Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

PROGRAM „GŁĘBINOWE REZERWY NARODOWEGO SAMOROZWOJU W WARUNKACH WSPÓŁCZESNOŚCI"

Слово Просвіти, №74 за 2000 рік

Oczywiste jest, że w warunkach takich wypaczeń nie ma co myśleć o budowie społecznie efektywnych struktur gospodarczych. Tak zwany system kapitalistyczny w ogóle wyznaje decydującą rolę kapitału i odpowiadającego mu rynku. Jednak formy i treść kapitału są na całym świecie interpretowane różnie. Oprócz pieniędzy i wartości materialno-technicznych, w ostatnim czasie światowa myśl ekonomiczna uznaje takie czynniki, jak „kapitał ludzki", „zasób informacyjny", „społeczno-psychologiczny potencjał" i tym podobne. Wiemy już, czym zakończyła się walka tych dwóch, powiedzmy, ideologicznie przeciwstawnych systemów. Znamy także główne negatywy systemu-zwycięzcy, w którym panuje otwarcie konsumpcyjny styl życia. Zatem coraz bardziej się domyślamy, że na świecie nigdy nie istniały, nie istnieją w naszym czasie i, zapewne, nigdy nie będą istnieć społeczno-ekonomiczne systemy, które choćby zbliżały się do idealnych, to znaczy byłyby maksymalnie efektywne. Są to na razie „systemy w sobie", ponieważ ludzkość w wystarczającym stopniu jeszcze nie włada wiedzą o obiektywnych prawidłowościach swojego rozwoju. Ogólna oraz wszystkie szczegółowe teorie systemów podkreślają przede wszystkim konieczność istnienia w pewnych strukturach, zdolnych być systemowymi, wszechogarniającego integrującego związku. W wymiarze społeczno-strukturalnym takim związkiem jest cel ogólnonarodowy. A swoim najwyższym celem naród ukraiński proklamował budowę własnego, sprawiedliwego pod względem społecznym i gospodarczo wysoko rozwiniętego państwa. Tak więc, w bardziej konkretnym ujęciu, celami na poziomie narodowym są osiągnięcie prawdziwej suwerenności polityczno-gospodarczej na drodze efektywnej pracy oraz pełne zapewnienie praw każdego obywatela. Właśnie taka ukierunkowana na cel orientacja myślenia, postępowania i działalności ludzi, zapewniających rozwój społeczny, prawidłowo może i powinna stać się czynnikiem wszechjednoczącym, politycznie konsolidującym i gospodarczo integrującym w ukraińskim niepodległym państwie. Żaden psychicznie zdrowy człowiek, który dąży do życia na jakościowo godnym poziomie, zasadniczo nie może zaprzeczyć takiemu humanistycznie i społecznie wypełnionemu celowi narodowemu. Pojęcie niepodległości w naszym społeczeństwie, niestety, nabrało nawet negatywnego odcienia. Główną przyczyną tego jest brak wszechstronnie uzasadnionej koncepcji celu niezależnego rozwoju na poziomie państwowym. Przecież nikt przed proklamacją suwerenności, ani po niej, nie występował publicznie z taką koncepcją. I w ogóle nie ma żadnych informacji o istnieniu czy opracowaniu spójnej koncepcji naszego rozwoju choćby w planie naukowo-problemowym. Często padają czysto retoryczne pytania: niepodległość od czego lub od kogo? Bez wątpienia trzeba by wiedzieć, od czego każde państwo zawsze będzie obiektywnie zależeć i jak, o ile to możliwe, unikać niepożądanej zależności w optymalnym trybie rozwoju. Zatem prawdziwa narodowa niezależność, czyli samodzielność państwowa, zasadniczo jest możliwa tylko pod warunkiem istnienia w danej wspólnocie ludzkiej metodologicznie pełnej (samowystarczalnej) struktury społeczno-gospodarczej, czynnika tworzącego system i utrzymującego system. Jednak aby ta struktura systemowa rozwijała się efektywnie, musi być zintegrowana w odpowiednim kierunku. Taka integracja dotyczy przede wszystkim wysiłków pracowniczych obywateli danego społeczeństwa, to znaczy są to problemy SIERPIEŃ, nr 8 (74), 2000 ROK

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn