Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 15сторінка оригіналу ↗

AUTENTYCZNA PIEŚŃ TO EKOLOGIA DUSZY, MODLITWA

Слово Просвіти, №01 за 2002 рік

„Musicie zacząć od najważniejszego — zachowania zasobów kulturowych, które niosą w sobie historię kraju. Gdy tylko książka, dokumenty i inne materiały archiwalne, w których zapisana jest ludzka pamięć, znikają, uważajcie, że to pamięć utracona na zawsze, bezpowrotnie, dlatego bardzo ważne jest upewnienie się, że te wspomnienia się zachowają, że są bezpieczne” — to słowa Amerykanina, Williama Ferrisa, przewodniczącego Narodowej Agencji USA ds. Humanistycznych, które dają odpowiedź na pytanie dotyczące globalnego problemu unifikacji człowieka przez cywilizację. „Badanie, zachowanie i rozpowszechnianie tradycyjnej kultury ludowej jest obecnie jednym z priorytetowych zadań większości krajów europejskiej tradycji kulturowej. Szczególnie aktualne jest ono w krajach, gdzie na progu trzeciego tysiąclecia tradycyjna kultura nie jest tylko faktem historycznym, ale i żywą rzeczywistością. Jednym z takich krajów jest Ukraina”. Tymi słowami rozpoczęli swoją opowieść organizatorzy projektu „Moja Ukraina. Barwy”. Kierownik projektu Taras Hrymaluk, reprezentujący organizację społeczną „Art Egzystencja”, Mychajło Chaj — kierownik Ukraińskiego Eksperymentalnego Laboratorium Folkloru, kandydat nauk o sztuce, oraz dyrektor generalny ukraińsko-brytyjskiego przedsiębiorstwa „Komora” Ołeh Repecki wystąpili przed przedstawicielami mediów w roli wykładowców i propagatorów idei oraz praktyki zachowania i rozpowszechniania bezcennego bogactwa naszej ziemi — ukraińskiej kultury tradycyjnej. Wyznaczono również główne zadania projektu: — zachowanie archiwalnych nagrań autentycznego folkloru poprzez przeniesienie ich do formatu cyfrowego; — realizacja kompleksowych ekspedycji folklorystycznych; — wsparcie strony internetowej ukraińskiego tradycyjnego folkloru http://www.ukrfolk.Kiev.ua; — wspólne akcje z międzynarodowymi organizacjami folklorystycznymi, delegowanie ukraińskich zespołów na festiwale folklorystyczne; — wydanie serii płyt kompaktowych, które będą ukazywać tradycyjną kulturę wszystkich regionów Ukrainy. Znaczącym jest fakt, że dotychczas na Ukrainie niczego podobnego nie było. Płyty kompaktowe wydane w Brukseli, Warszawie, Paryżu to dorobek tamtych krajów i pomoc Ukraińcom w sprawie zachowania i kolekcjonowania autentycznego folkloru, który odwiecznie jest podstawą identyfikacji narodu. Żywotność twórczości ludowej jest niezgłębiona. Walczył z nią Kościół, zakazywały jej imperialne i sowieckie ukazy, w wyniku których wykonania powstał pseudofolklor. Jego atrybutami stały się jedynie szarawary i wianki, którymi Ukraina prezentuje do dziś całą paletę i różnorodność twórczości ludowej. Wielką szkodę zachowaniu folkloru wyrządziła również tendencja zapisywania muzyki ludowej nutami, a nie fonograficznie. Specjaliści twierdzą, że przy przenoszeniu muzycznego folkloru na nuty traci się do 70% informacji muzycznej i jedynym sposobem zachowania folkloru jest fonograficzny, który jest w stanie przekazać wszystkie osobliwości muzyki ludowej i śpiewu. W wyniku pracy nad projektem „Moja Ukraina. Barwy” oraz realizacji wszystkich zamierzeń organizatorów projektu mamy możliwość zachować wszystko nagrane od jeszcze żyjących nosicieli autentycznej pieśni (a większość z nich ma już dziewięćdziesiąt-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин