Strona · s. 4strona oryginału ↗
NIEŚĆ LUDZIOM ŚWIATŁO POWITANIE ŚWIĄTOBLIWEGO PATRIARCHY KIJOWSKIEGO I CAŁEJ RUSI-UKRAINY FILARETA
Слово Просвіти, №52 за 2008 рік
Zdjęcie Ksenii Hładyszewej Szanowni proświcianie! Przede wszystkim chcę powitać was wszystkich w 140. rocznicę założenia tak szanownej organizacji, jaką jest towarzystwo „Proświta”. To Towarzystwo niesie społeczeństwu światło, bo wszystko, co dzieje się w ciemności, jest grzechem i złem. Dobrze wiecie, że każde zło dokonuje się nie jawnie, a potajemnie — w nocy, w ciemności. Dlatego trzeba zapalić światło, aby zobaczyć zło i zdemaskować je! Towarzystwo „Proświta” zostało stworzone po to, by nieść ludziom światło, bo nasz naród, naszą nację zepchnięto w ciemność, jakbyśmy nie byli narodem ukraińskim, jakbyśmy nie byli nacją, a jakimś dodatkiem do czegoś większego. Zadaniem „Proświty” było przede wszystkim rozbudzenie świadomości narodowej Ukraińców. W tym celu trzeba było iść do ludu, i „Proświta” szła. Dziś osiągnęliśmy cel, o którym marzyli pierwsi proświcianie. Marzyli o państwie ukraińskim i my je mamy. Ale widzicie, jak z zewnątrz i od wewnątrz państwo ukraińskie chcą rozchwiać i zniszczyć, uczynić kolonią. Zwróćcie uwagę, w jakich kierunkach idzie walka z naszym państwem, z naszym narodem: to język i cerkiew. Dlaczego język i cerkiew stały się obiektem ataku tych, którzy nie chcą widzieć Ukrainy niepodległą? Dlatego, że bez języka nie istnieje nacja. Więc trwa walka o to, by narzucić nam drugi język państwowy, by poprzez niego niszczyć ukraiński. Cerkiew to dusza narodu. Jeśli dusza jest zależna, to i naród, i nacja są zależne od tego, kto zniewoli. Widzicie, jakie są ataki na narodową Cerkiew Ukraińską — Patriarchat Kijowski. Ale choćby nie wiem jak próbował nasz wróg niszczyć język ukraiński i Cerkiew Ukraińską — nic z tego nie wyjdzie, bo z nami Bóg! Obecnie młodzież zaczęła mówić w języku ukraińskim. To przyszłość Ukrainy. Dlatego język ukraiński jest niezniszczalny! Jestem wdzięczny wam, proświcianom, za to, że wspieracie otwieranie parafii Patriarchatu Kijowskiego. Dzięki Ogólnoukraińskiemu towarzystwu „Proświta” mamy wiele parafii na wschodzie. Dziś już nie chodzi o to, że można zniszczyć Patriarchat Kijowski — on jest i będzie. Ale nasza walka toczy się o to, by na Ukrainie była zjednoczona Cerkiew Prawosławna, i ruch w tym kierunku zaczął się wśród młodego Episkopatu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Moskiewskiego. Nie stary ukraiński Episkopat, wychowany w warunkach bezbożnej władzy, a nowy, który wyrósł w warunkach niepodległego państwa ukraińskiego, zaczyna myśleć po ukraińsku o interesach Cerkwi Ukraińskiej i państwa ukraińskiego. Widzicie, w jakim niebezpieczeństwie żyjemy: w warunkach dwuwładzy. Ten, kto zakładał tę minę z opóźnionym zapłonem, cieszy się, bo ona działa: tam, gdzie dwuwładza, porządku nie ma. Przede wszystkim musimy naprawić ten wielki błąd z 2004 roku. „Proświta” to ta armia ludowa, która jako jedyna może przewrócić świadomość wielu Ukraińców, pokazać im, dokąd idą i prowadzą naród ukraiński. Musimy obronić państwo ukraińskie, Cerkiew Ukraińską, język ukraiński. Jestem pewien, że razem to zrobimy, wszak z nami Bóg. Bóg pobłogosławił Ukrainę, by była niepodległa. Nie rewolucja, nie broń — niepodległość została nam dana w wyniku walki, cierpień naszego narodu, dzięki tym wielu bohaterom, którzy zginęli na Syberii, na Kołymie, na Sołowkach. Oni wycierpieli przed Bogiem naszą niepodległość. A Bóg, patrząc na cierpienia narodu ukraińskiego, na jego zniewolenie, błagania, nieustanne modlitwy, zesłał nam to, czego chcieliśmy. Teraz, otrzymawszy ten dar, musimy go zachować. Dlatego trzeba samemu nabierać ducha i innych inspirować do obrony Ukrainy i naszego narodu. Chwała Jezusowi Chrystusowi! Chwała Ukrainie! Zakończenie. Początek na str. 1 Zachodnich obserwatorów szczególnie niepokoi możliwość pojawienia się nowego światowego hegemona — ekonomicznie potężnych Chin w sojuszu z Rosją lub samodzielnie; wskazują oni również na to, że „nowa zimna wojna” w takim zmienionym formacie może być jeszcze niebezpieczniejsza dla świata. Na Ukrainie zaś ludność w zimnych mieszkaniach z przerażeniem oczekuje ogłoszenia cen rosyjskiego gazu — tego wiecznego wskaźnika naszej zależności od północnego sąsiada. Jednak, mimo wszelkich teorii politycznych, obecnie świat przypomina szklaną kulę ze sztucznym śniegiem, którą wzięto do rąk i potrząśnięto, by popatrzeć, jak będzie padał. Wewnątrz tej kuli nie istnieją żadne równowagi sił i przeważające „pola” — jeśli trzyma ją w rękach dziecko. Mnie zaś niespodziewanie nasuwa się pytanie: kim my dzisiaj jesteśmy? Sztucznym śniegiem w noworocznej kuli? Dzieckiem, które ją trzyma? Czy w ogóle — żyjemy poza światem?.. A jednak my z wami stajemy się częścią historii — po raz pierwszy porządek światowy naruszył wszystkie prawa swojego rozwoju, które tak starannie wypisywali idealiści i realiści, marksiści i przedstawiciele najnowszej szkoły prawa. Hobbes i More, Marks i Spengler — czy mogli przewidzieć, że tę błękitną szklaną kulę przewrócą pod takim kątem? Mogą mi zarzucić, że to tymczasowe — praw rozwoju nie da się naruszyć, a ten stan jest przejściowy, jak stan nieważkości w spadającej windzie — prędzej czy później nastąpi „lądowanie” albo winda zahamuje na linie asekuracyjnej. Bez wątpienia, tak. Jednak kiedy przebywasz w spadającej windzie, raczej nie będziesz wyliczać swoich szans. Pozostaje mieć nadzieję na cud. I na to, że obok ciebie, w tej samej spadającej windzie (wybaczcie za brutalność), dlaczego słowo „lady” w ustach Prezydenta brzmi jak obelga i dlaczego przypuśćmy nazywać „złodziejką” Panią Premier, nie dając jej podjąć jakichkolwiek samodzielnych kroków? Dlaczego w ogóle możliwy jest na Ukrainie ten pojedynek ambicji, kiedy na ring-pole bitwy, niczym ofiarne jagnięta, rzuca się naród, jego jutrzejszy i dzisiejszy dzień? Dlaczego nad Kijowem, stolicą Ukrainy, której oblicze każdego dnia jest szpecone bezmyślnymi zabudowami i przebudowami, możliwe są surrealistyczne słowne loty „we śnie i na jawie” nowo wybranego mera Leonida Czernowieckiego? Skąd ta złośliwa radość dobrze zadbanych i sytych, zapakowanych we flagi różnych kolorów polityków, że „jutro będzie jeszcze gorzej”? Czy choć jeden z nich słyszał Szewczenkowe: „Czegoż wy pysznicie się, wy! Synowie biednej Ukrainy!” I dlaczego nikt nie wyjaśni im, pyszałkowatym i bezsumiennym, że „jest jeszcze Boży sąd”, że każdego dnia tracąc Ukrainę, tracą też siebie — bo komu są potrzebni bez nas, Ukraińców, bez naszego wsparcia i naszej siły?! Najwyraźniej, nawet szacunek
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
