Strona · s. 9strona oryginału ↗
«OPOWIADAJCIE O BOHATERACH»
Слово Просвіти, №52 за 2004 рік
ODPOWIEDZI NA ANKIETĘ
Ankieta, którą zaproponowaliśmy w nr 48 „Słowa Proświty”, wzbudziła zainteresowanie czytelników, z których zdecydowana większość stale prenumeruje nasz tygodnik od 2003 roku. Przy czym, z reguły, ankietowani czytają „Słowo Proświty” regularnie, w całości, a następnie przekazują gazetę innym. Statystyka odpowiedzi na ankietę świadczy o tym, że trzech na każdych pięciu prenumeratorów przekazuje swoje egzemplarze „Słowa Proświty” nie mniej niż dwóm-trzem osobom lub do biblioteki. W ten sposób możemy stwierdzić, że mając faktyczny nakład 16 000 egzemplarzy, pracujemy dla kręgu czytelników liczącego nie mniej niż 40 000 osób. A to już potężna wspólnota zwolenników-jednomyślników, którzy czytają nas we wszystkich obwodach i rejonach Ukrainy. Taka ogromna sieć czytelników, oczywiście, jest zdolna do wielkich rzeczy. Na przykład, gdyby nawet jeden na dziesięciu naszych czytelników choć raz w roku przesłał nam list, w którym opowiedział o ciekawych (niezwykłych, pouczających dla innych, kształcących, informacyjnie przydatnych, egzotycznych, optymistycznych, oryginalnych itp.) wydarzeniach lub spostrzeżeniach, to byłoby to już aż 4000 ciekawostek! Łatwo obliczyć, że wydając rocznie 52 numery „Słowa Proświty”, możemy otrzymać do każdego wydania — 4000:52 = około 77 listów-propozycji, listów-opowieści, listów-wyznań. Przypominamy czytelnikom, że redakcja z większą uwagą przyjmuje nadesłane teksty, jeśli są one wydrukowane i mają objętość nie większą niż 1—2 strony. Mogą to być krótkie opowieści o istocie jakichś wydarzeń, zjawisk, przypadków, tradycji, zwyczajów, — wszak nasz tygodnik jest kulturologiczny. Co więcej, upodobania i gusta naszych czytelników również znajdują się w proświtańskim nurcie kulturologicznego ukierunkowania gazety. W szczególności świadczą o tym odpowiedzi na drugie pytanie ankiety, potwierdzając, że naszym czytelnikom najbardziej podobają się publikacje w działach „Język jest jeden”, „Polityka”, „Społeczeństwo i my”, „Kultura”, „Postacie”, artykuły na tematy historyczne i literackie. Ciekawe, że prawie połowa ankietowanych wśród swoich ulubionych publikacji wskazała refleksje korespondentów w dziale „Wiecz Wieczorny czytelników”. Zdecydowana większość ankietowanych odmówiła odpowiedzi na trzecie pytanie: z jakich publikacji należy zrezygnować. Najwyraźniej czytelnicy uważają, że w „Słowie Proświty” nie ma nic zbędnego. Wyjątek stanowi chyba propozycja pani M. A. Zajko z Zaleszczyk, która nie przyjęła naszej publikacji o Oksanie Zabużko i uważa, że ona „niczego pożytecznego nie daje czytelnikom”. Nie będę polemizować z szanowną panią M. A. Zajko, ale dla informacji zaznaczę, że zagraniczny nakład utworów bezsprzecznie utalentowanej O. Zabużko już prawdopodobnie przekroczył jej krajowe wolumeny wydań, a zatem ocena w rodzaju „niczego pożytecznego” wyraźnie przeczy faktom popytu czytelniczego. Tym bardziej, że mało kto z literatów-mężczyzn wyróżnia się tak wysokim poziomem kultury językowej i erudycji, jak O. Zabużko. Co jeszcze z wydawnictw periodycznych czytają nasi czytelnicy? Około połowa ankietowanych nie ogranicza się do „Słowa Proświty” i prenumeruje inne wydania, — jak wyjaśnia historyk i dziennikarz Iwan Tkacz z miasta Ostróg na Rówieńszczyźnie — „żeby mieć większą informację”, a także żeby „śledzić akcję Cerkiew Tarasowa”. A dobrodziej A. A. Kowalenko z Konotopu, zważywszy na swoje poważne 83 lata, nabiera młodzieńczego ducha właśnie ze „Słowa Proświty” oraz jeszcze z „Ukrainy Mołodej”, robi wycinki z naszego tygodnika. Między innymi, jak się okazało, znaczna część czytelników robi wycinki i zbiera roczniki „Słowa Proświty”, całkiem słusznie uważając, że publikacje na tematy kulturologiczne, społecznie znaczące, a zwłaszcza na temat języka ojczystego nie starzeją się i zawsze mogą się przydać. Ołeksandr Tarasenko z Łubniów proponuje nam wprowadzenie dodatkowego działu „Zapomnieniu nie podlega”, w którym, w szczególności, zamieszczać materiały o zbrodniach komunistycznego reżimu. Dziękujemy Mykole Kondratence z miasta Stryj na Lwowszczyźnie za nadesłane nam patriotyczne wersy poetyckie i dobre słowa pod adresem naszego szefa-redaktora Pawła Mowczana. Mykoła Dmytrowycz prenumeruje kilka gazet, ale, jak pisze w ankiecie, „Słowo Proświty” szanuje za „uczciwe spojrzenie na politykę” i zbiera rocznik. Pan Mykoła również proponuje nam wprowadzenie specjalnego działu „Bohaterowie niepodległej Ukrainy”, w którym opowiadać o najlepszych ludziach Narodu. Dziękujemy za ciekawą propozycję.
Roman ZAPOLSKI
WIERSZE Z LISTÓW
Czytam „Słowo Proświty” od 2004 r. regularnie, w całości i przekazuję do czytania innym. Podobają mi się wasze publikacje na tematy polityki, historii, literatury, kultury. Moim zdaniem, należy zrezygnować z publikacji, w których jest mało konkretów, a dużo różnych ogólników, kiedy autor „wyciąga” temat. Uważam, że „Słowo Proświty” powinno wprowadzić dział „Nasza rodzina”, w którym naświetlać życie regionów. Gazeta „Słowo Proświty” jest mi przydatna tym, że jest prawdziwa i odważna, w niej szukam odpowiedzi na swoje pytania.
Iwan REDCZYĆ, literat, miasto Żytomierz
Stale zacząłem czytać „Słowo Proświty” od 1993 roku. Niektóre materiały czytam po kilka razy, przechowuję roczniki minionych lat. Szczególnie interesują mnie publikacje na tematy kozactwa, historii, języka. Byłoby nieźle wyjaśnić (choć raz w roku) znaczenie symboli umieszczonych w nagłówku każdej kolumny obok nazwy działu. Na przykład, bardzo zainteresowało mnie „oko w trójkącie”, które nierzadko pojawia się nad ciekawymi publikacjami. W „Słowie Proświty” znajduję przyjaciela-doradcę, rozmówcę w burzliwym morzu naszego życia. Dziękuję za radę i wsparcie, wszak poglądy moje i gazety są zbieżne. Pozostaję nadal aktywnym czytelnikiem i korespondentem „Słowa Proświty”.
Borys MARYNCZENKO, miasto Nowa Kachowka
NIE MOGĘ MILCZEĆ
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
