Strona · s. 5strona oryginału ↗
ANATOLIJ KINDRATENKO: „PRACUJEMY, ABY O „PROŚWICIE” SŁYSZANO”
Слово Просвіти, №52 за 2007 рік
Ostatnio naszą redakcję odwiedził laureat nagrody Akademii Nauk Ukrainy z fizyki im. Kyryła Synelnykowa, doktor nauk fizyczno-matematycznych, profesor, niezmienny od 1990 roku przewodniczący Charkowskiego Obwodowego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki Anatolij KINDRATENKO. Pracując w Charkowskim Narodowym Uniwersytecie im. W. Karazina, Anatolij Mykołajowycz napisał cztery monografie oraz podręcznik dla studentów z fizyki plazmy i elektroniki plazmowej. Jest założycielem i redaktorem ogólnoukraińskiej gazety dla dzieci „Żurawłyk”, napisał wiele artykułów z zakresu polityki, historii, stosunków międzynarodowych. Od 1995 r. zaczął gruntownie opracowywać nieprzebadane kwestie współczesnej i dawnej historii Rusi-Ukrainy, których oficjalni ukraińscy historycy poruszać nie odważają się. Napisane na te tematy kilka prac było wielokrotnie drukowanych na Ukrainie w łącznym nakładzie ponad 40 tys. egzemplarzy. Olesja MUDRAK W Siewierodoniecku w obwodzie ługańskim odbył się XII Ogólnoukraiński festiwal poezji dziecięcej „Dżerełce” im. Josypa Kurłata. Założyciele festiwalu — Ministerstwo Kultury i Turystyki Ukrainy, Ministerstwo Oświaty i Nauki Ukrainy, Ukraińskie Państwowe Centrum Służb Socjalnych dla Młodzieży, Narodowy Związek Pisarzy Ukrainy, Ługański Obwodowy Fundusz Charytatywny Wsparcia Regio- Na podstawie analizy prac grecko-łacińskich autorów IV—VI w. Ammiana, Priskosa, Jordanesa i innych, staroukraińskiego zabytku IX w. „Księgi Welesa”, współczesnych badań archeologicznych i językoznawczych autor doszedł do wniosku, że europejscy Hunowie, którzy pod koniec IV—w pierwszej połowie V w. stworzyli imperium od Wołgi do Renu, należeli do plemion czerniachowskich i byli naszymi przodkami Antami. „Europejscy Hunowie — przodkowie Ukraińców” — tak nazywa się nowa książka autora, która ukazała się w październiku tego roku. Z okazji 139. rocznicy towarzystwa „Proświta” Anatolij Kindratenko opowiedział o swojej działalności społecznej i specyfice pracy „Proświty” w Charkowie. — Jaka, Pana zdaniem, jest rola „Proświty” we współczesnej Ukrainie? — Możliwości „Proświty” określają, po pierwsze, ci ludzie, którzy należą do szeregów organizacji. Boli ich to, co ukraińskie, niepokoją się o swoje rodzime — praca trwa. A po drugie, zabezpieczenie finansowe. Kiedy go nie ma — nie ma możliwości, by coś robić. Na Charkowszczyźnie „Proświta” zajmuje się działalnością wydawniczą. Gazeta „Żurawłyk” ma 20 tysięcy prenumeratorów, od których otrzymujemy kilkaset listów miesięcznie — zatem jest czytana i lubiana. W ostatnim czasie wydajemy wiele książek na temat Hołodomoru, OUN-UPA. Hanna Stolarowa, inżynier z zawodu, napisała wspaniałą pracę encyklopedyczną o bliskich i rodzinie Łesi Ukrainki, piękną pracę o Hryhoriju Skoworodzie — my je wydaliśmy. Nasze wydawnictwa rozpowszechniamy nie tylko w obwodzie charkowskim, ale i w innych obwodach Wschodniej Ukrainy. Prowadzimy aktywną pracę kółkową. Zdjęcie Jewhena Buketa Działają kółka języka angielskiego, gry na bandurze przy „Młodej Proświcie”. Tworzymy nowe oddziały i odnawiamy stare, przy których formujemy biblioteczki. Również rozwozimy książki po szkołach. Niestety, nie udaje się tego robić centralnie, gdyż organy władzy nam nie pomagają. — A środki na działalność organizacji szukacie u sponsorów, czy jednak finansuje budżet państwowy? — Jesteśmy szczerze wdzięczni Ogólnoukraińskiej „Proświcie” za to, że częściowo pokrywa koszty wydania gazety „Żurawłyk”. Jeszcze całkiem niedawno nasza gazeta nawet przynosiła zysk, a teraz druk podrożał półtora raza, dlatego staliśmy się dotacyjni. Budżet nam nic nie daje. Pozyskujemy środki samodzielnie. — Ile oddziałów „Proświty” działa na Charkowszczyźnie? — Niestety, niewiele. Działa organizacja miejska w Charkowie, a z 36 rejonów obwodu pracą proświtańską objętych jest tylko siedem. Oczywiście, to mało, chciałoby się więcej, ale z drugiej strony — nie możemy robić „Proświty” najazdami. Potrzebni są lokalni aktywiści, i kiedy znajduje się taka osoba, to obowiązkowo tworzymy oddział. Czasami pomaga w tym praca wykładowa w terenie. — Czego życzyłby Pan proświtanom Ukrainy? — Życzenie mam zawsze jedno — aktywniej pracować, nie zamykać się w sobie i wychodzić w szeroki świat, aby o „Proświcie” słyszano. Rozmowę prowadził Jewhen BUKET
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
