Strona · s. 11strona oryginału ↗
Wyjątkowa wystawa siwego Mistrza
Слово Просвіти, №51 за 2011 рік
tego, z kim udało ci się spotkać. Los podarował mi spotkanie z Wasylem Iwanowiczem po ciężkiej próbie, po której ścieżka ludzkiego życia rzadko wznosi się w górę, częściej gwałtownie urywa się w przepaść… Stałem się tylko małą kroplą w bezmiarze morza ludzkich losów, napiętnowanych przez komuno-faszystowski system, który obojętnie zmiażdżył miliony ludzkich istnień na całej Ukrainie. Nie będę opowiadał, dlaczego ta bieda przyszła do mojego życia, być może zbyt wierzyłem ludziom i byłem szczery. Więc jesienią 1979 roku, po „orzeczeniu o zdjęciu z ewidencji komendantury specjalnej”, przyjechałem do Kijowa, nie mając ani kątów, ani podwórka, ani rodziny, ani żadnych potrzebnych znajomości
Walerij Franczuk (przy mikrofonie) na otwarciu wystawy Wasyla Zabasztty (po prawej)
Po raz pierwszy spotkałem się z Wasylem Iwanowiczem w studiu i od razu, bez zastrzeżeń, mu uwierzyłem. Następnym razem przyniosłem już swój dorobek i bardzo się denerwowałem. Były to pejzaże rodzinnej Chmielnicczyzny, wykonane węglem, pastelą, oraz portrety ludzi, z którymi zetknął mnie los. Wasyl Iwanowicz pozwolił rozłożyć rysunki w dużej sali. Uważnie przejrzał moje prace i zaprosił studentów, którzy ćwiczyli w innym pokoju, aby je obejrzeli. Bardzo się denerwowałem. W końcu słyszę głos Wasyla Iwanowicza: „Widzicie, ile napracował ten chmielniczanin? Tak trzeba pracować, aby osiągnąć sukces”. Ciepło, po ojcowsku mnie objął i zaprosił do studia na zajęcia.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
