ale oni nawet nie zrozumieli, że to zrobiono umyślnie. Dziewczęta wyniosły kałytę, przywiązały czerwoną wstążką do kołka, który był zamiast belki stropowej. “Gospodarze” zaczęli wybierać z sali pana Kałytyńskiego, który trzymał “belkę” z kałytą, oraz pana Kociubyńskiego, który wjeżdżał na salę na “kociubie”, czyli pogrzebaczu. Pożałował Kałytyński wszystkich Kociubyńskich — wziął zamiast sadzy śmietanę, żeby było smaczniej: Dobry wieczór, Kałytyński! Dobry wieczór, Kociubyński! Przyjechałem kałytę gryźć! A ja będę po wargach pisał! A ja ugryzę! A ja wpiszę! Pierwszy gryzł Witalij Moroz, jego nie ominęła łyżka ze śmietaną, która pisała po wargach za to, że się śmiał. Nikt nie powstrzymał się od śmiechu przed groźnym Kałytyńskim. Kiedy śmietany prawie nie zostało, dziewczęta zdjęły kałytę i podzieliły między uczestników i gości. Potem wbiegł na salę zaproszony gość, współczesny bajarz Sasza Lirnyk. Zostawił mnóstwo pozytywnych emocji, opowiedziawszy swoje bajki.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
