Strona · s. 13strona oryginału ↗
Rodacy
Слово Просвіти, №52 за 2007 рік
— Wy moi drodzy! Lata przyjaźni zespoliły nie tylko dusze Hryhira i Wołodymyra, ale także ich twórczość. Tak, głównego bohatera niedokończonego utworu „Żywot Artema Bezwikonnego” Hryhir po raz pierwszy zobaczył u Wołodymyra: „Pod cętkowanym deszczem czapka Artema huczała jak bęben: w zawieruchę szeleściła, bo śnieg się o nią ślizgał, a w mróz trzeszczała…” Oto on na zdjęciu, mądry chutorianin Andrij Kuć, z wielkimi, zrobionymi ciężką pracą rękami, podobnymi do grabi. Na czole zoranym zmarszczkami odbiła się wiekowa chłopska mądrość i starcza smutek. A oto jeszcze fotografia Biłousa: bardzo stara, zgarbiona babcia idzie obok połowicznie zawalonej chaty. To bohaterka opowiadania Hryhira Tiutiunnyka: „W chacie mieszka stara ślepa babka Hanna, we wsi nazywana Wutoczką. Kto i kiedy ją tak ochrzcił, już nikt nie pamięta” („Wutoczka”). Ślepa babka Hanna. Przyjechali synowie, pobyli — i w drogę, a ona została ze swoją ciemnością i z czarną w dziurach chatą. Ile smutku w przyziemionej postaci, dostrzeżonej przez obu artystów! To jakby jęk nad matczyną dolą. Wołodymyr Biłous ma dużą kolekcję zdjęć, wykonanych przez fotografów dawnych czasów. Historia rodzinnej Połtawszczyzny patrzy na nas oczami „lohwyckich buntowników”, oczami Symona Petlury i sprzedawczyni słodyczy z jarmarku. Pod reprodukcjami fotograficznymi często nie podano lat ani nazwisk, ale jakież zadziwiające typy! Wpatrujesz się w twarze i widzisz bohaterów Panasa Myrnego, Wołodymyra Malyka, Natalii Baklaj, Dmytra Szupty. Stworzył serie prac, w których głównym bohaterem jest kobieta: „Sen”, „Kobieta i noc”, „Pogańskie misteria”, „Feeria kamieni szlachetnych”. Wizerunek kobiety na tle klejnotów nie ma sobie równych. Uderzają też „Losy drzew”, które czymś bardzo przypominają ludzkie losy. Wołodymyr Biłous — członek Związku Artystów Fotografików, członek Narodowego Związku Dziennikarzy, laureat nagrody imienia Wołodymyra Malyka. Miał dziewięć wystaw indywidualnych w Kijowie, w tym w Związku Pisarzy i w Akademii Kijowsko-Mohylańskiej. Wołodymyr Fedorowycz jest jednym z laureatów Międzynarodowego Konkursu Fotograficznego 2000 roku, organizowanego przez gazetę „Dzień” i firmę „Kodak-Ukraina”. Artysta fotograf otrzymał trzecią nagrodę w kategorii „Stulecie” i został zwycięzcą konkursu sympatii widzów. Przez wiele lat Biłous pracował nad albumem „Hryhir Tiutiunnyk na fotografiach”. W 2005 roku album ujrzał światło dzienne. To wielka radość i zwycięstwo artysty! A obecnie, na progu siedemdziesiątki, artysta jest w twórczych poszukiwaniach. Jego swobodne interpretacje fotograficzne są oryginalne i nieoczekiwane. Tak trzymać, maestro!
EPILOG Idziemy z Wołodymyrem Biłousem gwarnymi Łubnami. Rozmawiamy o rodzinie — Larysa mieszka w Krasnodarze, wybrała zawód biologa. Oksana, historyk sztuki, mieszka w Kijowie. Katia — w Sudanie. Małżonkowie są dumni z dzieci.
— A kto są te dziewczyny, które pozują przed obiektywem?
— O, to jest ich ze sześćdziesiąt! Niektóre przyjeżdżają z innych miast, a nawet z Połtawy. Młodość pragnie piękna. Niektórych interesuje: „Jakie będzie moje ciało wśród klejnotów?”
— A jak do tego odnosi się Tamara Stiepanivna?
— W domu nigdy nie było nade mną policyjnego nadzoru. Pewnie dlatego tak długo jesteśmy razem z żoną — dzieli się Wołodymyr Fedorowycz.
Artysta fotograf pokazuje swoją wystawę w kawiarni „Kapkan”. „Dyplomowa praca młodej czarownicy”, „Czasza zmartwychwstania”, „Modlitwa poganki” — to tylko wybrane prace, które każą się zatrzymać i zachwycić. Świat jest piękny!
Potem wchodzimy do fotoklubu „Sofit”, gdzie zorganizowano wystawę ku czci świętej pamięci fotografa Ołeksandra Szczerbakowa. W tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym pierwszym roku temu mężczyźnie udało się wziąć udział w wystawie fotograficznej w Berlinie wśród uczestników z 125 krajów świata. Tam jego prace otrzymały srebrny medal.
Wielka, szczera i bogata dusza ma Wołodymyr Biłous. Cieszy się sukcesami młodych fotografów, cieszy się tym, że udało mu się zrobić dla ludzi. Jak w latach 70. cieszył się opowiadaniami Hryhora Tiutiunnyka…
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
