Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 16strona oryginału ↗

«DAJ, BOŻE!» W KIJOWSKIM KONSERWATORIUM

Слово Просвіти, №73 за 2000 рік

23 maja odbył się koncert znanego dziecięcego zespołu folklorystycznego «Daj, Boże!». Widowisko składało się z dwóch części: pierwsza nazywała się «Cztery obroty wokół korzenia» i była złożona wyłącznie z autentycznego śpiewu ludowego. «Cztery obroty» symbolizują cztery pory roku — zimę, wiosnę, lato i jesień oraz związane z nimi pieśni. Występy zespołu wyróżniają się swoją poprawnością, bezbłędnością. Wszyscy uczestnicy mają niezwykłe głosy i talent aktorski. Wielu z nich gra na różnorodnych instrumentach muzycznych, wszyscy wspaniale tańczą, a o ich niezwykłym śpiewie nie trzeba nawet mówić. Trzeba słuchać. W grupie nie ma sztywnych ograniczeń wiekowych — najmłodsza Jarynka ma zaledwie dwa latka, chłopcy — Teodozjusz i Jarosław — cztery i sześć, a najstarszym, na przykład Sołomii, skończyło się piętnaście lat. Wszystkie występy publiczność witała gromkimi brawami i pełnymi uznania okrzykami. Lecz największy zachwyt i wzruszenie u wszystkich wywołała właśnie dwuletnia Jarynka, która zapytała matkę-Pokrowę, kiedy to ona wreszcie wyjdzie za mąż? Druga część nazywała się «Ptaki w przyszłość» i była zaprezentowana już współczesnymi piosenkami. Wykonywały je grupy «Autentyczne życie» oraz «Potężne dziewczęta» — faktycznie był to «Daj, Boże», bo uczestnikami ich są ci sami wykonawcy. Po atmosferze folkloru, wzruszenia i szczerości, która panowała w sali, muzyka wydawała się zbyt głośna, śpiew — nieprawdziwy i niestosowny. Zgubiłam się — po co po pieśniach ludowych, które wywołały tyle zachwytu i wewnętrznego wyzwolenia, tyle pragnienia, by zaśpiewać też tak, żeby usłyszeli — oni, nasi przodkowie — po co było psuć to niezwykłe wrażenie występami, które absolutnie nie są śpiewem ludowym i nie zbiegają się tematycznie oraz kierunkowo z poprzednimi? Właściwie to tylko moje wrażenie. Ktoś myśli inaczej... Ale mimo wszystko, otrzymałam od koncertu przyjemność i jeszcze do tej pory bywa, że w duszy rozbrzmiewają fragmenty cudownych pieśni, pieśni od serc naszych wybitnych przodków — szczerych, wiernych, sprawiedliwych, wielkich, śpiewnych. PAWŁYNA, uczennica 7 klasy szkoły nr 171 m. Kijowa

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn