Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 9strona oryginału ↗

Trzecie życie Iwana Koszeliwca

Слово Просвіти, №52 за 2007 рік

Sto lat od dnia urodzin absolwenta Niżyńskiego Instytutu Ludowej Oświaty, literaturoznawcy na emigracji Iwana Maksymowycza KOSZELIWCA poświęcono Koszeliwieckie czytania. Organizatorami byli Instytut Literatury im. Tarasa Szewczenki Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, Niżyński Państwowy Uniwersytet im. Mykoły Gogola, Centrum Współpracy Humanitarnej z ukraińską diasporą oraz Katedra Literatury Ukraińskiej. Trzeci powrót Iwana Koszeliwca do swojej alma mater. Po raz pierwszy przekroczył próg szkoły wyższej, przyjechawszy do Niżyna z Wielkiej Koszeliwki na Niżyńszczyźnie. Dyplomowany nauczyciel języka i literatury ukraińskiej za prawdziwość swoich poglądów doznawał prześladowań w okresie stalinizmu. Znalazłszy się poza granicami Związku Radzieckiego po II wojnie światowej, nasz rodak zaczął swobodnie rozwijać własną twórczość jako literaturoznawca i tłumacz, redaktor czasopisma „Suczasnist”, profesor Ukraińskiego Wolnego Uniwersytetu, czynny członek Ukraińskiej Wolnej Akademii oraz Naukowego Towarzystwa im. Tarasa Szewczenki. Krytyczno-literacka myśl Iwana Koszeliwca była alternatywą wobec oficjalnego dyskursu – stwierdziła w referacie kandydat nauk filologicznych, starszy pracownik naukowy Instytutu Literatury im. T. Szewczenki NAN Ukrainy Ludmyła Tarnaszynśka. Kandydat nauk filologicznych, pracownik naukowy tej samej placówki Natalka Łysenko badała problemowe wypełnienie i stylistyczne aspekty koncepcyjnego artykułu Koszeliwca „Szістdesiatnyky”. Właśnie tym terminem określił postawę obywatelską ukraińskich inteligentów tamtego czasu jego współmyślący na emigracji. Znakową postacią w tym kręgu był i pozostaje doktor filozofii, pisarz, obrońca praw człowieka, redaktor gazety „Nasza wira” Jewhen Swerstiuk. Praca Koszeliwca „Suczasna literatura URSR” okazała się raczej naukową niż ideologiczną interpretacją zasług tych czy innych pisarzy – powiedział on. Jej autor periodyzował ukraińską literaturę według czterech pokoleń pisarzy. I najlepszym romantykiem został Mykoła Chwylowy, genialnym – Pawło Tyczyna, spontanicznie narodowym poetą – Olek-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn