Strona · s. 16strona oryginału ↗
O anegdotach
Слово Просвіти, №68 за 2000 рік
indiańskich plemion. Do jednego drogiego hotelu przyjechał Indianin ubrany w tradycyjny strój plemienia Czerokisów. Administrator patrzy na niego z pewnym powątpiewaniem, następnie podsuwa formularz rejestracyjny i ze współczuciem mówi: — Tu postawisz krzyżyk. Czeroki sumiennie stawia krzyżyk, a potem, po przecinku, rysuje obok jeszcze jeden. — A co to znaczy? — pyta administrator. — Stopień doktora filozofii, który uzyskałem na Harvardzie — poważnie odpowiada Czeroki.
„Krokodył” wtedy działał przeciwko USA, dlatego był zmuszony bronić Indian. Zatem biały administrator został przedstawiony jako głupiec, który z poczuciem swojej wyższości patrzył na Indianina. Myślał, że Indianin musi być koniecznie analfabetą. Tak mu, głupcowi, i trzeba! A potem rosyjsko-radziecka imperia przegrała „zimną wojnę”. Zmusił ją do kapitulacji Reagan. Rosyjskie czołgi wycofano z Afganistanu i Europy Wschodniej, a komuniści zaczęli bawić się w demokrację. Gorbaczow wywiesił hasło: „Pluralizm i jawność!”. I to obróciło się przeciwko niemu (i imperium). Gorbaczow myślał, że kolonialne narody jego imperium będą nieustannie łajać Lenina-Stalina i na tym temacie się wyczerpią. A narodom wszystko jedno, kto stoi na czele imperium, nie podoba im się samo imperium. I jak tylko dano im możliwość przemówienia, zaczęły mówić o wolności i niepodległości. Rosyjsko-radziecka propaganda szybko zorientowała się w sytuacji, zmieniła kierunek i zamiast Zachodu uczyniła swoim głównym celem zarówno ideę niepodległości, jak i jej nosicieli — patriotów i nacjonalistów z krajów bałtyckich, Gruzji, Ukrainy... To samo zrobiła rosyjsko-radziecka satyra, bo jest ona nieodłączną częścią propagandy imperialnej. Przekartkujcie, drogi czytelniku, „Krokodył” z 1991 roku (roku, kiedy rozpadał się ZSRR) i zobaczycie, jak konwulsyjnie i w furii starała się rosyjsko-radziecka satyra zohydzić i wyśmiać ideę niepodległości narodów. Ale tej wielkiej idei nikt nie zdoła wyśmiać. Śmieszni i nic niewarci wyglądali zarówno sam „Krokodył”, jak i jego autorzy. Związek Radziecki rozpadł się, ale to nie znaczy, że umarło imperium. Tak zwana Federacja Rosyjska to tylko Imperium Rosyjskie w miniaturze. Jeśli do tego dodać, że prawdziwie niepodległymi stały się tylko kraje bałtyckie (Litwa, Łotwa, Estonia), a kraje WNP pozostały pod wpływem Rosji, to można powiedzieć, że Imperium Rosyjskie nie rozpadło się. Żywa pozostała też imperialna propaganda, która obecnie przede wszystkim jest skierowana przeciwko narodom, które chcą prawdziwej niepodległości i wolności. Anegdoty to jedna z form satyry, a satyra to forma propagandy. Dlatego tylko bardzo naiwny człowiek może sądzić, że opowiadanie anegdot o przedstawicielach różnych narodów rodzi się z chęci rozśmieszenia. Pamiętacie anegdotę o białym administratorze? Tam sympatie autora anegdoty były po stronie Indianina. A teraz otwórzmy na 421. stronie zbiór anegdot „Roga i kopyta” (Moskwa—Kijów, NKP — Atika, 1994) i przeczytajmy: Czukcza podpisuje się — stawia trzy krzyżyki. — Co to znaczy? — pytają go.
Adres redakcji «Słowa Proświty»: 01001, Kijów-1, zaułek Muzejny, 8. Ogólnoukraińskie Towarzystwo «Proświta» im. Tarasa Szewczenki, tel. 228-01-30.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
