Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 9strona oryginału ↗

TRZYMAJCIE TAK DALEJ!

Слово Просвіти, №52 за 2004 рік

PANEGIRYK Wy tak pięknie, tak miło prosicie drogich czytelników, by Wam pisali, że mimo woli, chowając swoją skromność do kieszeni, nabiera się ochoty, by Wam napisać. Przepiękna, cudowna, potrzebna, słuszna, narodowa, oświeceniowa jest Wasza gazeta „Słowo Proświty”! Nie ma u Was ani zbędnej dydaktyki, ani niepotrzebnych pouczeń, nie poddajecie się prowokacjom. Macie wszystkiego w sam raz: polityki, historii, literatury, poezji, religii, sportu, sztuki, wybitnych osobistości, sobornej geografii. U Was wszystko jest słuszne: słuszna postawa narodowa, słuszny kurs, słuszna taktyka, słuszne rozmieszczenie fotografii, słuszne poznawcze wątki. Nazywacie się „Słowo Proświty”. Waszym przeznaczeniem jest oświata ukraińskiego sobornego narodu, zapoznawanie ze sobą krańców Ukrainy (Hucułów ze słobożańcami). Waszym przeznaczeniem jest przestrzeganie zasad państwowych, religijnych tradycji chrześcijańskich, ludowych zwyczajów. Jeśli zaczniecie zabawiać niewybrednych czytelników erotycznymi zdjęciami, biesiadnymi anegdotami, to nie będziecie „Słowem Proświty”. Musicie nadawać ton takim czytelnikom, niech oni wznoszą się do Waszego poziomu, a Wy nie macie prawa obniżać się do poziomu bezideowych i beznarodowych czytelników. Macie bardzo dobrych, wykwalifikowanych korespondentów. Na przykład W. Witenko z Użhorodu, który napisał o słowie region. Rzeczywiście, to słowo wielu Ukraińców używa nieprawidłowo. Jestem szczególnie wrażliwa na lingwistykę dźwiękową. Jak W. Witenko bardzo dowcipnie, zbierając wyraziste przykłady, pisze! W. Jewstratow z Charkowa: „Dwujęzyczność — narodowa pułapka” — bardzo trafne określenia i dobrze, że w Charkowie są tacy Ukraińcy, którzy bronią języka ukraińskiego. A i o Muzeum Krzemienieckim L. Antoniuk, o Bolechowie — centrum Bojkowszczyzny (choć wiem, że Sambor to centrum Bojkowszczyzny); ale wszystko jest bardzo słuszne i nie tylko starsi (jak ja), ale i młodzi mają co czytać — „Skała Dowbusza”, „Muzealny zaułek”, „Proroczy pogląd Kamieniara” profesora S. Złupki (połączono sytuację polityczną czasów Franki ze współczesną polityką)! A oto publikacja Ołeksandra Sorokina, studenta Narodowego Uniwersytetu Pedagogicznego im. M. Drahomanowa — wspaniały materiał o Juriju Lypie — niczym nie różni się pod względem stylu literackiego od profesorskiego, nawet bardzo twórczo i oryginalnie wykłada on swoje myśli, to przyszły perspektywiczny dziennikarz: „Takie młode, a takie mądre!”. Nie mogę pominąć „Pasieki na chreszczatyckim balkonie”. To unikalny cud! A oprócz tego, ten pa- OD REDAKCJI Oczywiście, miło nam otrzymywać i czytać podobne listy. Miło nie tylko na poziomie emocji, ale przede wszystkim właśnie z intelektualnego punktu widzenia. Bo w tym przypadku mamy do czynienia z czytelniczką, która nie tylko bawi się przygotowanymi przez nas materiałami, ale uświadamia sobie ich treść analitycznie i systemowo w kontekście wydarzeń. Tacy czytelnicy są partnerami w naszym wspólnym interesie, w naszej pracy. O takich czytelników jesteśmy spokojni. Oni pozostaną z nami. Natomiast bardzo niepokoją nas czytelnicy-milczkowie, którzy noszą w sobie niezadowolenie z naszych publikacji, którzy nie do końca rozumieją nasze teksty i nasze intencje, którym trzeba pomóc oświeceniem. Zwłaszcza obecnie, kiedy, według danych niektórych sondaży socjologicznych, jeszcze śpiewający bandurzysta, a jaki przystojny, z brodą, a wyszywana koszula jaka piękna i prawidłowo wyszyta, bo haft ciągnie się aż do pasa. To porywający wątek! I stelmachów nie można skrzywdzić nieuwagą. Cudownie, że są tacy ludzie, że jest taki zakład wozów w Połtawie, o którym korespondent Anatolij Nedawnij tak dowcipnie napisał, przedstawił rysunki, zdjęcia i wyjaśnienia słów. A „Włochy i Ukraina” — o muzeum Chanenków w Kijowie W. Koskinej, a „Rodzinny triumwirat artystyczny” Hanny Kozaczenko! Macie bardzo erudycyjnych korespondentów i dobrych redaktorów. W „Słowie Proświty” wszystko jest słuszne, wszystko na miejscu, wszystko rozmieszczone estetycznie, przyjemnie dla oczu czytelników. Trzymajcie tak dalej! Myrosława ZAJKO, wieś Zaleszczyki, obwód tarnopolski. do 16% obywateli Ukrainy nie zdecydowało, na kogo głosować, nie są pewni, czy przyjdą do urn wyborczych, a zatem nie chcą wpłynąć na własny i nasz wspólny los w najbliższej perspektywie. Cokolwiek by się nie stało, październik 2004 już wejdzie do historii Ukrainy wydarzeniami, których skutki wykraczać będą daleko poza granice ukraińskiego czasu i przestrzeni. Trzydziestemu pierwszemu października pisane było rozdzielić, rozgraniczyć dwie epoki. Na tej granicy nie można być milczkiem, nie można dzisiaj poruszać się dalej z niewyjaśnionymi pytaniami, z niepewnością, z przekonaniami zbudowanymi nie na faktach, a na plotkach. Napiszcie do nas, Szanowni! Jeszcze jest czas na wyjaśnienia. A my obiecujemy, że na wszystkie Wasze pytania udzielimy uczciwej odpowiedzi. Szanujmy się!

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn