Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

JAKBY NIE BYŁO OBLĘŻENIA

Слово Просвіти, №52 за 2008 рік

Zdjęcie Ksenii Hładyszewej. Mychajłyna Kociubynśka, O. Sułejmenow. I choć on, człowiek o encyklopedycznej wiedzy, na zesłaniu pracował jako stróż w PMK, zamawiał przez „Książka-pocztą” wielką ilość periodyków, wydań naukowych. Żyje według swoich wewnętrznych praw duchowych — „jakby nie było oblężenia”. Iwan Switłyczny jest uważny wobec swoich duchowych braci, interesuje się wszystkimi najważniejszymi nowościami książkowymi. 15 lutego 1979 roku pisze do żony do Kijowa: „Przekład Łukasza »Dekamerona« — ponad wszelkie pochwały. Coś po prostu niewiarygodnego! Żadnego innego przekładu na takim poziomie nie znam”. Był bardzo uważny, pragnął na wszelkie sposoby pomóc wszystkim, którzy również cierpieli, tak jak on sam. W liście do Jewhena Swerstiuka, który odbywał zesłanie w Buriacji, pisał w tym samym 1979 roku: „Wysyłam ci paczkę z wyciągiem z różeńca górskiego. To rodzony brat żeń-szenia, tutaj krążą o nim legendy”. I dodaje przepis na zażywanie leku. W listach Iwana Switłycznego, choć mowa w nich o sprawach poważnych, czasem nawet tragicznych, jest niemało humoru, ironii. Oto wersy z listu z 6 listopada 1979 r. do Zynowija Antoniuka w obwodzie irkuckim: „Zawiadamiam, że w Kijowie na dniach aresztowano M. Horbala za… zgwałcenie (kogo — nie wiem, może tak samo, jak Ostap Wysznia chciał zgwałcić Klarę Zetkin)”. Na prezentacji drugiego tomu spuścizny epistolarnej I. Switłycznego, która odbyła się w Narodowym Muzeum Literatury, wystąpili: opracowująca wydanie Mychajłyna Kociubynśka, obrońca praw człowieka Jewhen Swerstiuk, doktor nauk historycznych Serhij Biłokiń, dyrektor Instytutu Literatury im. Tarasa Szewczenki NAN Ukrainy Mykoła Żułynśkyj, artystka Ludmyła Semykina. Artysta, laureat nagrody literackiej im. Wasyla Stusa Kyryło Bułkin przeczytał przekłady I. Switłycznego. Szczególnie zapadły w pamięć słowa obrońcy praw człowieka Semena Hłuzmana: „Dziwny kraj. Hałaśliwe nicości, powołane do wyznaczania »Wielkich Ukraińców«. I wyznaczą… Jakaś błyskotka, tania i wyblakła… Mądrość mówi cicho, porusza się powoli. Mnie się poszczęściło — długo żyłem obok Mądrego, chłonąłem jego słowa, zapamiętywałem gesty, uczyłem się na jego myślach. Mądry kochał swój zniekształcony niepamięcią kraj, ale nie był przez niego kochany. Taki los. Wy, czytelnicy, macie szansę: dotknąć Mądrego. Zróbcie to”.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn