Strona · s. 8strona oryginału ↗
NA LEWYM BRZEGU RZEKI BYSTRZYCY
Слово Просвіти, №52 за 2008 рік
Sekretarz „Proświty” Mykoła Matkiwski. Pomimo prześladowań, hromada Hrabowca pozostała wierna swojemu narodowi, mocno trzymała się własnej cerkwi i obrzędu, swoich organizacji, instytucji i towarzystw. Wielką pracę nad wychowaniem świadomości narodowej prowadziło towarzystwo „Proświta”. Otwierano filie „Proświty”, zaczęły powstawać różne organizacje społeczne. Po wsiach tworzono czytelnie. Ze źródeł archiwalnych dowiadujemy się, że „Główny Wydział towarzystwa „Proświta” we Lwowie daje zezwolenie na założenie czytelni „Proświty” we wsi Hrabowiec 2 stycznia 1894 roku”. Pierwszym przewodniczącym czytelni „Proświty” wybrano Antona Kniahynyckiego. Wśród założycieli byli ks. Iwan Ochrymowycz, Heorhij Sawczyn, Dawyd Dutschak, Łukian Hrabowecki, Wasyl Czumbej, Iwan Bodenko, Wasyl Hawryszczuk, Danyło Bojczuk. Przewodniczący czytelni „Proświty” Anton Kniahynycki — szlachetny Ukrainiec, miał wykształcenie prawnicze, pracował dla dobra ogółu. Cały swój majątek (100 mórg ziemi i 20 mórg lasu oraz budynki gospodarcze) zapisał na fundusz stypendialny dla dzieci chłopskich z Hrabowca, które po ukończeniu szkoły ludowej chciały dalej kontynuować edukację. Majątek należało sprzedać, pieniądze złożyć w banku, a odsetki przeznaczać na stypendia. Pomieszczenie czytelni „Proświty” we wsi Hrabowiec. Wykonawcą testamentu wyznaczono Główny Wydział towarzystwa „Proświta” we Lwowie. On zarządzał majątkiem. Przy czytelni „Proświty” działały kółko teatralne, chór, kółko rolnicze, kółko „Ridnej Szkoły”. Kółko teatralne. Święto dożynek w Stanisławowie.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
